Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τον συγγραφέα Βασίλειο Α. Κυβέλλο και το βιβλίο του «Ο Παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πνοή.
Ένα βιβλίο που μας ταξιδεύει σε δύσκολες εποχές της ελληνικής ιστορίας, εκεί όπου ο πόνος, η απώλεια και οι μνήμες του παρελθόντος συναντούν την ελπίδα, τη συγχώρεση και την ανάγκη του ανθρώπου για λύτρωση. ✨
1. Το βιβλίο σας είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Τι ήταν αυτό που
σας ώθησε να μεταφέρετε αυτή την ιστορία στο χαρτί;
Η αληθινή ιστορία πίσω από αυτό το μυθιστόρημα, με συνοδεύει σαν
πατρική αφήγηση από τα προεφηβικά μου χρόνια. Ενηλικιώθηκα ζώντας
ξανά και ξανά τη φρίκη που έζησε ο πατέρας μου, δεκατριάχρονο παιδί
στον Εμφύλιο. Προσπάθησα πολλές φορές να νιώσω τον βουβό θρήνο όχι
μόνο τον δικό του αλλά και της ευρύτερης οικογένειάς μας. Θρήνος για τις
ψυχές που χάθηκαν χωρίς ν’ αφήσουν ίχνος πίσω τους· σαν να μην υπήρξαν
ποτέ, χωρίς κατευόδιο, χωρίς αποχαιρετισμό. Αυτόν τον βουβό θρήνο
θέλησα να μετατρέψω σε ηχηρό μνημόσυνο με τούτο το βιβλίο. Κι επί
πλέον αποφάσισα να δώσω στον πατέρα μου μυθιστορηματικά έστω και
μετά τον θάνατό του μια δεύτερη ευκαιρία να ξαναζήσει τα τραγικά
γεγονότα. Τι θα άλλαζε άραγε; Αφηγήθηκα λοιπόν την ιστορία, άφησα τη
μυθοπλασία να την αγκαλιάσει και περίμενα... Περίμενα να δω που θα με
οδηγήσει όλο αυτό. Περίμενα να δω που θα οδηγήσει τον πρωταγωνιστή
μου μη γνωρίζοντας κι εγώ το τέλος.
2. Ο Λευτέρης κουβαλά τραύματα από την παιδική του ηλικία και τον
Εμφύλιο. Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να αποδώσετε ψυχολογικά έναν
ήρωα που ζει για δεκαετίες με τέτοιες μνήμες;
Η αλήθεια είναι ότι έπιασα πολλές φορές τον εαυτό μου να «συνομιλεί» με
τον Λευτέρη κατά τη διάρκεια της συγγραφής, προσπαθώντας να
κατανοήσω το αποτύπωμα αυτού του τραύματος στην ψυχοσύνθεσή του.
Όφειλα να το ανακαλύψω, γιατί αυτό το αποτύπωμα θα γινόταν και ο
κινητήριος μοχλός για την εξέλιξη της πλοκής. Στην αρχή αυτής της
διεργασίας και πριν μπω στα παπούτσια του ήρωά μου, δυσκολεύτηκα. Και
κάποια στιγμή, όπως γράφω και μέσα στο μυθιστόρημα, τον ρώτησα πώς
βγήκε στην επιφάνεια του βούρκου με λασπωμένα ρούχα μα αμόλυντη
ψυχή. Αυτό ήταν! Δεν χρειαζόμουν απάντηση. Ήταν μια ρητορική
ερώτηση-διαπίστωση. Πριν μου απαντήσει είχα ήδη κατανοήσει τα πάντα.
Άλλωστε δεν απάντησε ποτέ. Βούρκωσε μόνο.
3. Ο τίτλος «Ο Παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους» είναι ιδιαίτερα
δυνατός και συγκινητικός. Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα που κρύβεται
πίσω από αυτή τη φράση;
Από όποια σκοπιά κι αν προσεγγίσει κάποιος τον Παράδεισο, είτε τη
θεολογική είτε τη φιλοσοφική, δεν μπορεί παρά να προσβλέπει στην ιδανική
κατάσταση της απόλυτης αρμονίας, αιώνιας ανάπαυσης και δικαίωσης. Στο
μυθιστόρημά μου, ο Παράδεισος αντιπροσωπεύει αυτόν ακριβώς τον
ιδανικό προορισμό. Αγνοούμενοι ή και νεκροί του φθαρτού επίγειου
κόσμου μας θα βρουν τη θέση τους στον Παράδεισο. Εκεί δεν υπάρχουν
αγνοούμενοι. Αργά ή γρήγορα θα διαβούν την Πύλη του αυτοί που
επιλέχθηκαν κι ας αγνοούνται επί γης.
4. Μέσα από την ιστορία αναδεικνύεται η ανάγκη του ανθρώπου για
κάθαρση και συμφιλίωση με το παρελθόν. Πιστεύετε ότι τελικά η
συγχώρεση είναι πάντα εφικτή;
Νομίζω πως έχουμε να κάνουμε με τρεις διαφορετικές έννοιες. Η κάθαρση,
γνωστή μας και από το αρχαίο δράμα, αντιπροσωπεύει την ικανοποίηση
«του περί δικαίου αισθήματος», ανεξάρτητα αν αυτή προκύψει από
ανθρώπινη ή θεϊκή παρέμβαση («από μηχανής θεός»). Η συμφιλίωση με το
παρελθόν μπορεί να επιτευχθεί μόνο αν η συγχώρεση είναι δυνατή. Αν δεν
είναι εφικτή η συγχώρεση, πραγματική συμφιλίωση με το παρελθόν δεν θα
υπάρξει ποτέ. Και επειδή δεν είμαστε θεοί αλλά άνθρωποι, θα υποστηρίξω
πως δεν είναι δυνατόν πάντα να υπάρξει συγχώρεση. Εγκλήματα σαν κι
αυτά που στοίχειωσαν την εφηβεία του Λευτέρη δεν συγχωρούνται ακόμη
κι αν επέλθει με κάποιον τρόπο η κάθαρση.
5. Η περίοδος του Εμφυλίου παραμένει μια ανοιχτή πληγή για την
ελληνική κοινωνία. Πώς προσεγγίσατε ιστορικά και συναισθηματικά
αυτή την τόσο ευαίσθητη εποχή;
Θέλω να τονίσω ότι σκοπός του μυθιστορήματος δεν είναι σε καμία
περίπτωση να αναβιώσει τα μίση και τα πάθη αυτής της τόσο ευαίσθητης
εποχής. Ο Εμφύλιος αποτελεί ακόμη ανοιχτή πληγή, γιατί τα εγκλήματα
που διαπράχθηκαν εκατέρωθεν σε πολλές περιπτώσεις, στερούνταν
οποιασδήποτε έστω και προσχηματικής ιδεολογικής επένδυσης, όπως
άλλωστε και αυτό που περιγράφεται στο βιβλίο. Στο μυθιστόρημά μου, ο
Εμφύλιος αποτελεί το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαδραματίζεται
ένα κομμάτι της πλοκής και ως τέτοιο προσεγγίστηκε. Συναισθηματικά
βέβαια υπάρχει ιδιαίτερη φόρτιση για την περίοδο αυτή η οποία κινεί τα
νήματα τόσο των θετικών όσο και των αρνητικών πρωταγωνιστών της
ιστορίας. Νομίζω όμως, και χωρίς να αποκαλύψω περισσότερα, ότι η
κάθαρση της ιστορίας μου έρχεται να υπογραμμίσει κάτι πολύ σημαντικό:
Πρέπει ως ελληνική κοινωνία να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα ζήσει ποτέ ξανά
ο τόπος κάτι τόσο τραυματικό όπως ο Εμφύλιος.
6. Υπήρξε κάποια σκηνή ή κάποιο κεφάλαιο που σας συγκίνησε
ιδιαίτερα κατά τη συγγραφή του βιβλίου;
Το μυθιστόρημα βασίζεται σε μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία. Είναι
λοιπόν αυτονόητο πως η μεταφορά στο χαρτί αυτής της ιστορίας που
άκουγα από μικρός, θα αποτελέσει μια από τις πιο συγκινητικές αναμνήσεις
που θα κουβαλώ μέσα μου από τη διαδικασία συγγραφής του βιβλίου. Το
κεφάλαιο με τίτλο: «Το κακό» περιγράφει αυτή την ιστορία. Ιδιαίτερα
δυνατές ήταν και οι στιγμές που πέρασα γράφοντας το κεφάλαιο «Το
μαγικό μολύβι». Εκεί όπου μέσα από τη μαγεία της μυθοπλασίας
προσπάθησα να τρυπώσω μέσα σε μια φυλακή-κολαστήριο και να
ανασυνθέσω μυθιστορηματικά, το μεγαλείο της ψυχής των αδικοχαμένων
γυναικών που δεν πρόλαβα να γνωρίσω. Κι αν γράφοντας τα δυο αυτά
κεφάλαια κατάφερα να συγκρατήσω τα δάκρυα μου, αυτό δεν έγινε στον
επίλογο. Η αίσθηση της κάθαρσης, η λύτρωση της ολοκλήρωσης, αλλά και
η νοσταλγία για το ταξίδι που τέλειωσε δοκίμασαν τις αντοχές μου.
7. Ποια συναισθήματα θα θέλατε να συνοδεύουν τον αναγνώστη όταν
κλείσει την τελευταία σελίδα;
Θα ήθελα να νιώσει τη συγκίνηση για την εσωτερική πάλη αλλά και τον
αγώνα του πρωταγωνιστή να επιφέρει την κάθαρση, όχι όμως σαν εκδίκηση
για εγκλήματα που διαπράχθηκαν, αλλά σαν λύτρωση για τις ψυχές που
έμειναν μετέωρες ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο. Θα ευχόμουν ακόμα
να νιώσει θαυμασμό για το μεγαλείο της ψυχής του, που δεν ακολούθησε
τον εύκολο δρόμο και βγήκε στην επιφάνεια αμόλυντη από τον βούρκο που
βίωσε.
8. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς ένα ιστορικό μυθιστόρημα να
ισορροπεί ανάμεσα στην ιστορική αλήθεια και στη λογοτεχνική
αφήγηση;
Η ισορροπία αυτή είναι η αφετηρία για να επιχειρήσει ο συγγραφέας να
καταπιαστεί με το ιστορικό μυθιστόρημα. Όσο όμως εξελίσσεται η
συγγραφή, η ζυγαριά γέρνει προς τη μια ή την άλλη μεριά ανάλογα με το
ύφος του έργου. Η ιστορική αλήθεια θεωρώ ότι πρέπει να είναι
αδιαπραγμάτευτο στοιχείο κάθε τέτοιας προσπάθειας και να κατατίθεται
ατόφια σε κάθε περίπτωση. Επειδή όμως δεν γράφω ιστορική πραγματεία
αλλά μυθιστόρημα, η μυθοπλασία θα χαρακτηρίσει τελικά το έργο. Αρκεί
να σέβεται την ιστορική αλήθεια και να την ερμηνεύει αντικειμενικά.
9. Πώς ήταν η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Πνοή και τι σημαίνει για
εσάς η στήριξη ενός εκδοτικού οίκου στην πορεία ενός βιβλίου;
Ήταν και είναι άριστη σε όλα τα επίπεδα. Ένας εκδοτικός οίκος που
στηρίζει τους νέους και πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς και τους δίνει
την ευκαιρία να απευθυνθούν στους αναγνώστες μέσα από ένα φιλικό,
σχεδόν οικογενειακό περιβάλλον. Αξίζει να σταθώ ιδιαίτερα στη φροντίδα
που αφιερώνουν στο εξώφυλλο και συνολικά στα τεχνικά χαρακτηριστικά
της εκδοτικής προσπάθειας, με αποτέλεσμα ένα βιβλίο πραγματικά όμορφο,
φιλικό και ζεστό, έτοιμο να γνωρίσει τον συγγραφέα στους αναγνώστες. Η
στήριξη του εκδοτικού οίκου στο βιβλίο είναι το δεύτερο πιο σημαντικό
βήμα μετά τη συγγραφή του. Από τη λογοτεχνική αξία αλλά και την
προώθηση του έργου μέσω του εκδοτικού οίκου, εξαρτάται η πορεία του
και η καταξίωση στη συνείδηση του αναγνωστικού κοινού. Οι εκδόσεις
Πνοή καταβάλλουν πολύ μεγάλη προσπάθεια και σε αυτόν τον τομέα και
τους ευχαριστώ θερμά.
10. Τι θα θέλατε να κρατήσει περισσότερο ο αναγνώστης από το μήνυμα
του «Ο Παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους»;
Η κάθαρση είναι πάντα το ζητούμενο για να επέλθει η λύτρωση Όταν όμως
η δικαιοσύνη δεν την επιφέρει ή δεν απονέμεται, χρειάζεται μεγαλοσύνη και
ψυχική υπέρβαση για να την αφήσουμε στα χέρια της Θείας Δίκης.
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη
χαρά να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα
θέλατε να μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social
media, καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να
προμηθευτούν το βιβλίο σας;
Εγώ σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία και τη δυνατότητα να
επικοινωνήσω με το κοινό σας. Θα σας φανεί παράξενο αλλά δεν έχω
λογαριασμούς στα social media. To email επικοινωνίας μου είναι:
vasileioskyvellos@gmail.com
Το βιβλίο μπορεί να το προμηθευτεί κανείς από: τις εκδόσεις Πνοή, είτε με
φυσική παρουσία ή στο ηλεκτρονικό κατάστημα με παραγγελία προς
αποστολή. Επίσης στα φυσικά και ηλεκτρονικά καταστήματα επιλεγμένων
βιβλιοπωλείων όπως Πρωτοπορία, Πατάκης, Ιανός, Ευριπίδης. Τέλος
μπορεί κάποιος να το παραγγείλει στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς του και
θα αποσταλεί εκεί από τις εκδόσεις Πνοή.
Ο παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Α. ΚΥΒΕΛΛΟΣ
Ημερ. κυκλοφορίας: 5/2026
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ
Ο Λευτέρης, ένα δεκατριάχρονο παιδί από ένα χωριό της Μεσσηνιακής Μάνης, βιώνει τη φρίκη του Εμφυλίου, όταν ένα τραγικό γεγονός σκορπίζει την οικογένειά του. Φευγάτος από τον τόπο του, με τις μνήμες να τον κατατρέχουν, ενηλικιώνεται πρόωρα και μεγαλώνει χωρίς ποτέ να λησμονήσει, μέχρι τα γεράματά του. Η αρρώστια, ένα όνειρο, και μέσω αυτού, μια σειρά αναπάντεχων συναντήσεων με το παρελθόν, θα δώσουν στον γέρο πια Λευτέρη μια δεύτερη ευκαιρία να αναζητήσει απαντήσεις και την κάθαρση που δεν ήρθε στην ώρα της. Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.
.jfif)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!