Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τη συγγραφέα Άννα Γ. Νικολάου και το βιβλίο της «Η θεά που αγάπησε τη Χαιρώνεια», που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.
Ένα εφηβικό μυθιστόρημα που παντρεύει τη μυθολογία, την ιστορία και τη φαντασία, δημιουργώντας μια συναρπαστική αφήγηση όπου θεοί, ήρωες και ιστορικά πρόσωπα ζωντανεύουν μέσα από ένα ταξίδι στον χρόνο. Με αφορμή τη Χαιρώνεια και τον σπουδαίο ιστορικό της συμβολισμό, το βιβλίο θέτει διαχρονικά ερωτήματα για τη φύση του ανθρώπου, τη δύναμη, την ύβρη και την ευθύνη απέναντι στο μέλλον. ✨
1.Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το βιβλίο «Η θεά που αγάπησε τη
Χαιρώνεια»;
Ξέρετε μια αγαπημένη μου συνήθεια είναι να επισκέπτομαι Μουσεία και
αρχαιολογικούς χώρους. Σε μια τέτοια επίσκεψη στο Μουσείο της Χαιρώνειας
«γνώρισα» ένα ειδώλιο. Ένα μικρό αλλά εντυπωσιακό σε δύναμη και
παραστατικότητα αγαλματίδιο μιας γυναικείας μορφής, το οποίο μπορείτε να δείτε
όλοι όσοι επισκεφτείτε το Μουσείο στην προθήκη που φιλοξενούνται τα εκθέματα
της νεολιθικής εποχής, δίπλα από το ομοίωμα της νεολιθικής οικίας. Το ειδώλιο
αυτό με εντυπωσίασε και έκτοτε έχω συνδιαλεχθεί μαζί του με τη φαντασία μου
πολλές φορές. Το είδα ως έναν σύνδεσμο μεταξύ της αχρονικότητας του θείου και
της χρονικότητας του ανθρώπινου στοιχείου.
Η όμορφη γυναικεία μορφή που απεικονίζει με τα ξεθωριασμένα της πια κοκκινωπά
στολίδια, ένα σύμβολο της γονιμότητας και της ευημερίας, για εμένα
αντιπροσωπεύει τη Μητέρα Γη, τη μητέρα όλων των πλασμάτων, την πηγή της ζωής,
αυτή που δίνει τροφή, κατοικία, ευχαρίστηση, έμπνευση για δημιουργία και
εξέλιξη. Σκεφτείτε προς επίρρωση των λεγομένων μου τη ζωή των ανθρώπων
μακριά από τη φύση. Τη ζωή την κλεισμένη στα ασφυκτικά όρια του αστικού ιστού.
Οι στίχοι του Καβάφη θα μπορούσαν να την περιγράψουν:
Τη μια μονότονη ημέρα
άλλη μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί.
Θα γίνουν τα ίδια πράγματα
και καταντά το αύριο σαν αύριο πια να μην μοιάζει.
Η πραγματικότητα έρχεται να επιβεβαιώσει τον ποιητή. Αυτοκαταστροφικός ο
άνθρωπος, εγκλωβισμένος στο παιχνίδι της δύναμης, στην τυραννία των υλικών
αγαθών, σε μια ζωή επιπόλαιη, χωρίς στόχους και συνέχεια, από πνευματική
οντότητα καταλήγει σε ένα άβουλο και θλιβερό νευρόσπαστο. Η λύση είναι να
αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας, να ανοίξουμε τα μάτια
στη γνώση και στη συναδέλφωση, να δώσουμε ζωή στον κόσμο μας, στον πλανήτη,
στην ανθρωπότητα που αργοπεθαίνει. Το παρελθόν είναι το παράδειγμα προς
μίμηση και προς αποφυγή, η ασφαλής κατευθυντήριος γραμμή μας. Είναι η
αποκάλυψη του εαυτού μας, του κόσμου μας, της βαθύτερης ουσίας των
πραγμάτων. Είναι αυτό που μας θυμίζει ότι δεν είμαστε μόνο βιολογικά όντα αλλά
πάνω από αυτό ηθικά και πνευματικά. Τέλος είναι αυτό που μας βγάζει από πλάνες
και ψεύδη, γιατί για την εξασφάλιση της ανθρώπινης ύπαρξης είναι ανάγκη να
αληθολογούμε και όχι να πολυλογούμε, όπως έλεγε ο Δημόκριτος.
2.Γιατί επιλέξατε τη Χαιρώνεια ως κεντρικό σημείο της ιστορίας σας;
Για καλή μου τύχη είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ αρκετές φορές το Μουσείο της
πόλης, αφού η ίδια είμαι κάτοικος της γειτονικής Λιβαδειάς, και, ως φιλόλογος, να
γνωρίσω τον Πλούταρχο, τον αρχαίο συγγραφέα της Χαιρώνειας, μέσα από τα έργα
του στην πρωτότυπη γλώσσα τους.
Το μικρό ειδώλιο έχει βρεθεί στα χώματα της Χαιρώνειας και ο Πλούταρχος άφησε
στο έργο του πλούσιο υλικό για την περιοχή, όπως και για την αρχαιότητα γενικά.
Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι «Η θεά που αγάπησε τη Χαιρώνεια» γεννήθηκε από τη
Χαιρώνεια και αφορά μεν ευρύτερα την ιστορία της Ελλάδας στο αρχαίο παρελθόν
αλλά ειδικότερα αφορά τη Χαιρώνεια, τους ανθρώπους της και τις ιστορίες τους
που μπλέκονται με την ιστορία και τους μύθους όλης της Ελλάδας, αφού η Ελλάδα
απλώνεται στον χώρο και στον χρόνο και όλες οι περιοχές της, με κάποιο τρόπο,
συνδέονται μεταξύ τους.
3.Πώς συνδυάσατε τη μυθολογία, τα ιστορικά γεγονότα και τη
φαντασία χωρίς να χαθεί η ισορροπία ανάμεσά τους;
Το ειδώλιο της «Μητέρας Γης», όπως το ονόμασα, αποτελεί τον συνδετικό κρίκο του
βιβλίου, το οποίο αποτελείται από ιστορίες αυτόνομες και ταυτόχρονα
συνδεδεμένες μεταξύ τους, καθώς κινούνται στον άξονα του χρόνου και
ακολουθούν τον ρου της μυθικής και ιστορικής πορείας της Χαιρώνειας και των
προσωπικοτήτων που η περιοχή αυτή ανέδειξε από τα νεολιθικά χρόνια μέχρι και
τα χρόνια της ίδρυσης του Μουσείου της.
Το γεγονός ότι οι ιστορίες είναι αυτόνομες ως προς το θέμα τους, τους επιτρέπει να
αναπτυχθούν χωριστά, η κάθε μία με τη δυναμική της και την ιδιαιτερότητά της. Ο
μύθος κυριαρχεί σε γεγονότα καθαρά μυθικά και στα ιστορικά παίζει ρόλο
συμπληρωματικό συνδέοντας τα γεγονότα με την ανθρώπινη φύση, χωρίς να τα
επηρεάζει ή να τα αλλοιώνει. Είναι αλήθεια ότι στην εποχή της ψυχρής λογικής και
των ασύλληπτων τεχνολογικών και επιστημονικών εξελίξεων απορρίπτουμε
ασυζητητί τον μύθο και τη θρησκεία με την οποία συνδέεται, ξεχνώντας ότι αυτά
είναι οργανικά στοιχεία της ανθρώπινης φύσης και εκφραστές του ανθρώπινου
συναισθήματος. Κατά τη δική μου αντίληψη, ο μύθος άλλοτε αντανακλά ιστορικά
γεγονότα, που δεν διασώθηκαν στην ανθρώπινη μνήμη, και άλλοτε αναδεικνύει τον
αρχέγονο και πανανθρώπινο χαρακτήρα μας, αυτόν που δεν μπορούμε να
περιγράψουμε με όρους επιστημονικούς.
4.Ποιο μήνυμα θα θέλατε να κρατήσουν οι έφηβοι αναγνώστες μέσα από
την αιώνια σύγκρουση ανάμεσα στον Άρη και τη Μητέρα Γη;
Ο πόλεμος είναι το βασικότερο θέμα που αναδεικνύεται στο βιβλίο. Ο εγκλωβισμός
στο παιχνίδι της δύναμης και της εξουσίας, η υποταγή στον Άρη, η θυσία του
άμαχου πληθυσμού σε αυτόν, η καταστροφή της ζωής. Ο πόλεμος είναι το θηρίο
που κατατρώγει τα σωθικά της ανθρωπότητας και κατά έναν περίεργο τρόπο ήταν
και εξακολουθεί να είναι πανταχού παρών. Στο βιβλίο υφαίνουν τον ιστό των
ιστοριών κάθε είδους διαμάχες. Διαμάχες μεταξύ θεών αλλά και μεταξύ θεών και
ανθρώπων. Επιδρομές αρπακτικές που απλώνονται πολύ πριν τον τρωικό πόλεμο,
από τα νεολιθικά ακόμη χρόνια. Μάχες μεταξύ ξένων δυνάμεων, συγκρούσεις
μεταξύ Ελλήνων και ξένων, μάχες μεταξύ των ίδιων των Ελλήνων. Και όλα αυτά στη
μικρή γη της Χαιρώνειας, μια γη που διψούσε, όπως και τόσες άλλες, για την
ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα. Οι πρωταγωνιστές γνωρίζουν την
κατάληξη των επιλογών τους, αλλά πάντα ξεγελούν τον εαυτό τους με τη
βεβαιότητα ότι ξέρουν καλύτερα από τους προηγούμενους και ότι πράττουν
εξυπνότερα. Υπάρχει όμως μέσα στο βιβλίο και ο απλός λαός. Αυτός που σαν
αδύναμο φύλλο παρασύρεται από τις αποφάσεις και τις φιλοδοξίες των ισχυρών.
Αγωνίζεται και αυτός. Αγωνίζεται για να αποτρέψει την καταστροφή και να
εδραιώσει την πολυπόθητη ειρήνη. Γιατί η ειρηνική δημιουργική ζωή, είναι αυτή
που δοξάζει τη φύση του ανθρώπου και δικαιολογεί την ύπαρξή του.
Και μέσα από όλα αυτά έρχονται οι άλλοι ήρωες, οι φιλάνθρωποι, αυτοί που με την
καθαρή ψυχή τους ανακαλύπτουν το μυστικό της ζωής. Το μυστικό που η ίδια η γη
τους, η γη της Χαιρώνειας κρύβει στα σπλάχνα της. Τον σεβασμό για τη φύση και
τους θεούς, τη σκληρή εργασία ως όχημα που οδηγεί στην επιτυχία, την αφοσίωση
στην οικογένεια, τον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο. Πράγματα αυτονόητα θα μου
πείτε! Αλήθεια! Τόσο αυτονόητα αλλά όχι και τόσο δεδομένα, με αποτέλεσμα
συχνά όχι μόνο να μην αγωνιζόμαστε για τη διατήρησή τους αλλά ούτε και να τα
διεκδικούμε απλώς. Μέχρι που θα ανακαλύψουμε ότι είναι αργά…
Ελπίζω οι νεαροί, αλλά και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία αναγνώστες, να λάβουν
αφορμή για σκέψη και ίσως αφορμή να επαναπροσδιορίσουν αξίες και
προτεραιότητες. Να πάρουν μια ανάσα από τους φρενήρεις ρυθμούς , τις
ατελείωτες υποχρεώσεις και τα «Θέλω» και να βρουν τη θέση τους στην κοινωνία
τους, στον κόσμο, στο σύμπαν. Ο άνθρωπος βρέθηκε πάνω σε αυτή τη γη,
εξελίχθηκε και προόδευσε με έναν στόχο: να δοξάσει την ανθρώπινη φύση του, να
ζήσει με ειρήνη, δικαιοσύνη, ανθρωπιά, ώστε να εξασφαλίσει τη συνέχεια ζωής στο
είδος του και σε όλο το οικοσύστημα. Η πορεία του είναι ή πρέπει να είναι μια
πορεία προς την ομορφιά, το κάλλος και το καλό, προς τα εκεί όπου συγκλίνουν και
εναρμονίζονται όλες οι ψυχικές δυνάμεις που συνθέτουν την κίνηση μιας
συνειδησιακής ζωής.
5.Πόση έρευνα χρειάστηκε να κάνετε για την ιστορία και τη μυθολογία
πριν ξεκινήσετε τη συγγραφή;
Με τη μυθολογία και την τοπική αρχαία ιστορία ασχολούμαι αρκετά χρόνια. Έχω
καταγράψει το μεγαλύτερο μέρος των γραπτών πηγών που αναφέρονται στην περιοχή
της Βοιωτίας (τις οποίες μπορεί να αναζητήσει όποιος ενδιαφέρεται στο site του
Δήμου Λεβαδέων, στην Ενότητα «Για τον Δημότη» και στην υποενότητα «Σχετικά –
Τεκμήρια για τη Λιβαδειά και την περιοχή της).
Έχω συνεργαστεί με συλλόγους της περιοχής εκδίδοντας μελέτες , όπως με τον
Σύλλογο Φιλοπροόδων Άσκρης «Ο Ησίοδος» και τον αείμνηστο καθηγητή
Φιλολογίας στη Santa Barbara Απόστολο Αθανασάκη. Από τη συνεργασία αυτή
γεννήθηκε το βιβλίο «Μουσάων πνοῇ, Ἡσιόδου αὐδῇ», που αφορά τα έργα του
Ησιόδου. Αντίστοιχα έχω δουλέψει και στη Λιβαδειά για το έργο του Πλουτάρχου.
Έχω παρουσιάσει εργασίες μου σε Συνέδρια τοπικής ιστορίας και έχω δουλέψει πάνω
σε παρόμοια θέματα με σχολεία της περιοχής και με τη Δημόσια Κεντρική
Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς.
Τα δύο προηγούμενα βιβλία μου, «Το μαγικό ταξίδι του Νικόλα στην αρχαία
Αθήνα» και το «Ποιος φοβάται τον κυρ Μένιο», τα οποία επίσης έχουν
κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις ΠΗΓΗ, έχουν θέματα παρόμοια, αφού συνδυάζουν
την ιστορία με τη μυθολογία.
Για να πραγματοποιηθούν όλα αυτά χρειάστηκε να αφιερώσω πολύ χρόνο στην
αναζήτηση των πηγών και στην αποδελτίωσή τους (για μελλοντική χρήση).
Για τη συλλογή πληροφοριών για το συγκεκριμένο βιβλίο αφιέρωσα περίπου δύο
χρόνια (Δύο ευτυχισμένα χρόνια –αφορμή για να περιηγηθώ στις πηγές και να
πλουτίσω τις γνώσεις μου). Για όποιον ενδιαφέρεται να ασχοληθεί περισσότερο με τα
θέματα του βιβλίου, οι πηγές αναγράφονται στο τέλος του, στη βιβλιογραφία.
6.Ποιος χαρακτήρας ή ποια μορφή του βιβλίου σας δυσκόλεψε
περισσότερο κατά τη συγγραφή και γιατί;
Οι ήρωες που παρουσιάζω είναι τόσο φανταστικά όσο και μυθικά αλλά και ιστορικά
πρόσωπα. Είναι φαντάσματα του παρελθόντος που έρχονται είτε να μας
στοιχειώσουν με τα λάθη τους είτε να μας νουθετήσουν με τις αξίες τους. Είναι
πλάσματα που προσπαθεί να δώσει με σάρκα και οστά η φαντασία, όχι η ανούσια
φαντασία που οδηγεί τον νου σε αδιέξοδες ατραπούς αλλά αυτή που χρησιμεύει ως
βάση ενατένισης, περισυλλογής και τελικά δημιουργίας. Για πολλούς από αυτούς
έχουν γράψει οι μεγάλοι ποιητές, λογοτέχνες και ιστορικοί της αρχαιότητας. Δικός
μου ρόλος είναι να τους παρουσιάσω στο σήμερα, να τους φέρω σε επαφή με
όλους τους έχουν ξεχάσει ή τους αγνοούν.
Οι χαρακτήρες που με δυσκόλεψαν ιδιαίτερα είναι οι ιστορικοί. Είναι πολύ δύσκολο
να παρουσιαστεί με ψυχή και υπόσταση ένα πρόσωπο για το οποίο οι μεγάλοι
ιστορικοί έχουν γράψει τόσα και έχουν παγιώσει την εικόνα του. Είναι όμως
ευτύχημα το γεγονός ότι η λογοτεχνία αποδεσμεύει τον συγγραφέα από τις
αυστηρές υποχρεώσεις του ιστορικού. Αυτό ισχύει τόσο για την παρουσίαση των
προσώπων-που αποκτούν ζωή, σκέψεις και συναισθήματα ανθρώπινα και δεν είναι
εξιδανικευμένα και αποστασιοποιημένα από την καθημερινή ζωή- όσο και για τα
γεγονότα –τα οποία απαλλάσσονται από την αυστηρή αιτιοκρατία και μπορούν να
ενδυθούν ένα πιο ανθρώπινο (συναισθηματικό , ψυχολογικό) ένδυμα.
7.Πιστεύετε ότι η μυθολογία μπορεί να αποτελέσει έναν σύγχρονο
τρόπο προσέγγισης της ιστορίας για τους νέους;
Τώρα αγγίξατε ένα ακόμη ζητούμενο του βιβλίου αυτού, που είναι η παρουσίαση
της ιστορίας με τρόπο παραστατικό, ελκυστικό και με στόχο μοναδικό τον
προβληματισμό, τη γέννηση της απορίας, ώστε η ιστορία να γίνει ξανά ένα
αγαπημένο ανάγνωσμα και εφαλτήριο σκέψης.
Άλλωστε το βιβλίο αυτό έλαβε σάρκα και οστά χάρη σε μία αγάπη και μία αγωνία.
Αφενός από την αγάπη μου για την ιστορία και κυρίως την τοπική ιστορία που είναι
παραμελημένη , αφετέρου από την αγωνία για το αύριο. Τα δύο αυτά θέματα είναι
στενά συνδεδεμένα. Αρχίζοντας από το δεύτερο, το ερώτημα είναι τι κόσμο θα
παραδώσουμε στα παιδιά μας. Πόλεμοι, απανθρωπιά, υπερεκμετάλλευση του
φυσικού περιβάλλοντος, κλιματική αλλαγή, αδιαφορία για τη γνώση και τα
πνευματικά αγαθά. Και μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση το δεύτερο ερώτημα
είναι πώς προετοιμάζουμε τα παιδιά μας για αυτόν τον κόσμο. Ποια μαθήματα όχι
μόνο επιβίωσης αλλά και ζωής και δημιουργίας τους δίνουμε; Η ιστορία είναι ένας
μεγάλος δάσκαλος. Η τοπική ιστορία ακόμα μεγαλύτερος, καθώς συνδέεται με την
ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα των νέων κάθε τόπου και τους βοηθά να
αντιληφθούν τη σχέση τους με τον χώρο και την κοινωνία τους. Από τον εαυτό μας
ξεκινά η αλλαγή, από το σπίτι μας, το χωριό ή την πόλη μας και στη συνέχεια
επεκτείνεται. Η γνώση είναι το όπλο. Μας προβληματίζει, μας συνοδεύει ως φίλος
πιστός και συνοδοιπόρος στο μακρύ ταξίδι της ζωής.
Η γνώση αυτή όμως δεν έχει καμιά αξία όταν δίνεται σαν φάρμακο, με συνταγή
αυστηρή και χωρίς αμφισβήτηση. Ένα παιχνίδι είναι ή πρέπει να είναι η γνώση, και
μιλώ για τη γνώση του παρελθόντος. Ένα φτερούγισμα του νου μπροστά σε ένα
άγαλμα, ένα κείμενο, ένα μνημείο. Μια πύλη που οδηγεί τόσο πίσω στο παρελθόν
όσο και μπροστά στο μέλλον. Και εδώ έρχονται οι μύθοι για να ξυπνήσουν , με
τρόπο ευχάριστο και ελκυστικό το ενδιαφέρον για το παρελθόν και τη γνώση της
ιστορίας. Το δροσερό νερό της πηγής τους ωριμάζει τους νέους και ξανανιώνει τους
μεγαλύτερους. Αυτή τη δροσιά, που δεν σημαίνει επιπολαιότητα και ελαφρότητα,
προσπαθώ να μεταδώσω με το βιβλίο μου και να ξυπνήσω το ενδιαφέρον όλων,
ώστε να ανοίξουν περισσότερα βιβλία, να γνωρίσουν κόσμους που θεωρούν
νεκρούς και που θα εκπλαγούν με τη ζωντάνια τους και με την επικαιρότητά τους.
8.Σε ποιες ηλικίες απευθύνεται κυρίως το βιβλίο και τι θεωρείτε ότι θα
κερδίσει κάθε αναγνώστης από την ανάγνωσή του;
Το βιβλίο, αν και έχει ενταχθεί στην κατηγορία της εφηβικής λογοτεχνίας, αφορά
τους αναγνώστες όλων των ηλικιών.
Το σύνθημα της εποχής μας είναι «Ζήσε τη στιγμή» , ένα σύνθημα που έχει
υιοθετηθεί από πολλούς, ειδικά από τους νέους και έχει προκαλέσει ένα ρήγμα στη
συνέχεια της ζωής. Το παρελθόν και η ιστορία απαξιώνονται, το χθες δεν μοιάζει
μόνο μακρινό αλλά και παρωχημένο. Μπορεί όμως να ζήσει κάποιος μόνο με το
σήμερα; Για πόσο θα αντέξει να κινείται αίολος και να αφήνεται να τον παρασύρει
το ρεύμα της εποχής και του συρμού; Πόσο θα μπορέσει να ζήσει χωρίς ρίζες να τον
θρέψουν και να τον δυναμώσουν; Τις συνέπειες της προσκόλλησης στον συρμό, στη
μόδα και στο τώρα μας είχε επισημάνει προ πολλού ο Κωστής Παλαμάς που
προειδοποιούσε:
«Η μόδα είναι κάτι σαν έκθετο που το περιμαζεύεις, χωρίς να ξέρεις ποιος το
γέννησε. Κάτι που δεν ζει περισσότερο από ένα ή δύο χρόνια.. κάτι χωρίς νου και
καρδιά που σε κάνει κι εσένα άβουλο κι αναίσθητο… γίνεσαι σκλάβος του σκλάβου
σου…».
Δεν υπάρχει λοιπόν ζωή περιορισμένη σε μία χρονική διάσταση ή τουλάχιστον δεν
υπάρχει ουσιώδης και ποιοτική ζωή. Η αξία της βρίσκεται στη συνειδητοποίηση της
συνέχειας. Τη συνέχεια και την ενότητα αυτή του χθες με το σήμερα έρχεται να
καταδείξει το βιβλίο αυτό.
Η εμμονή με το παρόν και η απαξίωση του παρελθόντος μας χαρακτηρίζει όλους
σχεδόν, σε κάθε ηλικία. Οι νέοι όμως είναι αυτοί που μπορούν να κάνουν την
αλλαγή. Αυτοί με την καθαρή και ενθουσιώδη οπτική που έχουν για τη ζωή, με την
αισιοδοξία τους και την πίστη στον άνθρωπο και στο καλό, είναι ικανοί να δώσουν
λύσεις σε κάθε πρόβλημα και να οδηγήσουν σε αίσιο και ελπιδοφόρο τέλος, για
αυτό και πρωτίστως το βιβλίο απευθύνεται σε αυτούς.
9.Αν μπορούσατε να συνομιλήσετε με έναν από τους θεούς ή τους ήρωες
του βιβλίου, ποιον θα επιλέγατε και τι θα τον ρωτούσατε;
Όπως προείπα, το βιβλίο αυτό γεννήθηκε από μια «συνομιλία», αυτή που είχα κατά
καιρούς με το νεολιθικό ειδώλιο του Μουσείου της Χαιρώνειας και το οποίο
αποκαλώ Μητέρα Γη.
Αυτό ρώτησα για το παρελθόν του, για τις ανασκαφές στην περιοχή, για τους
νεολιθικούς οικισμούς.
Αυτό ρώτησα για τα ιστορικά γεγονότα στα οποία υπήρξε «παρόν», για τους
ανθρώπους που έζησαν κάποτε και άφησαν το στίγμα τους στη Χαιρώνεια και στην
Ελλάδα.
Πολύ φοβάμαι όμως ότι, αν και πήρα ικανοποιητικές απαντήσεις από τη θεά Γη, δεν
θα μπορέσει να απαντήσει σε άλλα ερωτήματά μου. Τι να μου πει για το πού βαδίζει
η ανθρωπότητα; Για το αν ο άνθρωπος θα συνεχίσει να λέγεται έτσι τιμώντας την
ανθρωπιά του ή θα μετατραπεί σε ένα εγωιστικό και αδιάφορο θηρίο;
Μόνο εμείς μπορούμε να τα απαντήσουμε αυτά τα ερωτήματα και μόνο εμείς
μπορούμε να αγωνιστούμε για να κρατήσουμε την ανθρωπιά μας…
10.Ετοιμάζετε κάποιο νέο βιβλίο εμπνευσμένο από την ελληνική ιστορία
ή μυθολογία που μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας;
Η αλήθεια είναι ότι έχω ξεκινήσει την έρευνα για ένα νέο βιβλίο με αφορμή μια
ξεχασμένη μορφή της βυζαντινής περιόδου της Λιβαδειάς. Φιλοδοξώ να γράψω μια
ιστορία της εποχής αυτής που θα ενώσει τα δύο άκρα του Αιγαίου, θα φωτίσει μια
εποχή όχι και πολύ γνωστή στους πολλούς και θα καταδείξει τη συνέχεια του
ελληνισμού.
Βέβαια δεν μπορώ να σας πω περισσότερα, γιατί η έρευνα μπορεί να με οδηγήσει και
σε άλλους δρόμους και δεν θα ήθελα να διαψεύσω τον ίδιο μου τον εαυτό!
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη
χαρά να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα
θέλατε να μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social
media, καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να
προμηθευτούν το βιβλίο σας;
Στο Facebook μπορούν να με βρουν στο προφίλ: Anna Nikolaoy .
Στο Instagram στο προφίλ annagnikolaoy .
Το email μου είναι annagnikolaoy@gmail.com
Τα βιβλία μου οι αναγνώστες μπορούν να τα προμηθευτούν από το site των
Εκδόσεων ΠΗΓΗ, στα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ, ΑΝΙΚΟΥΛΑΣ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ,
ΠΟΛΙΤΕΙΑ και σε βιβλιοπωλεία φυσικά ή διαδικτυακά σε όλη την Ελλάδα.
Σας ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία και την τόσο ενδιαφέρουσα συζήτηση.
«Η θεά που αγάπησε τη Χαιρώνεια»
ΑΝΝΑ Γ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή
«Θυμάμαι το χθες για να ζήσω το σήμερα και να πορευτώ στο αύριο.»
Μια αρχαιολογική ανακάλυψη στη Χαιρώνεια γίνεται η αφορμή για ένα συναρπαστικό ταξίδι στον χρόνο, όπου θεοί, ήρωες, ιστορικά πρόσωπα και άνθρωποι διαφορετικών εποχών συναντιούνται. Ανάμεσα στη δημιουργία και την καταστροφή, στη σωφροσύνη και την ύβρη, ο άνθρωπος καλείται να επιλέξει τον δρόμο που θα ακολουθήσει.
Ένα εφηβικό μυθιστόρημα που συνδυάζει την ελληνική μυθολογία, την ιστορία και τη φαντασία, προσφέροντας μια συναρπαστική αναγνωστική εμπειρία και υπενθυμίζοντας τη διαχρονική αξία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
#efivikologotexnia #bookstagramgreece #protypesekdoseispigi #xaironeia #beautydayswithabook
.jfif)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!