ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΕΛΕΝΗ ΙΣΠΟΓΛΟΥ για το βιβλίο «Πώς να σε συγχωρήσω;» από τις Εκδόσεις Ίβισκος

Σήμερα στη στήλη μας BEAUTY DAYS WITH A BOOK μας φιλοξενούμε την Ελένη Ισπόγλου, με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα «Πώς να σε συγχωρήσω;», από τις Εκδόσεις Ίβισκος. 

Το «Πώς να σε συγχωρήσω;» είναι ένα μυθιστόρημα που αγγίζει θέματα βαθιά ανθρώπινα: τις σχέσεις που αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια, τις ευθύνες που πολλές φορές αναλαμβάνουμε εις βάρος του εαυτού μας, τη φροντίδα που μπορεί να γίνει ταυτόχρονα αγάπη και βάρος, αλλά και την ανάγκη να αντιμετωπίσουμε το παρελθόν για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε.

Η Θάλεια βρίσκεται μπροστά σε ένα νέο κεφάλαιο της ζωής της, όταν μια απρόσμενη συνάντηση επαναφέρει μια αλήθεια που είχε μείνει κρυμμένη. Μέσα από αυτή τη διαδρομή γεννιέται ένα σημαντικό ερώτημα: μπορεί η συγχώρεση να αποτελέσει όχι μόνο πράξη αγάπης προς τον άλλον, αλλά και έναν δρόμο προσωπικής απελευθέρωσης;

Με αφορμή το βιβλίο, συζητάμε με την Ελένη Ισπόγλου για τη συγχώρεση, τις δεύτερες ευκαιρίες, τις οικογενειακές σχέσεις, αλλά και για όλα όσα μπορούν να μας κρατούν δεμένους με το παρελθόν.

1.Η Θάλεια έχει μάθει να ζει ανάμεσα στις ανάγκες και στα «πρέπει», συχνά

αφήνοντας τον εαυτό της σε δεύτερη μοίρα. Πόσο εύκολο είναι τελικά για

έναν άνθρωπο να αναγνωρίσει ότι έχει χάσει τον εαυτό του μέσα στις

υποχρεώσεις και στις προσδοκίες των άλλων;

Νομίζω πως είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα, γιατί συμβαίνει χωρίς να το

καταλαβαίνουμε. Κανείς μας δεν ξυπνά ένα πρωί και αποφασίζει να βάλει τον εαυτό

του σε δεύτερη μοίρα. Οι γυναίκες ειδικά μεγαλώνουμε με την ιδέα ότι η φροντίδα

είναι ο ρόλος μας. Φροντίζουμε τα παιδιά, τους γονείς, τη δουλειά, τις σχέσεις και

επειδή τα καταφέρνουμε, όλοι γύρω μας θεωρούν δεδομένο ότι είμαστε δυνατές.

Η Θάλεια είναι ακριβώς αυτή η γυναίκα. Επαγγελματίας, ταξιδεύει συνέχεια και

στέκεται δίπλα στη μητέρα της. Αντέχει, όμως μέσα της διψάει για λίγη τρυφερότητα

και λίγο χρόνο που να είναι μόνο δικός της.

Ως εργαζόμενη μητέρα το έχω νιώσει κι εγώ αυτό. Υπήρξαν περίοδοι που έτρεχα

τόσο πολύ, που ξεχνούσα να αναρωτηθώ τι θέλω για μένα. Συνήθως το

καταλαβαίνουμε σε κάποια φάση της ζωής μας, έστω κι αργά. Το πρώτο βήμα είναι

να ακούσουμε την εσωτερική μας φωνή. Ο εαυτός μας μας περιμένει πάντα, αρκεί να

γυρίσουμε μέσα μας για να τον αφουγκραστούμε.

2.Μια τυχαία συνάντηση σε μια επαγγελματική πτήση γίνεται η αφορμή για

να επιστρέψει το παρελθόν στη ζωή της Θάλειας. Τι ήταν αυτό που σας

ενδιέφερε περισσότερο σε αυτή την επιστροφή και στην ανατροπή που

προκαλεί στην ηρωίδα;

Γενικά με γοητεύει, αλλά και με τρομάζει η ιδέα ότι η ζωή μας μπορεί να αλλάξει

πορεία μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Η Θάλεια έχει χτίσει μια ζωή με πολλή

προσπάθεια. Έχει το όραμά της, έναν καινούργιο έρωτα, μια καθημερινότητα που

κάπως ισορροπεί. Και ξαφνικά, συμβαίνει κάτι και η ζωή την καλεί να γίνει ξανά ο

άνθρωπος που ήταν πριν από δεκαπέντε χρόνια και να φέρει σκέψεις και

συναισθήματα που την έχουν διαμορφώσει τότε.

Γι' αυτό και το βιβλίο κινείται σε δύο χρονικά επίπεδα. Ήθελα ο αναγνώστης να ζει

την ανατροπή μαζί με τη Θάλεια, να ανακαλύπτει σταδιακά τι έγινε τότε και γιατί

πονάει ακόμα τώρα. Το τι ακριβώς φέρνει μαζί της αυτή η συνάντηση το αφήνω να

το ανακαλύψετε διαβάζοντας, μιας και είναι η καρδιά της ιστορίας.

3.Ο τίτλος του βιβλίου θέτει ένα πολύ δύσκολο ερώτημα: «Πώς να σε

συγχωρήσω;». Για εσάς, η συγχώρεση είναι περισσότερο μια πράξη αγάπης

προς εκείνον που μας πλήγωσε ή μια πράξη απελευθέρωσης του ίδιου μας

του εαυτού;

Για μένα είναι πρώτα από όλα πράξη απελευθέρωσης του εαυτού μας. Και μετά,

ίσως, μπορεί να γίνει και πράξη αγάπης. Ο τίτλος είναι ερώτηση και δεν είναι τυχαίο.

Το «πώς» είναι αυτό που μας βασανίζει όταν μας έχει προδώσει ένας άνθρωπος που

αγαπάμε και θέλουμε να του δώσουμε μία δεύτερη ευκαιρία. Δεν ξέρουμε όμως πώς

να το κάνουμε χωρίς να νιώθουμε ότι γινόμαστε θύματα.

Η συγχώρεση δεν σημαίνει ότι ξεχνάμε ούτε ότι δικαιολογούμε. Σημαίνει ότι κάποια

στιγμή αποφασίζουμε πως αυτό που μας πλήγωσε δεν θα συνεχίσει να ορίζει τα

συναισθήματά μας. Είναι μια απόφαση που παίρνουμε για εμάς. Τον άλλον μπορεί να

μην τον αφορά καν. Άσε που μπορεί να μη ζητήσει ποτέ συγγνώμη. Όμως, εμείς

οφείλουμε να προχωρήσουμε.

Μου αρέσει πολύ και η ετυμολογία της λέξης. Συγχωρώ σημαίνει χωράω μαζί με

κάποιον, κάνω ξανά χώρο. Όταν μπορέσουμε να κάνουμε αυτόν τον χώρο μέσα μας,

τότε ναι, η συγχώρεση γίνεται και αγάπη. Πρώτα όμως για τον εαυτό μας.

4.Στο βιβλίο η φροντίδα προς τη μητέρα της Θάλειας συνδέεται με την

αγάπη αλλά και με το βάρος που μπορεί να δημιουργούν οι οικογενειακές

ευθύνες. Πώς προσεγγίσατε αυτή την ιδιαίτερα σύνθετη σχέση;

Ήταν ίσως το κομμάτι του βιβλίου που με απασχόλησε περισσότερο, γιατί αφορά

τόσους ανθρώπους γύρω μου. Από τη μία μεγαλώνουμε και έχουμε τις ανάγκες μας,

από την άλλη οι γονείς μας μας χρειάζονται όλο και περισσότερο. Και όλα αυτά ενώ

δουλεύουμε, τρέχουμε όλη μέρα και προσπαθούμε να έχουμε και μια δική μας ζωή.

Η Άννα, η μητέρα της ηρωίδας, είναι μια γυναίκα μόνη, αγχώδης, που μεγαλώνει και

οι φοβίες της πνίγουν τη Θάλεια. Και μετά νιώθουν ενοχές και οι δύο. Αυτό το

μοτίβο, αν και δεν το εκφράζουμε με λόγια, το νιώθουμε οι περισσότεροι. Αυτό

ήθελα να δείξω με ειλικρίνεια. Ότι μπορούμε να αγαπάμε κάποιον και ταυτόχρονα να

κουραζόμαστε από αυτή τη σχέση. Ότι η φροντίδα είναι αγκαλιά και φορτίο μαζί.

Είναι και οι δύο αληθινές γυναίκες, με τις πληγές τους και τα λάθη τους. Και δεν

είναι τυχαίο ότι το όραμα της Θάλειας είναι ένα μέρος όπου οι μεγάλοι άνθρωποι θα

ζουν με αξιοπρέπεια. Ήθελα να υπάρχει και μια φωτεινή λύση σε αυτό το βάρος.

5.Οι άνθρωποι που αγαπάμε μπορούν να μας πληγώσουν βαθύτερα από

οποιονδήποτε άλλον. Πιστεύετε ότι η αγάπη αρκεί για να θεραπεύσει τις

πληγές μιας σχέσης ή χρειάζεται κάτι περισσότερο;

Η αγάπη είναι η αρχή, αλλά δεν φτάνει από μόνη της. Αν έφτανε, δεν θα υπήρχαν

τόσες σχέσεις που διαλύονται ενώ οι άνθρωποι αγαπιούνται ακόμα. Οι σχέσεις

χρειάζονται ειλικρίνεια. Χρειάζεται το θάρρος να εκφράσεις ανοιχτά τα

συναισθήματά σου χωρίς να επιτεθείς και ακόμα μεγαλύτερο θάρρος για να ακούσεις

χωρίς να αμυνθείς. Χρειάζεται χρόνος, γιατί οι πληγές δεν κλείνουν όταν εμείς το

αποφασίσουμε. Και το βασικότερο χρειάζεται να δούμε τον άλλον καθαρά με τα

βιώματά του και τις αδυναμίες του, αφού πρώτα δούμε όλα αυτά στον εαυτό μας.

Όσο πιο κοντινός είναι ένας άνθρωπος, τόσο περισσότερα περιμένουμε από αυτόν. Γι'

αυτό και πονάμε πιο πολύ. Ένας ξένος δεν έχει το κλειδί για τα πιο τρυφερά μας

σημεία. Ο δικός μας άνθρωπος το έχει. Η αγάπη μπορεί να κρατήσει την πόρτα

ανοιχτή. Για να περάσουμε όμως από αυτήν, χρειάζεται δουλειά και από τις δύο

πλευρές.

6.Η αποκάλυψη μιας αλήθειας που έχει μείνει για χρόνια κρυμμένη μπορεί

να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε ολόκληρη τη ζωή

μας. Πόσο σημαντικό είναι για τους ήρωές σας το παρελθόν και πόσο

μπορεί τελικά να καθορίσει το παρόν τους;

Πολύ σημαντικό. Πιστεύω ότι κανείς μας δεν είναι μόνο αυτό που βλέπουμε στο

τώρα. Έχει το παρελθόν του, μαζί με τις αποφάσεις που πήρε σε διλήμματα της ζωής,

έχει σκέψεις και όνειρα που ποτέ δεν εξέφρασε. Πολλές φορές αυτά τα ανείπωτα μας

καθορίζουν περισσότερο κι από αυτά που λέμε ή κάνουμε.

Οι ήρωές στο «Πώς να σε συγχωρήσω;» ζουν με το παρελθόν τους σαν μια σκιά που

οι ίδιοι δεν τη βλέπουν, αλλά τους ακολουθεί. Ο αναγνώστης όμως καταλαβαίνει

πολλά περισσότερα από τους ίδιους. Όταν όμως η αλήθεια αρχίζει να βγαίνει στο

φως, η Θάλεια αναγκάζεται να ξαναδεί ολόκληρη τη ζωή της με άλλα μάτια. Σχέσεις,

επιλογές και το βασικότερο τον εαυτό της.

Το παρελθόν όμως δεν είναι καταδίκη. Μπορεί να εξηγεί το παρόν μας, αλλά δεν

είναι υποχρεωμένο να το ορίζει. Αυτό είναι για μένα το πιο ελπιδοφόρο στοιχείο.

Όταν καταλάβουμε από πού ερχόμαστε, έχουμε στα χέρια μας την επιλογή να

αποφασίσουμε πού θέλουμε να πάμε.

7.Η Θάλεια βρίσκεται μπροστά σε μια νέα αρχή, αλλά ταυτόχρονα καλείται

να αντιμετωπίσει όσα δεν έχει λύσει μέσα της. Τι σημαίνει για εσάς μια

πραγματική «δεύτερη ευκαιρία» στη ζωή;

Πραγματική δεύτερη ευκαιρία δεν είναι να ξεκινάς ξανά από το μηδέν σαν να μην

έγινε τίποτα, αλλά να ξεκινάς από το σημείο που βρίσκεσαι έχοντας μάθει την

αλήθεια. Να έχεις μέσα σου ό,τι σε πόνεσε, αλλά να μην το αφήνεις να πάρει τις

αποφάσεις για σένα.

Πολλοί πιστεύουμε ότι μια νέα αρχή είναι μια εξωτερική αλλαγή. Μια καινούργια

δουλειά ή μετακόμιση σε σπίτι ή μια άλλη πόλη. Η Θάλεια τα έχει κάποια από αυτά,

αλλά καταλαβαίνει ότι αν δεν λύσει όσα έχει μέσα της, το πρόβλημα θα είναι πάντα

εκεί.

8.Ποια ήταν η μεγαλύτερη συγγραφική πρόκληση για εσάς όταν χρειάστηκε

να αποδώσετε τα συναισθήματα μιας γυναίκας που βρίσκεται αντιμέτωπη

με μια τόσο βαθιά εσωτερική σύγκρουση;

Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να κρατήσω τη Θάλεια ανθρώπινη, δυνατή και

εύθραυστη ταυτόχρονα. Να μην τη στήσω ούτε ως θύμα ούτε ως ηρωίδα που τα ξέρει

όλα. Να είναι μια γυναίκα που αντέχει, που θυμώνει, που κάνει λάθη, που κρύβει τα

δάκρυά της για να μη στεναχωρήσει κανέναν και μία γυναίκα που όμως κάποια

στιγμή διαλύεται.

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, οπότε έπρεπε να μπω ολόκληρη μέσα

της. Υπήρξαν σκηνές που τις έγραφα και χρειαζόταν να σηκωθώ από τον υπολογιστή,

να πάρω μια ανάσα και να επιστρέψω. Ειδικά οι στιγμές με τη μητέρα της. Ήθελα ο

αναγνώστης να καταλαβαίνει και τις δύο. Να θυμώνει και λίγες σελίδες μετά να τις

λυπάται…αν θέλει να τις λυπηθεί.

9.Πώς ήταν η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Ίβισκος και τι σημαίνει για

έναν συγγραφέα η σχέση εμπιστοσύνης με τον εκδοτικό του οίκο;

Το «Πώς να σε συγχωρήσω;» είναι το δεύτερο μυθιστόρημά μου με τις Εκδόσεις

Ίβισκος, μετά το «Για όσα τόλμησα». Νιώθω ότι η ομάδα των εκδόσεων με στήριξαν

από την πρώτη στιγμή με σεβασμό και συνεχίζουν.

Η εμπιστοσύνη για έναν συγγραφέα είναι τα πάντα. Όταν παραδίδεις ένα βιβλίο,

παραδίδεις ένα κομμάτι της ψυχής σου, μήνες ή και χρόνια δουλειάς. Θέλεις να

ξέρεις ότι οι άνθρωποι που θα το πάρουν στα χέρια τους θα το αγαπήσουν κι εκείνοι.

Θέλεις να μπορείς να συζητήσεις μια ιδέα για το εξώφυλλο ή για μια παρουσίαση και

να σε ακούσουν.

Με χαρά μοιράζομαι ότι η αγάπη των αναγνωστών ανταποκρίθηκε σε αυτή την κοινή

προσπάθεια. Είναι αποτέλεσμα μιας συνεργασίας όπου μαζί με τον εκδοτικό μου

δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό.

10.Μετά το «Πώς να σε συγχωρήσω;», υπάρχουν ήδη νέες ιστορίες ή

συγγραφικά σχέδια που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;

Υπάρχει μια ιδέα που έχει αρχίσει να παίρνει μορφή μέσα μου. Όσο γράφω ένα

βιβλίο, γεννιούνται ιδέες για τα επόμενα και τις σημειώνω όλες. Αυτή που φωνάζει

πιο δυνατά γίνεται τελικά η επόμενη ιστορία. Αυτή την περίοδο γνωρίζω τους ήρωες,

τις σχέσεις τους, προσπαθώ να καταλάβω πού θέλω να τους οδηγήσω. Αυτή η

προεργασία για μένα είναι εξίσου σημαντική με την ίδια τη συγγραφή και παίρνει

πολύ καιρό. Περισσότερα θα σας πω όταν η ιστορία ωριμάσει.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά

να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να

μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social media,

καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να προμηθευτούν το

βιβλίο σας;

Εγώ σας ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία και για τις τόσο ουσιαστικές ερωτήσεις.

Οι αναγνώστες μπορούν να με βρουν στο Instagram ως @eleni.ispoglou, στο

Facebook ως Eleni Ispoglou. Όλα συγκεντρωμένα, μαζί με κείμενά μου, εκδηλώσεις

και συνεντεύξεις, θα τα βρουν στην ιστοσελίδα μου eleniispoglou.gr.

Σύνδεσμος επικοινωνίας: https://eleniispoglou.gr/epikoinonia/

Το «Πώς να σε συγχωρήσω;» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ίβισκος και βρίσκεται

στο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο του εκδοτικού οίκου και σε βιβλιοπωλεία σε όλη την

Ελλάδα. Όποιος το θέλει με προσωπική αφιέρωση μπορεί να μου γράψει μέσα από

την ιστοσελίδα μου.

Σας εύχομαι καλή ανάγνωση.

Με αγάπη

Ελένη

«Πώς να σε συγχωρήσω;» από τις Εκδόσεις Ίβισκος

Κατηγορίες: Ελληνική Λογοτεχνία

Συγγραφέας: Ελένη Ισπόγλου


Αν σου έλεγαν πως η συγχώρεση είναι η ύψιστη μορφή αγάπης, θα το πίστευες;
Αν σου έλεγαν πως χωρίς αυτή δεν υπάρχει λύτρωση, θα συμφωνούσες;

Λέγομαι Θάλεια.

Για χρόνια ζούσα ανάμεσα σε ανάγκες και πρέπει. Έμαθα να αντέχω και να σωπαίνω, χωρίς να σκέφτομαι πως η ζωή φεύγει ασύλληπτα γρήγορα.

Βρίσκομαι μπροστά σε ένα όραμα που ζητά να γίνει πραγματικότητα, έναν νέο έρωτα και δίπλα στη μητέρα μου που μεγαλώνει.

Όμως, μια τυχαία συνάντηση σε μια επαγγελματική πτήση αρκεί για να αλλάξει τα πάντα. Η ζωή μου ξεκινά να ξετυλίγεται από την αρχή, σαν νήμα που κάποιος τράβηξε απότομα.

Το παρελθόν επιστρέφει και μία αλήθεια που άργησε να βγει στο φως με δοκιμάζει αλύπητα. Μήπως όμως η συγχώρεση είναι η βαθύτερη μορφή δύναμης για να μπορέσω να προχωρήσω;

Ένα μυθιστόρημα για τις σχέσεις που αφήνουν για πάντα τα αποτυπώματά τους,
για τη φροντίδα που γίνεται αγάπη, αλλά συνάμα και βάρος
και για την ανάγκη να ξαναγεννηθούμε, όταν όλα μέσα μας έχουν ραγίσει.

#ΕλένηΙσπόγλου #ΠώςΝαΣεΣυγχωρήσω #ΕκδόσειςΊβισκος #Βιβλία #Συνέντευξη