Καλημέρα σας, σήμερα στο BEAUTY DAYS WITH A BOOK φιλοξενούμε τον συγγραφέα
κ. ΧΡΗΣΤΟ ΛΕΟΝΤΙΟΥ για το βιβλίο του ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΠΝΟΗ
Κε ΧΡΗΣΤΟ ΛΕΟΝΤΙΟΥ, ευχαριστούμε που δεχτήκατε να μιλήσουμε, για να γνωρίσουμε
εσάς και το βιβλίο σας, με τίτλο ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ
Συστήστε μας με λίγα λόγια το βιβλίο σας. Τι ιδιαίτερο θα διαβάσουμε σ’ αυτό; Αν
ήσασταν ένας απλός αναγνώστης του, ποια θα θεωρούσατε ότι είναι τα δυνατά
του στοιχεία;
Πρόκειται για ένα ερωτικό δράμα μυστηρίου, το οποίο, με φόντο τη σύντομη συνάντηση
του Ελιάς και της Καρολίνας, των δύο βασικών ηρώων, εξετάζεται η δυσλειτουργικότητα
των ανθρώπινων σχέσεων, ιδιαίτερα όταν χτίζονται πάνω σε σαθρά θεμέλια. Η
Καρολίνα είναι ένα φαινομενικά δυναμικό άτομο, που έχει ζήσει ένα τραυματικό
παρελθόν και η γνωριμία της με τον Ελιάς πιστεύει ότι θα της προσφέρει την
αξιοπρέπειά της που έχει κατακερματιστεί, αλλά όλο αυτό μέσα από ένα περίτεχνο
σχέδιο εκδίκησης. Γενικά, θα έλεγα ότι λόγω περιστάσεων ευνοείται η σύναψη ερωτικής
σχέσης μεταξύ τους, η οποία όμως δεν έχει πολλές δυνατότητες να ευδοκιμήσει. Στα ίδια
μονοπάτια οδηγείται και ο Ελιάς, με αποτέλεσμα να μπλέκουν και οι δύο σε ένα ιστό
νοσηρής εξάρτησης. Το αποτέλεσμα είναι να διαπιστώσουν πόσο μπορεί να αλλάξει η
ζωή τους, λόγω επιλογών που φαίνονται ανώδυνες και νομίζω πως αυτό είναι το
στοιχείο που κρατάει τον αναγνώστη, όπως φαίνεται και από τις κριτικές αναγνωστών
στη σελίδα της Πνοής.
Πείτε μας πώς σας ήρθε η έμπνευση γι’ αυτή την ιστορία; Ποιος είναι ο δικός σας
τρόπος να εμπνέεστε;
Συνήθως η έμπνευσή μου πηγάζει μέσα από τη δική μου πραγματικότητα και τα δικά
μου βιώματα, αλλά εξελίσσεται πάντα διαφορετικά από αυτό που θα έκανα εγώ σε
ανάλογες περιπτώσεις. Παράλληλα εμπνέομαι από ιστορίες πραγματικών ανθρώπων
που είτε κινούνται στο περιβάλλον μου είτε στο περιβάλλον φίλων μου. Όσον αφορά τη
γραφή, επηρεάστηκα κυρίως από τον Aλbert Camus, αλλά το κάπως κινηματογραφικό
ύφος μου είναι λόγω του επαγγέλματός μου, είμαι θεωρητικός κινηματογράφου.
Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να αποκομίσει ο αναγνώστης σας;
Δεν έχω στόχο να αποκομίσει ο αναγνώστης μου κάποιο μήνυμα από το βιβλίο μου.
Γενικότερα θεωρώ πως δεν είναι αυτός ο στόχος της λογοτεχνίας. Ένα λογοτεχνικό
βιβλίο που γράφεται για να διδάξει δεν έχει λόγο ύπαρξης κατ’ εμέ. Αυτό αφορά άλλα
είδη. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου ο ακαδημαϊκός διδακτισμός. Αυτό που με ενδιαφέρει
είναι να ταυτιστεί ο αναγνώστης με τους ήρωές μου και ίσως να επανεξετάσει τις
πράξεις του, διότι σε πολλές περιπτώσεις πράττουμε με τον λάθος τρόπο, κάτι που
οδηγεί σε ολέθρια αποτελέσματα. Το βιβλίο οφείλει να προβληματίζει και να ψυχαγωγεί.
Αυτό είναι το διφυές μεγαλείο της λογοτεχνίας.
Πώς αποφασίσατε τον τίτλο του βιβλίου, υπήρξε κάποιος άλλος που
απορρίφθηκε;
Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο τίτλος βγήκε απολύτως αβίαστα και είναι η μοναδική
περίπτωση που τον σκέφτηκα πολύ νωρίς, χωρίς να έχω στο μυαλό μου κάποιον
εναλλακτικό. Ήλπιζα να αρέσει και στους ανθρώπους της Πνοής και ενθουσιάστηκα
όταν έγινε τόσο εύκολα αποδεκτός. Επειδή ήξερα ακριβώς πως θα εξελιχθεί η ιστορία,
νομίζω πως ταιριάζει απόλυτα στο βιβλίο. Αναφέρεται κυρίως στην αντιμετώπιση της
πραγματικότητας από τους ήρωές μου, μέσα από θολές διαπιστώσεις και δυσδιάκριτες
λεπτομέρειες.
Μιλήστε μας για την συνεργασία σας με τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ
Χωρίς να θέλω να εξάρω τη συνεργασία μου με τις Εκδόσεις Πνοή όπως γίνεται
συνήθως μεταξύ συνεργατών, οφείλω να ομολογήσω πως η επαγγελματική μας σχέση
ήταν αψεγάδιαστη. Επειδή ήρθα αμέσως κοντά με τον κύριο Δημήτρη Καραναστάση και
την μητέρα του κυρία Κάκια Ξύδη, που είναι απαραίτητο να πω πως έχουν όραμα για
τον οίκο, αναπτύχθηκε από πολύ νωρίς φιλική σχέση. Κυρίως λόγω του γεγονότος ότι
μπορούσα να συνεννοηθώ απόλυτα μαζί τους, η συνεργασία μας ήταν άψογη και ο
γενικότερος σχεδιασμός της έκδοσης του βιβλίου μου ήταν πολύ εύστοχος, κάτι που με
ικανοποίησε ιδιαίτερα. Το πιο σημαντικό ωστόσο, είναι πως στηρίζουν απόλυτα το
συγγραφέα σε κάθε φάση του βιβλίου, με αποτέλεσμα να αναπτύσσεται ειλικρινής
εμπιστοσύνη μεταξύ των συμβαλλόμενων. Και χρησιμοποιώ τον όρο «συμβαλλόμενοι»
γιατί πραγματικά συμφωνούσαμε σχεδόν σε κάθε περίπτωση.
Εσείς διαβάζετε; Γιατί πιστεύετε πως πρέπει να διαβάζουμε βιβλία;
Είμαι ένας καθαρόαιμος βιβλιοφάγος και μου κάνετε αυτήν την ερώτηση μία μέρα μετά
τη συζήτηση που είχα με τον πατέρα μου, όταν αναρωτιόμασταν πώς μπορεί να
υπάρχει άνθρωπος που να μη διαβάζει λογοτεχνία. Διαβάζω ιστορία και κυρίως
λογοτεχνία, αδιαλείπτως. Υπήρχαν περίοδοι που διάβαζα τρία και τέσσερα βιβλία
παράλληλα, αλλά τώρα λόγω μαθημάτων και σεμιναρίων δεν γίνεται, αλλά ποτέ δεν
υπάρχει μέρα που να μην διαβάσω. Συγκεκριμένα αυτήν την περίοδο διαβάζω το
Κόκκινο Δωμάτιο του Στρίνμπεργκ. Εξαιρετικό! Γι’ αυτό πρέπει όλοι να διαβάζουμε και
ιδιαίτερα λογοτεχνία. Ανοίγουν οι ορίζοντές μας και αντιμετωπίζουμε με διαφορετικό
τρόπο τη ζωή. Εμπλουτίζεται παράλληλα το λεξιλόγιό μας και αποκτάμε δεξιότητες που
μόνο ένα βιβλίο μπορεί να προσφέρει. Και επειδή ζούμε στην εποχή της εικόνας, έχουμε
μία επίπεδη αισθητική αντίληψη για όσα μας περιβάλλουν, εγκλωβίζοντας τη φαντασία
μας σε κελιά υποκουλτούρας και επιφανειακής αντιμετώπισης των πραγμάτων. Κάθε
άνθρωπος επιδιώκει να εξαρθεί πάνω από την πεζότητα της καθημερινότητας και ένα
καλό βιβλίο συμβάλλει σ’ αυτό.
Μιλήστε μας για εσάς για να σας γνωρίσουμε καλυτέρα και πείτε μας για τα
επόμενα συγγραφικά σας σχέδια.
Είμαι θεωρητικός Κινηματογράφου, όπως προ είπα, και ασχολούμαι πολύ και ενεργά με
τη γλωσσολογία για πάνω από δέκα χρόνια. Έχω αρθρογραφήσει σε πολλά περιοδικά
και συνεχίζω να αρθρογραφώ. Το «Βλέμμα στην Ομίχλη» είναι το δεύτερο βιβλίο μου και
τώρα γράφω πυρετωδώς ακόμα ένα. Πιστεύω πως το καλοκαίρι θα έχει ολοκληρωθεί,
αν και πρόκειται για σύνθετη δουλειά.
Τελειώνοντας με τις ερωτήσεις θα ήθελα να ευχαριστήσω για ακόμη μια φορά και θα
ήθελα να μας πείτε πού και πώς μπορούμε να βρούμε εσάς και το βιβλίο σας
Εγώ σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία. Το βιβλίο μου μπορείτε να το βρείτε, εκτός από τον
Εκδοτικό Οίκο Πνοή και στα βιβλιοπωλεία. Μπορεί κάποιος να το παραγγείλει και μέσω
διαδικτύου.
Βλέμμα στην ομίχλη
ΧΡΗΣΤΟ ΛΕΟΝΤΙΟΥ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ
Δεν είναι φιλοσοφικές προσεγγίσεις της πραγματικότητας όλα αυτά που σου εξομολογούμαι. Είναι η απόλυτη γνώση που αποκτάς με τα χρόνια, και θα έρθει η στιγμή που θα σου εξηγήσει με τον πιο απροσδόκητο τρόπο πως ουσιαστικά δεν μαθαίνεις από τα βιβλία, αλλά από τη ζωή. Τη ζωή που νομίζεις ότι σου χαρίζεται ως δώρο. Τίποτα δεν είναι δώρο. Ούτε η ζωή. Κυρίως η ζωή! Κάποια στιγμή θα σ’ τη φέρει, κι εσύ θα είσαι απροετοίμαστος να αντιμετωπίσεις τον επερχόμενο όλεθρο. Και θα καταριέσαι την αδικία που έπεσε πάνω σου σαν κατάρα. Μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι κανένας δεν σου χρωστάει τίποτα. Κάποια στιγμή θα ρωτηθείς από το είδωλο στον καθρέφτη: «Ποιος νομίζεις ότι είσαι;»
Ένα ταξίδι, ένα τρένο, ένα κουπέ, δύο επιβάτες και μια νοσηρή σχέση εξάρτησης. Μπορεί ένας εγκλεισμός και μια εξομολόγηση να ξεπλύνει τις αμαρτίες τους;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!