ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΒΑΓΓΕΛΗ ΜΑΝΟΥΒΕΛΟ Για το βιβλίο «Οι έξι πλευρές του τριγώνου» από Εκδόσεις Επίκεντρο

 

Καλημέρα σας,

σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τον συγγραφέα Βαγγέλη Μανουβέλο και το μυθιστόρημά του «Οι έξι πλευρές του τριγώνου», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Επίκεντρο.

Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα που τοποθετεί στο επίκεντρο έξι ανθρώπους, τρεις σχέσεις και έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο συναισθηματικό χάρτη. Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με την επιθυμία, την αγάπη, τη μνήμη, την απώλεια και κυρίως με τον ίδιο τους τον εαυτό. Μέσα από τις σχέσεις και τις επιλογές τους, το βιβλίο ανοίγει μια συζήτηση για την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα, την ελευθερία και τα όρια που θέτουμε ή καταργούμε στις ανθρώπινες σχέσεις.

1. Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τις «Έξι πλευρές του τριγώνου» και τι
ήταν αυτό που σας έκανε να επιλέξετε ως κεντρικό άξονα της ιστορίας
έξι ανθρώπους και τρεις σχέσεις;

Η ιδέα ξεκίνησε από μια απλή σκέψη: πόσο διαφορετικά μπορεί να βιώνεται
η ίδια σχέση από τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτή. Συχνά
πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε τι συμβαίνει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, επειδή
βλέπουμε τη σχέση τους απ’ έξω ή επειδή έχουμε ακούσει τη μία πλευρά
της ιστορίας. Όμως κάθε σχέση περιέχει περισσότερες από μία αλήθειες.
Από εκεί άρχισαν να γεννιούνται σταδιακά οι έξι ήρωες. Δεν ήθελα να
αφηγηθώ μία κεντρική ερωτική ιστορία και να τοποθετήσω γύρω της
δευτερεύοντες χαρακτήρες. Με ενδιέφερε περισσότερο ένα πλέγμα
ανθρώπων, όπου ο καθένας θα έχει τη δική του διαδρομή, τις δικές του
επιθυμίες και τις δικές του απώλειες, αλλά ταυτόχρονα θα επηρεάζει, ακόμη
και χωρίς να το αντιλαμβάνεται, τη ζωή των υπολοίπων.
Οι τρεις σχέσεις ήταν λοιπόν η αφετηρία. Στην πορεία, όμως, τα όριά τους
άρχισαν να γίνονται όλο και λιγότερο σαφή. Όπως και στη ζωή, έτσι και στο
βιβλίο, οι ήρωες πλησιάζουν ο ένας τον άλλο, απομακρύνονται,
ερωτεύονται, φοβούνται, διεκδικούν ή ακόμη κι εγκαταλείπουν μια σχέση.
Κάπως έτσι το αρχικό σχήμα άρχισε να αποκτά περισσότερες πλευρές απ’
όσες υποτίθεται ότι επιτρέπει η γεωμετρία.


2. Ο τίτλος του βιβλίου δημιουργεί αμέσως ένα ενδιαφέρον παιχνίδι
γεωμετρίας και σχέσεων. Τι συμβολίζει για εσάς το «τρίγωνο» και πώς
προέκυψαν τελικά οι έξι πλευρές του;

Ο τίτλος βασίζεται εξαρχής σε μια αντίφαση. Ένα τρίγωνο, προφανώς, δεν
μπορεί να έχει έξι πλευρές. Κι όμως, στις ανθρώπινες σχέσεις οι
μαθηματικοί κανόνες παύουν πολύ γρήγορα να ισχύουν.
Για μένα το τρίγωνο είναι το σχήμα μέσα στο οποίο νομίζουμε ότι
μπορούμε να τοποθετήσουμε τις σχέσεις: δύο άνθρωποι κι ένας τρίτος που
εισβάλλει ανάμεσά τους, δημιουργώντας μια σύγκρουση. Στην
πραγματικότητα, όμως, τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα. Μέσα σε μια
σχέση δεν υπάρχει μόνο αυτό που είμαστε, αλλά κι αυτό που πιστεύουμε ότι
είμαστε, αυτό που θα θέλαμε να είμαστε κι αυτό που βλέπει ο άλλος σε
εμάς.
Οι έξι πλευρές προέκυψαν ακριβώς από αυτή την πολλαπλότητα. Έξι
άνθρωποι που συνδέονται μεταξύ τους, άμεσα ή έμμεσα, κι έξι διαφορετικές
οπτικές πάνω στην αγάπη, την επιθυμία, την απώλεια και την ανάγκη για
ελευθερία. Το τρίγωνο, επομένως, δεν είναι τόσο ένα γεωμετρικό σχήμα
όσο μια μεταφορά για τις βεβαιότητες που κατασκευάζουμε, κι οι έξι
πλευρές είναι όσα συμβαίνουν όταν αυτές οι βεβαιότητες αρχίζουν να
καταρρέουν.


3. Οι ήρωές σας αναζητούν την αγάπη, την ελευθερία αλλά και τον ίδιο
τους τον εαυτό. Ποιος από αυτούς τους τρεις δρόμους θεωρείτε ότι είναι
τελικά ο πιο δύσκολος για έναν άνθρωπο;

Νομίζω πως ο δυσκολότερος δρόμος είναι αυτός που οδηγεί στον ίδιο μας
τον εαυτό. Ίσως επειδή οι άλλοι δύο, η αγάπη και η ελευθερία, εξαρτώνται
σε μεγάλο βαθμό από αυτόν.
Μεγαλώνουμε μέσα σε ένα σύστημα προσδοκιών. Μαθαίνουμε τι
περιμένουν από εμάς η οικογένεια, οι σύντροφοι, το επαγγελματικό και
κοινωνικό μας περιβάλλον. Και πολύ συχνά γινόμαστε εξαιρετικά καλοί στο
να ανταποκρινόμαστε σε αυτές τις προσδοκίες, τόσο καλοί ώστε κάποια
στιγμή δυσκολευόμαστε να ξεχωρίσουμε ποιες επιθυμίες είναι πραγματικά
δικές μας.
Το να αναγνωρίσεις τι θέλεις μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολο από το να
το διεκδικήσεις, γιατί προϋποθέτει ότι θα αμφισβητήσεις βεβαιότητες πάνω
στις οποίες ίσως έχεις οικοδομήσει ολόκληρη τη ζωή σου. Αυτό συμβαίνει
και στους ήρωες του βιβλίου. Αναζητώντας την αγάπη ή την ελευθερία,
αναγκάζονται τελικά να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους. Και ίσως αυτή
τελικά να είναι η πιο δύσκολη αναμέτρηση απ’ όλες.


4. Στο βιβλίο θίγονται ζητήματα ταυτότητας και σεξουαλικότητας.
Πόσο σημαντικό ήταν για εσάς να προσεγγίσετε αυτά τα θέματα χωρίς
στερεότυπα και προκαταλήψεις;

Ήταν εξαιρετικά σημαντικό, κυρίως επειδή δεν ήθελα κανένας από τους
χαρακτήρες να περιορίζεται σε μία ιδιότητα. Η σεξουαλικότητα και η
ταυτότητα αποτελούν σημαντικές πλευρές ενός ανθρώπου, δεν αποτελούν
όμως ολόκληρο τον άνθρωπο.
Προσπάθησα, λοιπόν, να μην ξεκινήσω από τις ταμπέλες αλλά από τους
χαρακτήρες. Από τις επιθυμίες, τους φόβους, τις αντιφάσεις, τις μικρές ή
μεγαλύτερες αδυναμίες τους. Δεν ήθελα να δημιουργήσω πρόσωπα που θα
λειτουργούσαν ως εκπρόσωποι μιας κατηγορίας ή ως φορείς ενός
κοινωνικού μηνύματος. Ήθελα να είναι άνθρωποι που μπορούν να κάνουν
λάθη, να γίνουν άδικοι, να αγαπήσουν, να πληγώσουν και να πληγωθούν.


Δεν θεωρώ ότι η λογοτεχνία χρειάζεται να δίνει έτοιμες απαντήσεις ή να
υποδεικνύει στον αναγνώστη τι πρέπει να σκεφτεί. Μπορεί, όμως, να του
προσφέρει τη δυνατότητα να κοιτάξει για λίγο τον κόσμο μέσα από τα μάτια
κάποιου άλλου. Κι αυτή η μετατόπιση της οπτικής είναι, πιστεύω, ένας από
τους ουσιαστικότερους τρόπους με τους οποίους η λογοτεχνία μπορεί να
αμφισβητήσει μια προκατάληψη.

5. Οι σχέσεις των ηρώων δοκιμάζονται και οι ρόλοι συνεχώς
μεταβάλλονται. Πιστεύετε ότι οι άνθρωποι γνωρίζουμε πραγματικά τι
θέλουμε από μια σχέση ή το ανακαλύπτουμε μόνο όταν βρεθούμε
μπροστά σε ένα δίλημμα;

Νομίζω το δεύτερο. Συνήθως πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε πολύ καλά τι
θέλουμε από μια σχέση, όσο τίποτα δεν απειλεί αυτά που έχουμε. Τα
διλήμματα είναι εκείνα που δοκιμάζουν τη βεβαιότητά μας.
Μπορεί να πιστεύουμε ότι θέλουμε ασφάλεια, μέχρι τη στιγμή που η
ασφάλεια αρχίζει να μας μοιάζει με περιορισμό. Ή ότι θέλουμε απόλυτη
ελευθερία, μέχρι να συνειδητοποιήσουμε πως η ελευθερία του άλλου μπορεί
να μας προκαλεί φόβο. Οι άνθρωποι είμαστε γεμάτοι τέτοιες αντιφάσεις.
Θέλουμε εγγύτητα αλλά φοβόμαστε την εξάρτηση, θέλουμε ελευθερία αλλά
δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε ότι κι ο άλλος είναι εξίσου ελεύθερος.
Τα διλήμματα στο βιβλίο λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο. Δεν
αποκαλύπτουν απαραίτητα κάποια «αληθινή» πτυχή των ηρώων που ήταν
κρυμμένη. Αναγκάζουν τους ήρωες να γνωρίσουν πλευρές του εαυτού τους
που δεν είχαν χρειαστεί μέχρι εκείνη τη στιγμή να αντιμετωπίσουν. Ίσως,
τελικά, μαθαίνουμε τι πραγματικά θέλουμε μόνο όταν χρειαστεί να
αποφασίσουμε τι είμαστε διατεθειμένοι να χάσουμε για να το αποκτήσουμε.


6. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Τι ρόλο
παίζει ο συγκεκριμένος τόπος στην εξέλιξη της ιστορίας; Θα μπορούσε
η ιστορία να έχει συμβεί οπουδήποτε αλλού;

Θεωρητικά, μια ιστορία σχέσεων θα μπορούσε να διαδραματίζεται
οπουδήποτε. Δεν είμαι όμως καθόλου βέβαιος ότι θα ήταν η ίδια ιστορία.
Για μένα η Κεφαλονιά δεν είναι απλώς το σκηνικό του μυθιστορήματος.
Είναι μέρος της εσωτερικής του γεωγραφίας.
Είναι ένας τόπος που συνδέεται και με τη δική μου καταγωγή, αλλά αυτό
που με ενδιέφερε κυρίως ήταν οι αντιθέσεις του. Από τη μία υπάρχει η
θάλασσα, ανοιχτή, φωτεινή, με έναν ορίζοντα που δημιουργεί διαρκώς την
υπόσχεση της φυγής ή μιας νέας αρχής. Από την άλλη υπάρχει ο Αίνος,
σταθερός και επιβλητικός, σχεδόν σαν μια υπενθύμιση όσων δεν μπορούμε
τόσο εύκολα να αφήσουμε πίσω μας.
Ανάμεσα σε αυτούς τους δύο πόλους κινούνται κι οι ήρωες: ανάμεσα στην
επιθυμία να φύγουν από όσα τους καθορίζουν και στην ανάγκη να
επιστρέψουν σε αυτά. Γι’ αυτό πιστεύω ότι, αν μετέφερα την ιστορία κάπου
αλλού, θα άλλαζαν αναγκαστικά κι οι χαρακτήρες. Οι τόποι δεν φιλοξενούν
απλώς τις ιστορίες μας. Τις επηρεάζουν, τις περιορίζουν και μερικές φορές
τις γεννούν.


7. Η μνήμη και η απώλεια φαίνεται να επηρεάζουν βαθιά τους ήρωες.
Πόσο δύσκολο είναι να απελευθερωθεί κανείς από όσα κουβαλά από το
παρελθόν;

Δεν είμαι βέβαιος ότι μπορούμε ποτέ να απελευθερωθούμε εντελώς από το
παρελθόν. Και ίσως το ζητούμενο να μην είναι αυτό. Όσα έχουμε ζήσει,
ακόμη και όσα θα θέλαμε να ξεχάσουμε, έχουν ήδη διαμορφώσει αυτό που
είμαστε.
Η μνήμη έχει, άλλωστε, έναν παράξενο τρόπο να μεταβάλλεται μαζί μας.
Δεν θυμόμαστε ένα γεγονός με τον ίδιο τρόπο στα είκοσι, στα σαράντα ή
στα εξήντα. Κάθε φορά επιστρέφουμε σε αυτό ως διαφορετικοί άνθρωποι
και του αποδίδουμε διαφορετικό νόημα. Το ίδιο συμβαίνει και με την
απώλεια. Δεν εξαφανίζεται, αλλάζει όμως θέση μέσα μας.
Οι ήρωες του βιβλίου κουβαλούν πράγματα που δεν έχουν ολοκληρωθεί,
λόγια που δεν ειπώθηκαν, ανθρώπους που έφυγαν, επιλογές που
εξακολουθούν να τους ακολουθούν. Η δυσκολία τους δεν βρίσκεται τόσο
στο να ξεχάσουν, όσο στο να πάψουν να επιτρέπουν στο παρελθόν να
αποφασίζει διαρκώς για το παρόν. Ίσως αυτή να είναι κι η πραγματική
απελευθέρωση: όχι να διαγράψεις όσα συνέβησαν, αλλά να μπορέσεις να
συνεχίσεις χωρίς να καθορίζεσαι αποκλειστικά από αυτά.


8. Υπάρχει κάποιος από τους έξι χαρακτήρες με τον οποίο
αισθανθήκατε μεγαλύτερη συναισθηματική εγγύτητα κατά τη διάρκεια
της συγγραφής; Και γιατί;

Προσπάθησα να κρατήσω την ίδια απόσταση ή καλύτερα την ίδια εγγύτητα
απέναντι και στους έξι. Αν ένας συγγραφέας αγαπήσει υπερβολικά έναν
χαρακτήρα, υπάρχει ο κίνδυνος να αρχίσει να τον προστατεύει. Κι εγώ δεν
ήθελα να προστατεύσω κανέναν από τις συνέπειες των επιλογών του.

Υπήρχαν, βέβαια, διαφορετικές στιγμές κατά τη διάρκεια της συγγραφής
στις οποίες αισθανόμουν πιο κοντά σε διαφορετικούς ήρωες. Άλλοτε με
συγκινούσε περισσότερο η ανάγκη κάποιου να ξεφύγει από μια ζωή που δεν
τον εκφράζει πια, άλλοτε ο φόβος ενός άλλου απέναντι στην απώλεια ή η
προσπάθειά του να γίνει αποδεκτός χωρίς να χρειαστεί να κρύψει ένα μέρος
του εαυτού του.
Αυτό που τελικά με συνέδεσε περισσότερο μαζί τους δεν ήταν οι
ομοιότητές μας, αλλά οι αντιφάσεις τους. Ήθελα να μπορώ να καταλάβω
ακόμη και μια επιλογή με την οποία προσωπικά δεν θα συμφωνούσα. Για
μένα, εκεί ακριβώς αρχίζει να γίνεται πραγματικά ενδιαφέρουσα η
συγγραφή: όταν ο χαρακτήρας δεν υπηρετεί τον συγγραφέα αλλά αρχίζει να
τον δυσκολεύει.


9. Ποια ήταν η μεγαλύτερη συγγραφική πρόκληση που αντιμετωπίσατε
γράφοντας ένα μυθιστόρημα με τόσο σύνθετο πλέγμα χαρακτήρων,
σχέσεων και συναισθηματικών ισορροπιών;

Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η ισορροπία. Με έξι βασικούς χαρακτήρες
υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος κάποιος να γίνει περισσότερο σημαντικός από
τους υπόλοιπους ή, αντίθετα, κάποιος άλλος να παραμείνει απλώς ένας
μηχανισμός που εξυπηρετεί την πλοκή.
Ήθελα κάθε ένας από τους έξι να έχει τη δική του φωνή και τη δική του
εσωτερική λογική. Να μπορεί ο αναγνώστης, όταν βρίσκεται μαζί του, να
βλέπει προσωρινά την ιστορία από τη δική του πλευρά, ακόμη κι αν λίγες
σελίδες αργότερα ένας άλλος χαρακτήρας θα του προσφέρει μια εντελώς
διαφορετική εκδοχή των ίδιων γεγονότων.
Ταυτόχρονα, έπρεπε οι σχέσεις να εξελίσσονται οργανικά. Μια αλλαγή σε
έναν χαρακτήρα μετακινούσε αναγκαστικά και τους υπόλοιπους, σαν να
αγγίζεις το σημείο ενός εύθραυστου σχήματος και να αλλάζει ολόκληρη η
ισορροπία του. Αυτό ήταν απαιτητικό, αλλά υπήρξε κι ένα από τα πιο
ενδιαφέροντα στοιχεία της συγγραφής. Σε κάποια στιγμή βέβαια
αισθάνθηκα ότι οι χαρακτήρες είχαν πλέον αποκτήσει τη δική τους
δυναμική κι η δική μου δουλειά ήταν περισσότερο να τους ακολουθώ παρά
να τους επιβάλω μια προκαθορισμένη πορεία.


10. Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Επίκεντρο και τι
σημαίνει για εσάς η κυκλοφορία του βιβλίου από τον συγκεκριμένο
εκδοτικό οίκο; Υπάρχει κάποιο επόμενο συγγραφικό σχέδιο που θα
θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;

Η συνεργασία με τις Εκδόσεις Επίκεντρο ξεκίνησε με αφορμή το
μυθιστόρημα. Όταν ολοκλήρωσα τις «Έξι πλευρές του τριγώνου», ήρθε
εκείνη η στιγμή που κάθε συγγραφέας πρέπει να αφήσει το κείμενό του να
φύγει από το προστατευμένο περιβάλλον της γραφής και να το εμπιστευτεί
σε άλλους ανθρώπους. Η ανταπόκριση που βρήκα από τις Εκδόσεις
Επίκεντρο κι η εμπιστοσύνη τους στο βιβλίο ήταν καθοριστικές για να
ξεκινήσει η συνεργασία μας.
Η έκδοση ενός μυθιστορήματος είναι μια παράξενη στιγμή για τον
συγγραφέα. Για μεγάλο διάστημα το βιβλίο αποτελεί έναν ιδιωτικό κόσμο:
πρόσωπα, σκηνές και φράσεις που υπάρχουν μόνο ανάμεσα στον
συγγραφέα και στις σελίδες του. Με την έκδοση παύει να του ανήκει
αποκλειστικά. Οι ήρωες περνούν πλέον στους αναγνώστες, οι οποίοι τους
βλέπουν μέσα από τις δικές τους εμπειρίες και συχνά ανακαλύπτουν σε
αυτούς πράγματα που ο ίδιος ο συγγραφέας δεν είχε συνειδητοποιήσει.
Αυτή η μετάβαση είναι για μένα ίσως το πιο συναρπαστικό κομμάτι της
έκδοσης.
Όσο για το επόμενο συγγραφικό σχέδιο, υπάρχουν ήδη σκέψεις και κείμενα
που έχουν προχωρήσει. Θα προτιμούσα, όμως, να μη μιλήσω ακόμη γι’
αυτό, όχι από μυστικοπάθεια, αλλά γιατί πιστεύω ότι κάθε βιβλίο χρειάζεται
τον δικό του χρόνο πριν αρχίσει να συστήνεται στους άλλους. Αυτή τη
στιγμή θέλω να χαρώ τη διαδρομή των «Έξι πλευρών του τριγώνου», τις
συναντήσεις του με τους αναγνώστες και όλα όσα επιστρέφουν σε μένα
μέσα από αυτές. Το επόμενο βιβλίο θα πάρει τον δρόμο του όταν έρθει η
κατάλληλη στιγμή.


Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη
χαρά να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα
θέλατε να μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social
media, καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να
προμηθευτούν το βιβλίο σας;

Οι αναγνώστες μπορούν να με βρουν στο Instagram @manouvelosvangelis
και στο Facebook @Vangelis Manouvelos, όπου μοιράζομαι νέα σχετικά με
το βιβλίο, παρουσιάσεις, κριτικές και άλλες μικρές στιγμές από τη διαδρομή
του.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Επίκεντρο κι είναι διαθέσιμο μέσω
του εκδοτικού οίκου σε όλα τα βιβλιοπωλεία. Τέλος, το email επικοινωνίας
είναι: emanouvelos@yahoo.gr


Και, βέβαια, σας ευχαριστώ κι εγώ θερμά για τη φιλοξενία, το ενδιαφέρον
και την όμορφη συζήτηση γύρω από τις «Έξι πλευρές του τριγώνου».

📖 «Οι έξι πλευρές του τριγώνου»

Βαγγέλης Μανουβέλος
Εκδόσεις Επίκεντρο

Έξι άνθρωποι. Τρεις σχέσεις. Ένα τρίγωνο που αλλάζει διαρκώς σχήμα.

Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, έξι ζωές διασταυρώνονται σε έναν ιστό επιθυμίας, μνήμης κι απώλειας. Η Μάρω, ο Σταύρος, ο Ορέστης, η Νάντια, ο Φάνης κι η Αλεξία αναζητούν την αγάπη, την ελευθερία και τον ίδιο τους τον εαυτό, την ώρα που οι βεβαιότητές τους καταρρέουν. Καθώς οι ρόλοι μεταβάλλονται και τα όρια δοκιμάζονται, κάθε επιλογή γεννά νέες συγκρούσεις και κάθε εξομολόγηση ανοίγει ακόμη μια πληγή.

Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα για την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα και τις εκκρεμότητες της αγάπης. Για όλα όσα μας ενώνουν, μας χωρίζουν και τελικά μας αφήνουν μετέωρους.

#οιέξιπλευρέςτουτριγώνου #βιβλιοπαρουσίαση #bookstagramgreece #εκδόσειςεπίκεντρο #beautydays_withabook