📚Καλημέρα σας, Σήμερα στη στήλη «Beauty Days with a Book έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τον Δημήτρη Γρυπαίο με το τέταρτο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Οδόντα αντί Οδόντος», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Βακχικόν.
Πρόκειται για ένα αστυνομικό θρίλερ που ξεκινά με μια σειρά δολοφονιών διάσημων προσώπων. Ένας άγνωστος αποφασίζει να τιμωρήσει όσους θεωρεί ότι αποτελούν κακό παράδειγμα για την κοινωνία και επιλέγει έναν δημοσιογράφο, τον Γιώργο Γεραλή, ως αποδέκτη των πληροφοριών του.
Η υπόθεση όμως σύντομα ξεφεύγει από τα όρια μιας αστυνομικής έρευνας. Πολιτικές αντιπαραθέσεις, μέσα ενημέρωσης, κοινωνικός διχασμός και προσωπικές σχέσεις μπλέκονται μεταξύ τους, ενώ η Αθήνα μετατρέπεται σε σκηνικό μιας επικίνδυνης σύγκρουσης.
Ο Δημήτρης Γρυπαίος έχει σπουδάσει Πληροφορική και Διοίκηση Επιχειρήσεων και έχει ήδη στο ενεργητικό του τρία βιβλία: «Σαν Άνθρωποι», «Το φιλμ της αλήθειας» και «Χωρίς Αυταπάτες». Με το «Οδόντα αντί Οδόντος» επιστρέφει στη μυθοπλασία με ένα έργο που συνδυάζει το αστυνομικό στοιχείο με έντονες πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.
1. Το «Οδόντα αντί Οδόντος» ξεκινά από μια ιδιαίτερα σκοτεινή ιδέα: έναν
άγνωστο που αποφασίζει να τιμωρήσει διάσημα πρόσωπα επειδή θεωρεί
ότι αποτελούν κακό παράδειγμα για την κοινωνία. Ποια ήταν η αρχική
αφορμή που σας οδήγησε στη δημιουργία αυτής της ιστορίας;
Η αφορμή ήταν ο προβληματισμός γύρω από την αυθαιρεσία της
κοινωνικής-πολιτικής αυτοδικίας, όχι μόνο στην ακραία μορφή της -για
παράδειγμα μια εν ψυχρώ εκτέλεση- αλλά και στις πιο «καθημερινές»
εκδοχές της -όπως το κλείσιμο ενός δρόμου ή η κατάληψη μιας σχολής-,
όπου κάποιος θεωρεί ότι η άποψή του είναι a priori σωστή και άρα μπορεί
να την επιβάλλει στους άλλους. Η τάση για ένταση, διχασμό, και η
προχειρότητα που καλλιεργούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ευνοούν
τέτοιες νοοτροπίες. Το βιβλίο θέλει να αναδείξει λοιπόν τι θα συνέβαινε αν
μια τέτοια νοοτροπία εφαρμοζόταν από όλες τις πλευρές.
2. Ο δολοφόνος δεν λειτουργεί απλώς ως ένας εγκληματίας, αλλά φαίνεται
να έχει τη δική του αντίληψη περί δικαιοσύνης. Πόσο δύσκολο ήταν να
δημιουργήσετε έναν χαρακτήρα που, παρότι καταφεύγει στη βία,
πιστεύει ότι υπηρετεί έναν σκοπό;
Ο εκτελεστής του βιβλίου είναι, κατά βάση, ένας ιδεολογικός εκτελεστής.
Πιστεύει ότι κατέχει την αλήθεια και ότι έχει το δικαίωμα να την επιβάλλει
ή να τιμωρήσει, στο όνομά της, με κάθε τρόπο. Το δύσκολο δεν ήταν τόσο
να τον «χτίσω» ως χαρακτήρα -γιατί ιδεολογικά άλλοθι πολλές φορές
γίνονται ανεκτά στα αυτιά μας-, όσο να αναδείξω το πόσο επικίνδυνη είναι
η πεποίθηση ότι η ιδεολογική μας υπεροχή μάς δίνει δικαιώματα πάνω στις
ζωές των άλλων. Ήθελα να φανεί καθαρά ότι, αν όλοι λειτουργούσαμε με
αυτή τη λογική, θα οδηγούμασταν σε απόλυτο χάος.
3. Ο δημοσιογράφος και ιδιοκτήτης μέσων ενημέρωσης Γιώργος Γεραλής
βρίσκεται στο επίκεντρο της ιστορίας και καλείται να διαχειριστεί τις
πληροφορίες που του δίνει ο δολοφόνος. Τι θέλατε να αναδείξετε μέσα από
τη δική του στάση απέναντι στην ενημέρωση και την κοινωνική επιρροή
των μέσων;
Ο Γεραλής αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο που βρίσκεται ανάμεσα στην
ενημέρωση, την επιρροή και την προσωπική του ευθύνη. Ήθελα να δείξω
ότι η δημοσιογραφία, ιδίως όταν έχει πολιτικό και κοινωνικό εύρος, σπάνια
είναι ουδέτερη. Η υποκειμενικότητα, οι επιδιώξεις, η πίεση του κοινού και η
δύναμη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δημιουργούν ένα περιβάλλον
όπου η κάθε επιλογή έχει συνέπειες. Ο Γεραλής καλείται να ισορροπήσει
ανάμεσα στην ενημέρωση και στην επιρροή, και αυτό είναι πάντα δύσκολο.
4. Η πολιτική διάσταση της υπόθεσης οδηγεί σταδιακά σε έναν έντονο
κοινωνικό διχασμό. Πόσο κοντά στη σημερινή ελληνική
πραγματικότητα θέλατε να βρίσκεται το βιβλίο και ποιοι είναι, κατά τη
γνώμη σας, οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι ενός τέτοιου διχασμού;
Πολύ κοντά. Η Ελλάδα έχει ζήσει επανειλημμένους διχασμούς, και η
σύγχρονη εποχή τούς ενισχύει με ταχύτητα και επιπολαιότητα. Ο
μεγαλύτερος κίνδυνος είναι ότι η αλαζονεία της άποψης, όταν συνδυαστεί
με την λανθάνουσα δύναμη που δίνουν τα μέσα δικτύωσης, μπορεί να
μετατραπεί σε βία. Το βλέπουμε και διεθνώς σε χώρες που έχουν παρόμοια
πολιτικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά, όπως στα πρόσφατα επεισόδια στη
Γαλλία, όπου μέσα σε λίγες ώρες καταστροφών και λεηλασιών φάνηκε
πόσο εύκολα μπορεί να εκτροχιαστεί μια κοινωνία, κάνοντάς μας μάλιστα
να αναρωτηθούμε τι θα γινόταν αν αυτοί που διαμαρτύρονται
αυτοδικώντας, αναλάμβαναν θέσεις ευθύνης. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι
ακριβώς αυτή η μετάβαση από την άποψη στην προσπάθεια επιβολής της.
5. Η σχέση του Γεραλή με τον αστυνόμο Παύλο Μπαρδή, τον παιδικό του
φίλο που αναλαμβάνει την εξιχνίαση των δολοφονιών, κλονίζεται. Πόσο
σημαντική ήταν για εσάς η προσωπική σχέση των δύο ηρώων στην
εξέλιξη της αστυνομικής πλοκής;
Η σχέση τους ήταν πολύ σημαντική. Δεν συγκρούονται ιδεολογικά, αλλά
επαγγελματικά. Ο ένας είναι ο δίαυλος επικοινωνίας του εκτελεστή, ο άλλος
πρέπει να τον εντοπίσει. Η φιλία τους δοκιμάζεται από την πίεση, τις
ευθύνες και τις ανθρώπινες διακυμάνσεις που δημιουργεί μια υπόθεση με
τόσο έντονη πολιτική και κοινωνική φόρτιση. Αυτή η σύγκρουση προσθέτει
βάθος και δραματικότητα στην ιστορία.
6. Η Αθήνα παρουσιάζεται σε μια κατάσταση έντασης, στα όρια ενός
σύγχρονου εμφυλίου. Πώς δουλέψατε το αστικό σκηνικό ώστε η ίδια η
πόλη να λειτουργεί σχεδόν σαν ένας ακόμη πρωταγωνιστής της ιστορίας;
Είμαι Αθηναίος, με ισχυρό δέσιμο με το κέντρο αλλά και με τα προάστια
της πόλης, όπου ένας Αθηναίος μοιράζει τη ζωή του καθώς μεγαλώνει, σαν
παιδί, φοιτητής, εργαζόμενος, οικογενειάρχης. Η Αθήνα είναι ένας
ζωντανός οργανισμός που μπορεί να αποτυπώσει ένταση, φόβο, οργή, αλλά
και καθημερινότητα. Ήθελα η πόλη να λειτουργεί σαν ένας ακόμη
συντελεστής που συμμετέχει στην ιστορία και στα γεγονότα της και
αποτυπώνει τον κοινωνικό αναβρασμό.
7. Το βιβλίο σας θέτει το ερώτημα πού μπορεί να οδηγήσει η ανάγκη για
«ξεκαθάρισμα λογαριασμών», όταν η προσωπική ή πολιτική οργή
μετατρέπεται σε πράξη. Ποιο είναι το βασικό ερώτημα που θα θέλατε να
μείνει στον αναγνώστη μετά το τέλος της ιστορίας;
Το ερώτημα απευθύνεται κυρίως σε όσους εφαρμόζουν πολιτική ή
κοινωνική αυτοδικία: αν θεωρείς ότι έχεις το δικαίωμα να επιβάλλεις
τη δική σου άποψη στους άλλους, είσαι έτοιμος να δεχτείς την ίδια
συμπεριφορά από εκείνους; Αν όλοι λειτουργούσαμε με αυτή τη
λογική, η κοινωνία θα κατέρρεε. Η αυτοδικία και η επιβολή της άποψής
μας, γιατί, για παράδειγμα, δεν επικράτησε στις εκλογές, δεν είναι λύση·
είναι η αρχή του χάους.
8. Το «Οδόντα αντί Οδόντος» είναι το τέταρτο βιβλίο σας, μετά τα «Σαν
Άνθρωποι», «Το φιλμ της αλήθειας» και «Χωρίς Αυταπάτες». Τι έχει
αλλάξει στον τρόπο με τον οποίο γράφετε και αντιμετωπίζετε τη
μυθοπλασία μέσα από αυτή τη συγγραφική διαδρομή;
Ο πυρήνας παραμένει ο ίδιος: ξεκινάω από την ουσία, από το τι έχω να
πω, και αυτό πάντα έχει να κάνει με τον άνθρωπο και τα προβλήματά
του, ενδογενή ή εξωγενή. Αυτό που μπορεί να μεταβάλλεται λιγότερο ή
περισσότερο, χρησιμοποιώντας και συμπεράσματα από τα προηγούμενα
βιβλία μου, είναι το ύφος μου, μέσα από την προσπάθεια προσαρμογής
στις απαιτήσεις της εποχής, ώστε το μήνυμα να φτάνει στον αναγνώστη.
Η ταχύτητα, η εικόνα και η διάσπαση προσοχής που αποτελούν βασικά
χαρακτηριστικά του σήμερα, απαιτούν πιο καθαρή γραφή και πιο
αποτελεσματική πλοκή. Προσπαθώ να εξελίσσομαι στον τομέα αυτόν,
χωρίς να χάνω τον πυρήνα μου.
9. Πώς ήταν η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Βακχικόν και τι ήταν αυτό
που θεωρείτε σημαντικό στη συνεργασία συγγραφέα και εκδοτικού
οίκου για ένα βιβλίο με τόσο έντονη κοινωνική και πολιτική
θεματολογία;
Η συνεργασία με τις Εκδόσεις Βακχικόν ήταν συνολικά ουσιαστική και
συστηματική. Η έκδοση ενός βιβλίου περιλαμβάνει πολλά στάδια και
δεν είναι ποτέ μια απλή διαδικασία. Ο συγγραφέας βλέπει, κατά μία
έννοια, το βιβλίο του σαν παιδί του και όπως κάθε γονιός έχει μια
φυσική τάση να θέλει το καλύτερο για αυτό. Ωστόσο, η κάθε πλευρά
πρέπει να προσπαθεί να έρχεται στη θέση της άλλης, ώστε να
ικανοποιούνται οι κυριότερες επιδιώξεις της κάθε μίας.
Για ένα έργο με τόσο έντονη κοινωνική και πολιτική θεματολογία, είναι
σημαντικό να υπάρξει από την αρχή καθαρή επικοινωνία ώστε να
εξασφαλιστεί σεβασμός στο περιεχόμενο και σωστή παρουσίασή του. Το
εξώφυλλο του βιβλίου, που προτάθηκε από τον εκδοτικό οίκο, θεωρώ
ότι ήταν ένα τέτοιο εξαιρετικό παράδειγμα επικοινωνίας και
παρουσίασης.
10. Μετά το «Οδόντα αντί Οδόντος», υπάρχουν ήδη στο μυαλό σας νέες
ιστορίες ή κάποιο επόμενο συγγραφικό σχέδιο που θα θέλατε να
μοιραστείτε με τους αναγνώστες;
Διατηρώ πάντα μια λίστα με ιδέες που θεωρώ ότι αξίζουν περαιτέρω
επεξεργασία. Κάποιες από αυτές ήδη με «σκουντάνε». Ωστόσο, για να
ξεκινήσω σοβαρά ένα επόμενο βιβλίο, πρέπει να αισθανθώ ότι ο κύκλος του
προηγούμενου έχει ολοκληρωθεί. Η εποχή μας, με τα χαρακτηριστικά που
έχουμε ήδη αναφέρει, κάνει το εσωτερικό ερώτημα του «αν αξίζει τον
κόπο» ολοένα και πιο έντονο. Αισιοδοξώ, ίσως, ότι η απάντηση θα
συνεχίζει να είναι θετική.
«Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά
να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να
μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social media,
καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να προμηθευτούν το
βιβλίο σας;»
Προφανώς δεν θα μπορούσα να είμαι ιδιαίτερα ενεργός στα social media –
μια βασική παρουσία μου υπάρχει στο Facebook, στο
facebook.com/dimitris.gripeos. Το email μου είναι: gripeosd@yahoo.com.
Το βιβλίο είναι διαθέσιμο άμεσα στα μεγάλα βιβλιοπωλεία.
Κι εγώ σας ευχαριστώ για τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις.
📖 «Οδόντα αντί Οδόντος»
Συγγραφέας: Δημήτρης Γρυπαίος
Εκδόσεις: Βακχικόν
Είδος: Αστυνομικό θρίλερ
Η υπόθεση του βιβλίου:
Στη σύγχρονη Ελλάδα, ένας άγνωστος εκτελεί μεθοδικά διάσημα πρόσωπα που θεωρεί πως αποτελούν κακό παράδειγμα για την κοινωνία, εμπλέκοντας στην υπόθεση τον Γιώργο Γεραλή, έναν επιτυχημένο δημοσιογράφο και ιδιοκτήτη μέσων ενημέρωσης, με τον οποίο επικοινωνεί ανώνυμα, δίνοντάς του αποκλειστικές πληροφορίες για κάθε νέο φόνο. Οι φόνοι είναι άγριοι και ανάλογοι του «παραπτώματος» του κάθε θύματος και πολύ γρήγορα αρχίζουν να συνδέονται με την πολιτική, προκαλώντας έναν αδυσώπητο διχασμό στη χώρα. Ο Γεραλής, θεωρώντας πως έχει έρθει η στιγμή για πολιτικό και κοινωνικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών, επιλέγει να ενισχύσει αυτόν τον διχασμό, κατευθύνοντας το συγκρότημά του σε υποστηρικτική ή ουδέτερη στάση απέναντι στον δολοφόνο. Σύντομα, η σχέση του με τον αστυνόμο και παιδικό του φίλο, Παύλο Μπαρδή, ο οποίος έχει αναλάβει την εξιχνίαση της υπόθεσης, κλονίζεται και ο Γεραλής εγκλωβίζεται σε ένα αγωνιώδες κυνηγητό ανακάλυψης του δολοφόνου, στοχοποιημένος από την αστυνομία, τον ίδιο τον δολοφόνο και την αντίπαλη πολιτική παράταξη, σε μια Αθήνα που φλέγεται, στα όρια έναρξης ενός νέου, σύγχρονου εμφυλίου.
Ένα αστυνομικό θρίλερ με σαφείς πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.
👤 Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Δημήτρης Γρυπαίος γεννήθηκε στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει Πληροφορική και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχουν εκδοθεί τα βιβλία του: Σαν Άνθρωποι (διηγήματα, εκδόσεις Γαβριηλίδης 2009), Το φιλμ της αλήθειας (μυθιστόρημα, εκδόσεις Ωκεανίδα 2013) και Χωρίς Αυταπάτες (διηγήματα, εκδόσεις Πνοή 2019).
Το μυθιστόρημα Οδόντα αντί Οδόντος είναι το τέταρτο βιβλίο του.
#ΟδόνταΑντίΟδόντος #ΔημήτρηςΓρυπαίος #ΕκδόσειςΒακχικόν #ΑστυνομικόΘρίλερ #beautydays_withabook
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!