ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΡΔΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΑΓΑΠΑ, ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ» – ΕΚΔΟΣΕΙΣ BOOKSTARS-FREE PUBLISHING

Καλημέρα σας,

σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τον συγγραφέα Γιάννη Βαρδάκη και το βιβλίο του «Αγάπα, ρε γαμώτο», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Bookstars-Free Publishing.

Ένα σύγχρονο, ωμό αλλά και βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει σε μια νύχτα γεμάτη ένταση, συναισθήματα και εσωτερικές αναζητήσεις, εκεί όπου οι ήρωες παλεύουν με τις σκιές τους και αναζητούν έναν λόγο να συνεχίσουν. 

Τι αποτέλεσε την αρχική έμπνευση για τη δημιουργία αυτής της

νυχτερινής διαδρομής στην Αθήνα;

Ξεκίνησε από κάτι πολύ απλό. Από εκείνες τις νύχτες που δεν θες να

γυρίσεις σπίτι. Που παίρνεις τους δρόμους χωρίς σκοπό, μόνο και μόνο για

να αντέξεις λίγο ακόμα. Μου έχει συμβεί και εμένα. Πάντα είχα στο μυαλό

μου ότι η πόλη τέτοιες ώρες σε κρατάει και σε οδηγεί.

Η Αθήνα τη νύχτα έχει κάτι πολύ αληθινό. Βγάζει τον κόσμο έξω όπως

είναι. Κουρασμένο, μόνο, χαμένο, αλλά και ζωντανό. Από εκεί γεννήθηκε η

διαδρομή. Από την ανάγκη να πω ότι, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν

τελειωμένα, υπάρχει ένας δρόμος μπροστά. Μπορεί να μην ξέρεις πού

πάει. Αλλά υπάρχει.

Πώς γεννήθηκε ο χαρακτήρας του Μάριου και τι αντιπροσωπεύει για

εσάς;

Ο Μάριος δεν «γεννήθηκε» με την κλασική έννοια. Ήρθε σιγά σιγά. Είναι

κομμάτια από ανθρώπους που έχω συναντήσει, κουβέντες που έχουν

μείνει μέσα μου, μάτια που κάτι λένε χωρίς να μιλάνε. Είναι κι ένα κομμάτι

δικό μου, από στιγμές που δεν ήταν εύκολες και έπρεπε να βρεις τρόπο να

σταθείς. Είναι ένας αντιήρωας που φοβάται, θυμώνει, κουράζεται, και δεν

βρίσκει πάντα απαντήσεις.

Ποιος είναι ο ρόλος του «αγνώστου» στην ιστορία και τι συμβολίζει;

Ο «άγνωστος», ο Ανέστης της ιστορίας μας, μπήκε χωρίς πολλές εξηγήσεις.

Όπως συμβαίνει καμιά φορά και στη ζωή. Εκεί που δεν το περιμένεις,

εμφανίζεται ένας άνθρωπος, σου λέει μια κουβέντα και είναι σαν να σου

προσφέρει τον κόσμο όλο. Δεν ήθελα να τον εξηγήσω πλήρως. Δεν με

ενδιέφερε να μάθει ο αναγνώστης ποιος είναι, αλλά τι κάνει. Στέκεται

δίπλα στον Μάριο τη στιγμή που όλα κρέμονται από μια λεπτή κλωστή.

Δεν τον πιέζει, δεν τον κρίνει. Βέβαια αν κάποιος ξέρει να διαβάζει τα

…σημάδια που έχω αφήσει μέσα στην ιστορία, ίσως δώσει την δική του

εκδοχή για την υπόσταση του Ανέστη.

Η πόλη της Αθήνας λειτουργεί σχεδόν σαν χαρακτήρας. Πώς δουλέψατε

αυτή τη διάσταση;

Ξεκίνησα από μικρές εικόνες. Μια καντίνα με πολύ τσίκνα, ένας ταξιτζής

που μιλάει παραπάνω απ’ όσο χρειάζεται, ένα φαρμακείο ανοιχτό στις

τρεις το πρωί. Πράγματα που έχουμε δει όλοι, αλλά συνήθως τα

προσπερνάμε. Όσο έγραφα, κατάλαβα ότι η πόλη δεν είναι φόντο.

Συμμετέχει και αντιδρά. Σου δίνει κάτι ή σου παίρνει, ανάλογα με το πώς

είσαι. Τη νύχτα ειδικά, γίνεται πιο ειλικρινής. Δεν έχει βιτρίνες. Έχει

ανθρώπους. Δούλεψα πολύ με τις αισθήσεις. Να ακούς, να μυρίζεις, να

βλέπεις μαζί με τον Μάριο και τον Ανέστη. Να περπατάς δίπλα τους. Και

κάπως έτσι, χωρίς να το πιέσω, η Αθήνα πήρε ρόλο. Ίσως γιατί, στο τέλος,

οι πόλεις είναι οι άνθρωποί τους. Και εκεί μέσα καρδιοχτυπάει όλη η

ιστορία.

Πόσο δύσκολο ήταν να ισορροπήσετε ανάμεσα στο σκοτάδι και την

ελπίδα της ιστορίας;

Lux in Tenebris, φώς μέσα στο σκοτάδι, όπως λέει το Κατά Ιωάννη

Ευαγγέλιο στην λατινική μετάφραση της Βίβλου. Αλλά και Lux ex Tenebris,

φως από το σκοτάδι. Δεν μπορώ να δω ελπίδα χωρίς να έχει προηγηθεί

σκοτάδι. Και δεν μπορώ να δω σκοτάδι που να μην κρύβει κάπου μια

χαραμάδα. Είναι πολύ κοντά αυτά τα δύο. Σχεδόν ακουμπάνε. Δεν τα

ζύγισα όταν έγραφα. Δεν έφτιαξα ισορροπίες. Ακολούθησα τη διαδρομή

όπως θα την έκανε ένας άνθρωπος που δεν είναι καλά. Με μικρά βήματα.

Τελικά, αυτό που μένει για μένα, είναι κάτι πολύ απλό. Να βρεθεί ένας

λόγος να μείνεις όρθιος λίγο ακόμα και κάπου εκεί, χωρίς φασαρία, να

εμφανιστεί το φως.

 

Υπάρχουν βιωματικά στοιχεία μέσα στο βιβλίο ή είναι καθαρά

μυθοπλασία;

Ασφαλώς. Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Όχι με την έννοια ότι η

ιστορία είναι δική μου. Αλλά τα συναισθήματα είναι αληθινά. Στιγμές,

σκέψεις, μικρά πράγματα που έχουν μείνει μέσα μου και βρήκαν τον

δρόμο τους στο χαρτί. Έχω περπατήσει νύχτα χωρίς λόγο. Έχω κάνει

κουβέντες με αγνώστους που έμειναν δίπλα μου περισσότερο από

«φίλους». Η μυθοπλασία μπήκε για να δώσει σχήμα. Για να ενωθούν όλα

αυτά και να γίνουν ιστορία. Αλλά ο πυρήνας είναι ανθρώπινος. Είναι

πράγματα που όλοι έχουμε ζήσει ή που έχουμε ακουμπήσει έστω και

λίγο.

Τι θέλατε να νιώσει ο αναγνώστης στο τέλος αυτής της διαδρομής;

Αυτό που ήθελα, είναι να κλείσει το βιβλίο και να μείνει για λίγο

σιωπηλός. Να νιώσει ότι κάτι τον άγγιξε. Ότι δεν διάβασε απλώς μια

ιστορία, αλλά περπάτησε μέσα της. Αν έπρεπε να το πω απλά, θα ήθελα

να νιώσει ότι δεν είναι μόνος. Ότι αυτά που κουβαλάει τα κουβαλάνε κι

άλλοι, με τον δικό τους τρόπο.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση κατά τη συγγραφή αυτού του έργου;

Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η ειλικρίνεια. Να μη μαλακώσω πράγματα

για να γίνουν πιο «εύκολα». Να μη βάλω λόγια που ακούγονται ωραία

αλλά δεν είναι αληθινά. Να αφήσω τον Μάριο να περάσει από εκεί που

πρέπει, χωρίς να τον σώσω πρόωρα. Ουσιαστικά, η πρόκληση ήταν να

μείνω αληθινός από την αρχή μέχρι το τέλος. Και αυτό είναι πάντα το πιο

δύσκολο.

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Bookstars για την έκδοση

του βιβλίου;

Η συνεργασία ήταν άψογη. Όλα κύλησαν ομαλά, με καλή επικοινωνία και

σεβασμό στο βιβλίο. Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στην επιμελήτριά μου, τη

Δέσποινα Μαντοπούλου. Ένας εξαιρετικός άνθρωπος, που στάθηκε δίπλα

στο κείμενο με προσοχή και κατανόηση. Αυτό κάνει τη διαφορά. Επίσης

ξεχωριστή αναφορά πρέπει να κάνω στο εξώφυλλο, που έχει αγαπηθεί

πολύ. Είναι πραγματική φωτογραφία, όχι AI κλπ., δουλειά του εξαιρετικού

γραφιστικού τμήματος της Bookstars. Τους ευχαριστώ όλους.

 

Μέσα από τη μέχρι τώρα πορεία σας στη συγγραφή, θα θέλατε να μας

πείτε λίγα λόγια για το έργο σας συνολικά και για εσάς ως δημιουργό;

Η πορεία μου στη συγγραφή κινείται ανάμεσα στην ποίηση και την

πεζογραφία, με έναν κοινό άξονα. Όσα μένουν. Μνήμες, σχέσεις, στιγμές

που επιμένουν. Ξεκίνησα με την ποίηση, με τα βιβλία μου «Θάλασσες

Μέσα» και «Ανάμεσα», προσπαθώντας να αποτυπώσω πιο εσωτερικές

διαδρομές. Με τη νουβέλα «Αγάπα, ρε γαμώτο» πέρασα στην πεζογραφία,

κρατώντας την ίδια ματιά, αλλά μέσα από μια ιστορία που απλώνεται και

αναπνέει διαφορετικά.

Ως δημιουργός, με ενδιαφέρει να γράφω αληθινά. Να πλησιάζω όσο

γίνεται πιο κοντά σε αυτό που νιώθουμε και συχνά δεν λέμε. Αυτό που με

νοιάζει είναι ο αναγνώστης να αναγνωρίσει κάτι δικό του μέσα στο

κείμενο. Αν αυτό συμβεί, τότε νιώθω ότι το έργο έχει βρει τον δρόμο του.

Αυτή την περίοδο πάντως δουλεύω πάνω σε ένα μεγάλο μυθιστόρημα,

εντελώς διαφορετικού ύφους, με στόχο να εκδοθεί μέσα στο 2026.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά

να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να

μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social media,

καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να προμηθευτούν το

βιβλίο σας;

Εγώ σας ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία και για την πολύ καλή δουλειά

που κάνετε στο blog σας. Όποιος θέλει να με βρει και να μάθει

περισσότερα για το έργο μου συνολικά μπορεί να επισκεφθεί το site μου

www.giannisvardakis.com.

Στα social media:

Facebook: Γιάννης Βαρδάκης

Αλλά και: Γιάννης Βαρδάκης – Λέξεις & Ιστορίες

Instagram: vardakisjohn_

Για άμεση επικοινωνία, μπορεί όποιος θέλει να μου στείλει στα social

media accounts μου η και email μέσω της σχετικής φόρμας στο site. Το

βιβλίο «Αγάπα, ρε γαμώτο» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Bookstars και

είναι διαθέσιμο online σε πληθώρα πλατφορμών και site αλλά και στα

περισσότερα βιβλιοπωλεία.

Αγάπα, ρε γαμώτο

Συγγραφέας: Βαρδάκης Γιάννης

Εκδόσεις: Bookstars-Free Publishing

Κατηγορία: Λογοτεχνία Ελληνική


Ο Μάριος ανεβαίνει νύχτα στον Λυκαβηττό για να τελειώσει. Ένας άγνωστος τον σταματά και ξεκινά μια νύχτα που κανείς δεν θα ξεχάσει. Ακολουθεί ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό στην καρδιά της Αθήνας: ταξί, πλατείες, καντίνες, Εξάρχεια, δισκάδικα, άγρυπνες φωνές, εξομολογήσεις, μυστικά και αλήθειες που δεν λέγονται εύκολα.
Ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται μονορούφι, σύγχρονο, ωμό, τρυφερό και βαθιά ανθρώπινο. Για κάθε αναγνώστη που κουβαλά νύχτες μέσα του. Για όσους γυρεύουν μια αφορμή να συνεχίσουν.
Όταν ξημερώνει, όλα κρίνονται στο βήμα που θα κάνεις.

#BeautyDaysWithABook #ΑγάπαΡεΓαμώτο #ΓιάννηςΒαρδάκης #ΕλληνικήΛογοτεχνία #Bookstagram