ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ κ. ΛΕΝΑ ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ για το βιβλίο της Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ ΜΟΥ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΚΤΟΣ

Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη μας “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τη συγγραφέα Λένα Παπαρρηγοπούλου και το νέο της βιβλίο «Η δύναμη της αρρώστιας μου», που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Κάκτος.
Ένα βιβλίο που έχει ως σκοπό να φωτίσει τα σκοτεινά σημεία της ψυχής, να προσφέρει έμπνευση και να λειτουργήσει ως φως μέσα στην προσωπική αναζήτηση · ένας εσωτερικός χάρτης για όσους βιώνουν πίεση, πόνο ή αμφιβολία.

Τι σας ώθησε να γράψετε “Η δύναμη της αρρώστιας μου”; Ποιο ήταν το προσωπικό ή υπαρξιακό ερέθισμα που σας οδήγησε σε αυτό το βιβλίο;

Ήθελα να μοιραστώ τη σκέψη μου με τις γυναίκες, αναφορικά στον τρόπο που

σχετιζόμαστε με τους άντρες, γιατί το να αποκτήσουμε -όχι μόνο ως γυναίκες αλλά ως

άνθρωποι- τη δική μας φωνή είναι αναγκαίο. Παράλληλα, αισθάνθηκα την ανάγκη να

απευθυνθώ και στους άντρες, μιλώντας για την αυτοεκτίμηση και για το πώς συχνά νιώθουν

ότι πρέπει να ενισχύσουν το εγώ τους, ως μια ασυνείδητα συχνά αντίδραση στην ψευδή

πεποίθηση πως οφείλουν να είναι “αρκετοί”, αν θέλουν να επιβιώσουν σε μια κοινωνία και

σε ένα σύστημα που σήμερα δίνει τόσο μεγάλη έμφαση στο εργασιακό και στη δύναμη του

άντρα.

Ταυτόχρονα, ήθελα να εμπνεύσω όσους ο Θεός φωτίσει να ανοίξουν το βιβλίο μου· να τους

οδηγήσω προς τη στήριξη που βρήκα κι εγώ, από τη στιγμή που αισθάνθηκα την παρουσία

του Χριστού και αργότερα άρχισα σιγά σιγά να Τον γνωρίζω.

Μιλώντας για «αρρώστια» αναφέρεστε κυριολεκτικά σε ασθένεια, ή η λέξη λειτουργεί συμβολικά για εσωτερικούς αγώνες, κρίσεις, πληγές της ψυχής;

Στο βιβλίο αναφέρομαι σε μια εσωτερική ασθένεια. Μια κατάσταση που θα μπορούσε να

συνδεθεί με το, όπως συχνά λέμε, “αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα”. Δηλαδή,

κουβαλάμε μέσα μας -ακόμη και σε επίπεδο DNA- πληροφορίες, λάθη, δυσκολίες και

αρνητικές επιρροές από το οικογενειακό μας περιβάλλον, που πάνε πίσω στους προγόνους

μας. Πρόκειται όμως και για την ίδια την ανθρώπινή μας φύση.

Επιπροσθέτως, η εσωτερική αυτή ασθένεια μπορεί, όταν ο άνθρωπος μέσα από την

ελεύθερη βούλησή του στραφεί ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό, να μεταφερθεί και στο

σώμα. Να γίνει σωματική αρρώστια. Συχνά αυτό συμβαίνει μέσα στη λανθασμένη μας

εκτίμηση ότι πρέπει να τιμωρηθούμε: είτε για δικά μας προηγούμενα λάθη, είτε ως

αντίδραση στην περιφρόνηση που έχουμε δεχτεί από τους άλλους και την οποία,

ασυνείδητα ή ακόμη και συνειδητά, ερμηνεύουμε ως απόδειξη ότι “φταίμε”.

Έτσι, ο άνθρωπος μπορεί να βάλει τον εαυτό του σε μια σκληρή δοκιμασία, όπως είναι η

σωματική αρρώστια, χωρίς να έχει πραγματική επίγνωση του πώς και γιατί γεννήθηκε αυτή

η ανάγκη μέσα του.

Το βιβλίο περιλαμβάνει βιώματα όπως απώλειες και προσωπικές δοκιμασίες (π.χ. όπως έχετε μιλήσει ανοιχτά για απώλειες εγκυμοσύνης). Πόσο επηρεάστηκε η γραφή από αυτές τις εμπειρίες;

Ναι, το βιβλίο στάθηκε η αφορμή να καταθέσω κάποιες προσωπικές εμπειρίες, χωρίς

φυσικά να αναφερθώ λεπτομερώς σε όλο το παρελθόν μου. Παρ’ όλα αυτά, επειδή πιστεύω

ότι όλοι οι άνθρωποι λίγο-πολύ νιώθουμε παρόμοια συναισθήματα όταν στη ζωή μας

εμφανίζονται γεγονότα που μας δυσκολεύουν, θεώρησα σωστό να μοιραστώ -με λίγες,

διακριτικές λεπτομέρειες- τον τρόπο με τον οποίο εγώ αντιλαμβάνομαι ορισμένες

καταστάσεις.

Ήθελα να μεταφέρω όχι τόσο τα γεγονότα, όσο μια οπτική· έναν τρόπο αντιμετώπισης ή

θεώρησης των πραγμάτων, που ίσως να βοηθήσει κάποιον που περνά τις δικές του

δοκιμασίες.

Πιστεύετε ότι το “σκοτάδι” που περιγράφετε στο βιβλίο ο πόνος, η μοναξιά, οι αμφιβολίες, μπορεί να γίνει πηγή δύναμης και μεταμόρφωσης; Και πώς ορίζετε αυτήν τη μετάβαση μέσα από τη δική σας εμπειρία;

Το σκοτάδι δεν σημαίνει απουσία φωτός· το φως υπάρχει πάντα. Ο πόνος, η μοναξιά και

όλα όσα ερχόμαστε στη ζωή να βιώσουμε -και τα αρνητικά και τα θετικά- μπορούν να

γίνουν ένας βαθύς δρόμος που μας οδηγεί τελικά στην εξαιρετική αγάπη του Θεού για εμάς.

Αναλόγως πόσο διατεθειμένοι είμαστε να υποφέρουμε. Όσο πιο πολύ αργούμε να Τον

συναντήσουμε, τόσο πιο πολύ υποφέρουμε κυρίως μέσα μας, με τις σκέψεις, με τις ιδέες

πάνω στις οποίες έχουμε προσκολληθεί και μερικές φορές μέσα σε ένα κόσμο

ψευδαισθήσεων που δεν έχει τίποτα να κάνει με την βαθύτερη αλήθεια μας, που είναι η

ψυχή μας, η αθανασία μας λόγω αυτής και η πλήρης και αιώνια αγάπη του Θεού για μας.

Ναι, μπορούν να μεταμορφωθούν σε δύναμη, αρκεί ο άνθρωπος να είναι 'τυχερός' ή απλά

φωτισμένος έστω και προς στιγμήν, ώστε να μην φλερτάρει για πολύ καιρό με όλες τις

“απομιμήσεις” που κυκλοφορούν γύρω μας. Αν τις προσπεράσει νωρίς, τότε θα γνωρίσει

νωρίς και τον Χριστό. Και όταν Αυτός μπει στη ζωή του, ο άνθρωπος δεν βασίζει πια την

ύπαρξή του ούτε αποκλειστικά στον εαυτό του -δηλαδή στον εγωισμό του- ούτε σε

οτιδήποτε άλλο υπάρχει γύρω του για να τον αποπροσανατολίσει από την Αλήθεια.

 (απομιμήσεις = οι θρησκείες).

Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να μείνει πιο έντονα στον αναγνώστη όταν κλείσει το βιβλίο; Θέλετε να νιώσει αφύπνιση, ελπίδα, πίστη, αυτογνωσία ή κάτι άλλο;

Θέλω να τονίσω ότι το να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του είναι εξαιρετικά σημαντικό. Αν

όχι το πρώτο, σίγουρα το δεύτερο πιο σημαντικό για την εξέλιξή του στη ζωή.

Η ελπίδα είναι σημαντική (αλλά όπως λέμε, κάποια στιγμή πεθαίνει). Δεν χρειάζεται όμως

να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον ή σε μια καλύτερη ζωή στο μέλλον. Αυτό που

χρειάζεται πραγματικά ο άνθρωπος είναι να σκέφτεται και να “υπάρχει θετικά”. Και αυτό

γίνεται μόνο όταν στην καρδιά και στη ζωή του γνωρίζει τον Χριστό. Γιατί και τα αρνητικά,

με ένα θαυμαστό τρόπο μπορεί να τα μεταφράσει ως θετικά.

Γιατί τότε δεν χρειάζεται να ελπίζει για κάτι. Γνωρίζει ότι δεν θα γίνει πάντα ό,τι εκείνος

θέλει· αλλά τότε θα θέλει αυτό που πραγματικά είναι καλό για αυτόν. Και έτσι, τελικά, θα

γίνει αυτό που πρέπει (το θέλημα του Θεού).

Η πνευματική, θρησκευτική και φιλοσοφική σας κατάρτιση (Κοινωνική Θεολογία, σπουδές στη Θρησκειολογία/Κοινωνιολογία) πόσο επηρεάζει το ύφος και το περιεχόμενο του βιβλίου; Θεωρείτε πως δίνει βάθος και προοπτική στην αφήγηση;

Ναι, σαφώς έχω επηρεαστεί από τις σπουδές μου στην Κοινωνική Θεολογία και τη

Φιλοσοφία. Ακόμη περισσότερο όμως, από το γεγονός ότι τα τελευταία είκοσι χρόνια -όπως

και πολλοί άλλοι άνθρωποι- αναζητούσα απαντήσεις για τη ζωή. Έτσι προέκυψαν οι

σπουδές μου και οι εμπειρίες μου, μερικές από τις οποίες τις προσφέρω στον αναγνώστη

ώστε να νιώσει το πως έφτασα στο σήμερα.

Στην αφήγηση προσπάθησα να χρησιμοποιήσω μια γλώσσα εύκολη και προσβάσιμη, ώστε

ο αναγνώστης να μπορεί να διαβάσει το βιβλίο με άνεση, ευχόμενη να ωφεληθεί έστω και

από μία μόνο σελίδα.

“Η δύναμη της αρρώστιας μου” το βλέπετε σαν μια μορφή αυτοβοήθειας / προσωπικής ανάπτυξης, ή περισσότερο ως προσωπικό, αυτοβιογραφικό ταξίδι που απευθύνεται στην καρδιά του αναγνώστη;

Αν και δεν μπορώ να ξέρω κατά πόσο το βιβλίο θα “ζεστάνει” την καρδιά ενός ανθρώπου

που το διαβάζει, ο στόχος μου είναι σαφώς να απευθυνθεί στην καρδιά του. Θέλω να

μπορεί να βοηθηθεί είτε με το να χρωματίσει τις ιδέες που έχει για τη ζωή, πάνω στα

θέματα που αναλύω, είτε να λάβει μια φώτιση που δεν μπορούμε πάντα να την εξηγήσουμε.

Το βιβλίο, για τους σκοπούς της εκδοτικής, κατατάσσεται στα Βιβλία Αυτοβοήθειας και

Προσωπικής Ανάπτυξης. Παρά το προσωπικό του ύφος και τη βιογραφική του διάσταση,

θέτει ερωτήματα για τη ζωή και προσπαθεί να προβληματίσει. Προσφέρει, ναι, μια βοήθεια.

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Κάκτος; Θεωρείτε ότι σέβονται τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του βιβλίου και την ευαισθησία του περιεχομένου;

Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένη από τη συνεργασία μου με τον εκδοτικό οίκο Κάκτο. Όχι

μόνο γιατί σέβεται τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του βιβλίου μου και την ευαισθησία του

περιεχομένου, αλλά και γιατί μου έδωσε την ευκαιρία να δώσω στον κόσμο αυτό που ήθελα

να εκφράσω. Επιπλέον, εκτιμώ την επιμέλειά τους και τους εξαιρετικούς συνεργάτες που

διαθέτουν.

Αν έπρεπε να περιγράψετε το βιβλίο με τρεις μόνο λέξεις, ποιες θα επιλέγατε;

Μίλησε στο Χριστό. Γιατί, εν τέλει, δεν υπάρχει τίποτα πιο Αληθινό από τη σχέση μας με

τον Θεό. Όλες οι δυσκολίες εξαφανίζονται μέσα στη Θάλασσα της Αγάπης.

Τι ελπίζετε να δούμε στη συνέχεια, σχεδιάζετε νέο έργο; Ίσως συνέχεια σε αυτή τη θεματική, ή κάτι εντελώς διαφορετικό;

Ελπίζω να συνεχίσω να γράφω βιβλία και να μεταδίδω ένα μήνυμα στον κόσμο. Το

επόμενο βιβλίο μου το έχω ήδη ολοκληρώσει· απομένουν μόνο οι διορθώσεις. Προορίζεται

να είναι ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα στο οποίο αφηγούμαι τα δύο χρόνια των

ταξιδιών μου στην Αμερική, την Ασία και την Ωκεανία. Περιέχει περιπέτεια, ταξίδια, αλλά

κυρίως σχέσεις που δημιουργήθηκαν με αγάπη.

 

Η δύναμη της αρρώστιας μου
ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ Λένα
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΚΤΟΣ

Αν αντιλαμβάνεσαι πως είσαι εγκλωβισμένος/η, αυτό το βιβλίο είναι μια έμπνευση. Ρίχνει φως στα κρυφά, σκοτεινά και απομακρυσμένα σου μυστικά. Κράτησε στη σκέψη σου οτιδήποτε από αυτά αντηχεί μέσα σου και τα υπόλοιπα κλείδωσέ τα στην αποθήκη του μυαλού σου, ώστε να τα χρησιμοποιήσεις όταν και αν σου φανούν χρήσιμα στο μέλλον.
Ο κόσμος αλλάζει και, αν μπορεί ένα βιβλίο σαν αυτό να σε βοηθήσει να στρέψεις το βλέμμα σου πιο πέρα από αυτό που σε έχουν εκπαιδεύσει να βλέπεις, τότε ίσως είσαι σε έναν ομαλό δρόμο να αφυπνιστείς, ώστε να ζεις μια καλύτερη ζωή, αν τη θες.
Δες τα όλα με ελαφρότητα, αλλά με σοβαρό βλέμμα. Ναι, αυτά τα δύο μπορούν να συνυπάρξουν. Φόρεσε τα μαύρα σου γυαλιά, γιατί θα συναντήσεις αρκετό φως στη διαδρομή!

#ΗΔύναμηΤηςΑρρώστιαςΜου #ΛέναΠαπαρρηγοπούλου #ΕκδόσειςΚάκτος #NewBookGR #SelfDiscovery #Αυτογνωσία #BookstagramGreece #BookTokGR #Βιβλία #ΠροσωπικήΑνάπτυξη #ReadersOfGreece