ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΔΑΒΒΕΤΑ για το βιβλίο του ΠΟΛΥ ΣΑΣ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΤΑΝ

Καλημέρα σας, σήμερα στο BEAUTY DAYS WITH A BOOK φιλοξενούμε το συγγραφέα κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΔΑΒΒΕΤΑ για το βιβλίο του ΠΟΛΥ ΣΑΣ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΤΑΝ 

Κύριε Δαββέτα, ποια ήταν η σπίθα που οδήγησε στη δημιουργία

της συλλογής διηγημάτων σας «Πολύ σας αγαπήσαμε» ;

Μετά το θάνατο μιας αγαπημένης άτεκνης θείας μου βρήκα ανάμεσα στα

πράγματα που φύλαγε στα συρτάρια της την αλληλογραφία της με έναν καλό

της φίλο που είχε φύγει νωρίτερα από αυτήν από ανίατη ασθένεια. Τον

άνθρωπο αυτόν, που ήταν πολύ ενδιαφέρων, τον είχα γνωρίσει και τον είχα

συμπαθήσει. Διαβάζοντας τα γράμματα θυμήθηκα ιστορίες που μου είχε

διηγηθεί η θεία σχετικά με αυτόν. Έτσι αποφάσισα να γράψω το διήγημα

«Πολύ σας αγαπήσαμε», που έδωσε και τον τίτλο στην ευρύτερη συλλογή

διηγημάτων που ακολούθησε. Τα υπόλοιπα διηγήματα προκύψανε από

κάποιες άλλες ιστορίες που είχα ακούσει από τρίτους και σκέφθηκα να

γράψω και γι’ αυτές αντίστοιχα διηγήματα, ώστε να ολοκληρωθεί μια

συλλογή διηγημάτων επαρκής για να εκδοθεί σε ένα βιβλίο. Αρκετά από τα

διηγήματα συμπληρώθηκαν είτε από προσωπικές μου εμπειρίες είτε από τη

φαντασία μου.

Γιατί επιλέξατε το διηγηματικό είδος για αυτήν την έκδοση;

Υπήρξε κάποιο διήγημα που σας «τραβούσε» περισσότερο κατά τη

συγγραφή ;

Τα περισσότερα από τα αφηγήματα αυτά βασίζονται σε σύντομα περιστατικά,

ένα ή περισσότερα, που μπορούν να γίνουν μόνο διηγήματα. Ότι μπορεί να

ειπωθεί για τις ιστορίες αυτές μπορεί να γραφτεί συνοπτικά και περιεκτικά σε

ένα διήγημα χωρίς να χάνεται η αναγνωστική απόλαυση του όλου έργου.

Είχα σκεφτεί ότι 2 ή 3 από αυτά θα μπορούσαν να επεκταθούν σε νουβέλες.

Φοβήθηκα όμως ότι θα έδειχναν φλύαρα, όταν θα ξέφευγαν από την εστίαση

στο κρίσιμο γεγονός κι έτσι δεν τόλμησα.

Τα διηγήματα που με τράβηξαν περισσότερο κατά τη συγγραφή τους ήταν το

ομώνυμο με τον τίτλο του βιβλίου, καθώς και η «Κοντσέτα».

Ποια είναι η κύρια θεματική ή συναισθηματική χροιά που θέλατε

να αποδώσετε μέσα από τα  διηγήματά σας αυτά ;

Η κύρια συναισθηματική χροιά που θέλησα να δώσω ήταν το πένθος μετά

από μια ερωτική απώλεια ή ματαίωση και περαιτέρω, στο πρώτο, στο

δεύτερο και στο τελευταίο διήγημα κυρίως, η ψυχική προσπάθεια για

αναγέννηση της ελπίδας ύστερα από μια ήττα. Χρησιμοποίησα και

χιουμοριστικά στοιχεία για να μην ξεφύγει το γενικό ύφος προς το μελό.

Θεματικά θέλησα να γράψω απλές ιστορίες από τη ζωή, που να μπορούν να

προβληματίσουν τον αναγνώστη υπέρ ή κατά κάποιων καταστάσεων της

εποχής στην οποία αναφέρονται και να τον οδηγήσουν σε συγκρίσεις με το

σήμερα. Παράλληλα με το κάθε φορά κυρίαρχο ιστορικό γεγονός, θέλησα να

αναδείξω και στοιχεία νομικών παραμέτρων, που αναγκαία τα συνοδεύουν.

Υπάρχει κάποιο προσωπικό βίωμα ή εμπειρία που ενσωματώθηκε

σε κάποιο διήγημα ;

Σε όλα σχεδόν τα διηγήματα ενσωματώνονται και προσωπικές μου εμπειρίες.

Ακόμα και στο διήγημα η «Παναγιά η Γάτα», που όπως λέω μου το έχουν

διηγηθεί – αν όχι αυτούσιο αλλά κάπως έτσι, έχω αντίστοιχη εμπειρία με τον

θάνατο ενός αγαπημένου μου ζώου.

Πώς επιλέξατε τον τίτλο «Πολύ σας αγαπήσαμε», ποια είναι η

σημασία του ;

Η φράση «πολύ σας αγαπήσαμε» είναι ένας αποχαιρετισμός, που άκουγα

συχνά παιδί από έναν καλό φίλο της αγαπημένης μου θείας, στον οποίο έχω

ήδη αναφερθεί, πολύ καλό φιλόλογο και ερασιτέχνη συγγραφέα. Με αυτό τον

τίτλο θέλω να πω ότι πολύ αγάπησα τους χαρακτήρες των διηγημάτων

αυτών, όπως ήταν πραγματικά, αλλά και όπως τελικά τους διαμόρφωσα. Τους

ανθρώπους αυτούς δεν πρόκειται πια να τους ξανασυναντήσω, είτε γιατί

εκλείψανε φυσικά, είτε γιατί χάθηκαν μέσα στις κοινωνικές περιδινήσεις της

ζωής μου. Όσον αφορά εκείνους τους χαρακτήρες που ταυτίζονται με εμένα,

λέω πως δεν πρόκειται να τους ξανασυναντήσω και αυτούς, με την έννοια

ότι είμαι πλέον ένας άλλος άνθρωπος σε σχέση με το νέο παιδί που υπήρξα

κάποτε. Ειδικότερα, ως προς εκείνες τις γυναίκες, που έδωσαν - ως θετικά ή

αρνητικά πρότυπα - τροφή στα αισθήματα και στους στοχασμούς μου για τις

αφηγήσεις αυτές, είτε βρίσκονται στη ζωή είτε όχι, θα ήθελα να τους

απευθύνω αυτόν τον αποχαιρετισμό, από τη θέση ενός ηλικιωμένου άντρα,

σαν μια ομολογία αγάπης και με την επίγνωση ότι οι έρωτες ανθίζουν για να

πεθάνουν μέσα στις στροφές της τύχης με το πέρασμα λιγότερου ή

περισσότερου χρόνου, χωρίς όμως να χάνεται το άρωμα που κάποτε

ανέδιδαν. Γι’ αυτό, στο εξώφυλλο του βιβλίου μου διάλεξα μια εικόνα με ένα

θαλερό ρόδο, που συμβολίζει τον έρωτα, να στέκεται μαζί με ένα

παιγνιόχαρτο ντάμα κούπα, που συμβολίζει το ερωτικό πάθος και τις τυχαίες

μεταπτώσεις του, όπου στην όρθια γυναικεία μορφή προσωποποιείται η καλή

τύχη στον έρωτα, ενώ στην ανάποδη μορφή η κακή.

Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες στη συγγραφή, επεξεργασία

ή επιλογή των διηγημάτων ;

Δεν μπορώ να πω ότι είχα μεγάλες δυσκολίες για την εκπόνηση του έργου. Η

επιλογή των ιστοριών έγινε ανάλογα με την συναισθηματική δόνηση που μου

προκάλεσε το κάθε φορά κυρίαρχο γεγονός. Η συγγραφή είχε μόνο εμπόδιο

την εξεύρεση του αναγκαίου γι’ αυτήν χρόνου. Η τελική επεξεργασία είχε

κάποιο άγχος, αλλά ήταν τελικά αναγκαία για την τελειοποίηση του κειμένου.

Υπάρχει ένα διήγημα που, αν το διαβάσετε μετά από χρόνια, θα το

ξαναγράφατε, ή θα το αλλάζατε ;

Αυτή την ερώτηση θα έπρεπε να μου την κάνετε αφού περάσουν κάποια

χρόνια, σήμερα δεν γνωρίζω την απάντηση.

Πώς βλέπετε τη λογοτεχνία διηγήματος σήμερα, υπάρχει «χώρος»,

ή αλλιώς αναγνωστικό ενδιαφέρον ;

Αν κρίνω από σπονδυλωτά έργα που περιέχουν ιστορίες ικανές να σταθούν

και μόνες τους σαν μικρά διηγήματα ( short stories ), τα οποία σημείωσαν

πρόσφατα μεγάλη επιτυχία, θα έλεγα πως ναι υπάρχει αναγνωστικό

ενδιαφέρον για αυτό το είδος. Αναφέρομαι κυρίως στα βιβλία «Ουρανός από

άλλους τόπους» ή «Μια Μαρίνα Τζάφου» του Σωτήρη Δημητρίου και το «Η

δεσμοφύλακας» του Νίκου Δαββέτα.

Έχετε στο μυαλό σας επόμενο έργο; συνέχεια σε διηγήματα ή σε

άλλο είδος ;

Ναι, με ενδιαφέρει προς το παρόν μια αστυνομική νουβέλα που έχω ξεκινήσει

και μια νέα σειρά διηγημάτων που θέλει όμως πολύ χρόνο ακόμα.

Αν μπορούσατε να συνοψίσετε το βιβλίο σας σε μία φράση, ποια

θα ήταν αυτή ;

Στους αγώνες της ζωής μας σημασία για την ηθική νίκη, αυτή που κυρίως

μετράει, δεν έχει το μέχρι που έφτασες και πόσο γρήγορα, αλλά το από πού

ξεκίνησες και πόσο τίμια και με προθυμία για τις αναγκαίες θυσίες

αγωνίστηκες παρά τις αντίξοες συνθήκες. Για την αναγνώριση αυτού οι

Ιάπωνες λένε «ganbatta», κάτι σαν «μπράβο δεν μπορούσες παραπάνω». Με

αυτό δεν εννοώ ότι όλοι οι ήρωες του βιβλίου αξίζουν αυτόν τον έπαινο,

αλλά ότι οι συνθήκες που αντιμετώπιζαν όλοι μέσα στην κοινωνία εκείνων

των χρόνων επέβαλλαν μια τέτοια στάση.

-Τελειώνοντας με τις ερωτήσεις θα ήθελα να ευχαριστήσω για ακόμη

μια φορά και θα ήθελα να μας πείτε που και πως μπορούμε να βρούμε

εσάς και το βιβλίο σας, 

Μπορείτε να με βρείτε στο FB ως Athanasios Davetas και στο INSTΑ ως

Athanasios Davveta, ενώ το μέιλ μου είναι : < dav29-7-57@otenet.gr >. Το

βιβλίο μου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΟΤΑΝ στην Αθήνα, οδός

Ιπποκράτους 15, ΤΚ 10679, στον ηλεκτρονικό ιστότοπο

www.ekdoseisotan.gr , με μέιλ info@ekdoseisotan.gr και τηλ. 210.3800259.

Ακόμη μπορείτε να το παραγγείλετε και στα μεγάλα βιβλιοπωλεία της Αθήνας

και άλλων πόλεων.

Αθανάσιος Δαββέτας

Πολύ σας αγαπήσαμε

Εκδόσεις Όταν

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Όταν το νέο βιβλίο του Αθανάσιου Δαββέτα «Πολύ

σας αγαπήσαμε».

Επτά καλογραμμένα διηγήματα, τοποθετημένα χρονικά μέσα στις δεκαετίες του ΄60,

του ΄70 μέχρι και αρχές του ’80, μέσα σε μια εποχή ανακατατάξεων, που μιλάνε για

τη δύσκολη ενηλικίωση κάποιων νεαρών ανδρών, τον αγώνα για την επιβίωση και

την αξιοπρέπεια, τον έρωτα, αλλά και τον ανήθικο ανταγωνισμό, την απώλεια

προσφιλών προσώπων και, τελικά, τον ίδιο τον θάνατο. Επιστέφονται στο τέλος,

χάριν επιλόγου, από ένα πεζό ποίημα για τον ανθρώπινο αγώνα και την αντοχή, αλλά

και το όραμα που απαιτεί αυτός.

Βιογραφικό

Ο Αθανάσιος Δαββέτας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Φοίτησε στη Νομική Σχολή

του Πανεπιστημίου Αθηνών και έγινε πτυχιούχος το 1980. Μετά τη θητεία του στο

στρατό (1980-1981), διορίσθηκε δικηγόρος (1982). Αργότερα πέρασε με επιτυχία

στις εξετάσεις υποψηφίων δικαστικών λειτουργών και διορίσθηκε δικαστής των

ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων (1984). Σταδιοδρόμησε κυρίως στην Αθήνα και

εξελίχθηκε μέχρι τον βαθμό του Προέδρου Εφετών. Έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο

σπουδών από βρετανικό πανεπιστήμιο στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο (LLM) το 2002. Για

αρκετά χρόνια συμμετείχε σε αποστολές του Υπουργείου Δικαιοσύνης στην έδρα της

Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, όπου εργάσθηκε σε επιτροπές για την εκπόνηση Κοινοτικών

Οδηγιών σε θέματα αστικού δικαίου. Μιλάει άνετα αγγλικά και μέσου επιπέδου

ισπανικά. Αναδείχθηκε αναπληρωτής προϊστάμενος του Εφετείου Αθηνών το 2022 και

είναι συνταξιούχος από τον Ιούλιο του 2024. Γράφει ιδιωτικά, από το 1982, ποιήματα

και διηγήματα. Δραστηριοποιήθηκε από το 2017 στο πλαίσιο του συλλόγου «Κύκλος

Ελλήνων Λογοτεχνών Δικαστών» – (ΚΕΛΔ), για την καλλιέργεια της λογοτεχνίας στον

χώρο των δικαστικών λειτουργών. Διετέλεσε κατ’ αρχάς κοσμήτορας και ακολούθως

πρόεδρος του Δ.Σ. του συλλόγου. Κατέστησε δημόσια γνωστά τα λογοτεχνικά του

πονήματα με συμμετοχές του, αφενός, σε εκδηλώσεις του ΚΕΛΔ και, αφετέρου, σε

δύο ανθολόγια, που εκδόθηκαν μέχρι σήμερα από τον ίδιο σύλλογο. Το 2022

εκδόθηκε από τις εκδόσεις Ελκυστής το βιβλίο του «Ψίθυροι από μια άλλη ζωή», με

διηγήματα, ποιήματα και ένα δοκίμιο και το 2025 από τις εκδόσεις Όταν, η συλλογή

διηγημάτων του «Πολύ σας αγαπήσαμε». Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί στον νομικό

επιστημονικό Τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό.

Είναι έγγαμος και έχει μια κόρη που είναι δικηγόρος.

#ΝέοΒιβλίο #Διηγήματα #Λογοτεχνία #Ανάγνωση #ΠολύΣαςΑγαπήσαμε #ΑθανάσιοςΔαββέτας #ΕκδόσειςΌταν #Βιβλιοφιλία #BookstagramGR #GreekBooks»