ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ κ. ΜΥΡΣΙΝΗ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ για το βιβλίο της ΕΝΑ ΧΑΜΕΝΟ ΚΛΕΔΙ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

Καλημέρα σας, σήμερα στο BEAUTY DAYS WITH A BOOK φιλοξενούμε

τη συγγραφέα κ. ΜΥΡΣΙΝΗ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ για το βιβλίο της ΕΝΑ

ΧΑΜΕΝΟ ΚΛΕΔΙ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

«Ένα Χαμένο Κλειδί – η νέα συλλογή διηγημάτων της Μυρσίνης Καλογεροπούλου από τις Εκδόσεις Βακχικόν, μας ταξιδεύει σε 10 μικρές αλλά πυκνές ιστορίες, γεμάτες μυστήριο, συναισθήματα και ανατροπές. Μια ανάγνωση που θα σας κάνει να αναζητήσετε τα δικά σας «χαμένα κλειδιά».»

Τι σας ενέπνευσε να γράψετε τη συλλογή Ένα Χαμένο Κλειδί; Υπήρχε

κάποιο προσωπικό ερέθισμα ή ιστορίες που θέλατε να αφηγηθείτε;

Πριν από πέντε χρόνια είχα παρακολουθήσει ένα σεμινάριο γραφής.

Επεξεργαζόμασταν διάφορα κείμενα και παράλληλα άρχισα να γράφω, με

μια σχετική αμηχανία.

Καρπός της συμμετοχής μου στο σεμινάριο λοιπόν, ήταν ένα διήγημά μου,

το οποίο περιλήφθηκε σε ένα συλλογικό έργο. Ήταν το ερέθισμα για να

διεισδύσω βαθύτερα στη γραφή και στις δυσκολίες της.

Άρχισα να γράφω εντατικά και η συλλογή προέκυψε μετά από πολλές

διεργασίες, αμφισβητήσεις και υπαναχωρήσεις.

Φανταστείτε ότι έχετε μπροστά σας το σχήμα του καταιγισμού ιδεών (brain

storming). Βέβαια δεν πρόκειται στο παράδειγμα για τεχνικές επίλυσης

προβλημάτων, αλλά για δημιουργία.

Επομένως, σαν κύρια ιδέα τα διηγήματά μου.

Με ακτίνες, την θητεία μου ως καθηγήτρια γαλλικών, τις σπουδές μου που

ήταν συνυφασμένες με το βιβλίο, δυο χρόνια μαθητείας σε εργαστήρι

λογοτεχνικής μετάφρασης (IFA),από τα γαλλικά προς τα ελληνικά

περισσότερο και λιγότερο το αντίστροφο, τις αναγνώσεις, τα ταξίδια μου

και τόσες άλλες ακτίνες, που στο τέλος συνέκλιναν και δημιούργησαν το

«Ένα χαμένο κλειδί».

Ο τίτλος «Ένα Χαμένο Κλειδί» είναι συμβολικός ή αναφέρεται σε κάποιο

συγκεκριμένο διήγημα;

Ο τίτλος «Ένα χαμένο κλειδί» προέρχεται από ένα διήγημα που

περιλαμβάνεται στη συλλογή. Διαβάζοντας το κείμενο, ο αναγνώστης θα

νοιώσει γιατί χάθηκε, αν υπήρξε αν είναι συμβολική η σημασία. Ας το

εκλάβει όπως αγαπάει ο ίδιος. Δεν είναι καταδικαστέο να το

χρησιμοποιήσει και να το τοποθετήσει ακόμη και στην καρδιά του.

Ποιο είναι το κοινό νήμα που ενώνει τα 10 διηγήματα; Υπάρχει κάποιο

θέμα ή συναίσθημα που θέλατε να αναδείξετε;

Θα έλεγα ότι σε όλα τα διηγήματα ο χρόνος διαχέεται, άλλοτε

αγκαλιάζοντας το παρελθόν και καταλήγοντας στο παρόν παρασύροντας,

όνειρα, επιθυμίες, αδιέξοδα και τις περισσότερες φορές μένει στατικός, πριν

την έξοδο.

Εν τούτοις, το κυρίαρχο σημείο όταν διαβάζουμε τις ιστορίες, αποτελεί ο

άνθρωπος. Ο καθημερινός άνθρωπος, άντρας ή γυναίκα, κολυμπώντας σε

θάλασσες μεταπτώσεων, ενάντια σε προκαταλήψεις και κοινωνικές

συμβάσεις

Το θέμα που φιλοδοξούσα να αναδείξω, αφορά την καταπίεση που

υφιστάμεθα σε κάθε τομέα της ζωής μας, τη θέση της γυναίκας σε

συγκεκριμένη εποχή, τη ματαίωση των προσδοκιών μας. Παράλληλα,

επιθυμούσα να χαρίσω και μια αχτίδα ελπίδας, δεν είναι όλα κατάμαυρα

και θλιβερά στη ζωή, παρόλο που κλίνουμε προς τα εκεί, λόγω συγκυριών,

αποτυχημένων πολιτικών και πρακτικών. Δεν επέλεξα θέματα με πιο

σκληρό περιεχόμενο, αν και αμφιταλαντεύτηκα ως προς αυτό.

Πώς επιλέγετε τις ιστορίες που θα συμπεριλάβετε σε μια συλλογή;

Υπάρχει κάποια διαδικασία ή κριτήρια;

Είναι η πρώτη μου συλλογή. Μελετώντας τα κείμενα που είχα γράψει,

προβληματίστηκα κυρίως με την ωριμότητα των ηρώων που έπλασα μαζί με

το περιβάλλον τους, έτσι ώστε για να δράσουν τη συγκεκριμένη στιγμή, να

διεκδικήσουν τη θέση τους στη συλλογή, να εμπλακούν, να συγκρουστούν.

Τα διηγήματα που θα διαβάσει ο αναγνώστης στη συλλογή, έχω την

εντύπωση ότι το κατάφεραν.

Ποιο διήγημα θα λέγατε ότι «μιλάει πιο δυνατά» για εσάς και γιατί;

Αγαπώ όλα τα διηγήματα, το καθένα για διαφορετικούς λόγους. Εξαρτάται

από τη συγκίνηση που με έκανε να νοιώσω τη στιγμή που το έγραφα. Στην

ουσία, αγαπώ όλους τους ήρωές μου, με βασάνισαν, με έκαναν να γελάσω,

με κούρασαν, γιατί πολύ συχνά δεν έκαναν βήμα παρακάτω. Ξεχωρίζω το

διήγημα με τον τίτλο «Γιατί η Μαίρη πέρασε τον δρόμο», διότι πρέπει να

τους περνάμε ακόμη και αν είναι με αγκάθια στρωμένοι, ή πλημμυρισμένοι.

Πώς επιλέγετε τη μορφή του διηγήματος αντί για το μυθιστόρημα; Τι σας

γοητεύει σε αυτή τη σύντομη φόρμα;

Τα διηγήματα τα πρωτογνώρισα σε πολύ μικρή ηλικία. Ταίριαζαν στην

ιδιοσυγκρασία μου. Ως αναγνώστρια έχω ασχοληθεί με το μυθιστόρημα,

μου αρέσει, αλλά δεν έχω κάνει απόπειρα γραφής.

Η μικρή φόρμα, ο σύντομος και λιτός τρόπος έκφρασης με ελκύουν. Είναι

πρόκληση να καταφέρεις να ψυχογραφήσεις τον ήρωα της ιστορίας σου, σε

σύντομα και περιεκτικό ως προς το περιεχόμενο κείμενο.

Υπάρχει κάποιο μήνυμα ή συναίσθημα που ελπίζετε να μείνει στον

αναγνώστη μετά την τελευταία σελίδα;

Τελειώνοντας την ανάγνωση των ιστοριών, ο αναγνώστης ίσως έχει ήδη

αναγνωρίσει ένα κομμάτι του εαυτού του στις σελίδες τους και έχει

ψιθυρίσει, έτσι ένοιωσα και εγώ τότε. Αν χαμογελάσει, θα είμαι πολύ

χαρούμενη, γιατί είναι δύσκολο να το πετύχεις αυτό σήμερα. Το ευκταίο θα

ήταν να αρχίσει να γράφει και ο ίδιος, ένα ταξίδι στα βάθη του εαυτού, είναι

μια στιγμή ευτυχίας.

Πόσο δύσκολο είναι να μεταφέρετε πολύπλοκα συναισθήματα ή

καταστάσεις μέσα σε λίγες σελίδες;

Πολύ δύσκολο, επειδή παλεύεις διαρκώς να αποδόσεις με τις λέξεις όσο το

δυνατόν πιο εύστοχα όσα προαναφέρατε. Νοιώθω όπως ο ζωγράφος, όταν

δίνει πνοή σέ ένα πρόσωπο με διστακτικό ή και αγέρωχο βλέμμα, ή όταν

χρωματίζει την απόγνωση της στιγμής, τον έρωτα, τη θλίψη, τον πόλεμο.

Τοποθετείς και γκρεμίζεις το οικοδόμημά σου, πολλές φορές, έως ότου

αποφασίσεις, ότι έχεις κατορθώσει να δείξεις ότι ο Γιάννης στο διήγημα

«Το μπλόκο», συσσωρεύοντας μέσα του την πίκρα, την ματαίωση χρόνων,

εκτελεί την πράξη του.

Σκέφτεστε νέα συλλογή διηγημάτων ή μήπως κάποιο μεγαλύτερο έργο;

Ήδη έχω κείμενα, τα οποία επεξεργάζομαι, πάλι σε μικρή φόρμα. Δεν ξέρω

στο μέλλον, τί θα μου κεντρίσει την προσοχή.

Προς το παρόν τακτοποιώ τις σημειώσεις μου, κάνω έρευνα για τα κείμενά

μου, και ενημερώνομαι για ό,τι συμβαίνει στο χώρο του βιβλίου.

Τελειώνοντας με τις ερωτήσεις θα ήθελα να ευχαριστήσω για ακόμη μια

φορά και θα ήθελα να μας πείτε πού και πώς μπορούμε να βρούμε εσάς και

το βιβλίο σας. 

Σας ευχαριστώ πολύ.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν σε όλα τα

βιβλιοπωλεία.

Επίσης στο e-mail μου scanpart@yahoo.gr και στο facebook

Myr caldo, περιμένω σχόλια και παρατηρήσεις και γιατί όχι μια

διαδραστική κουβέντα

Ένα χαμένο κλειδί

Μυρσίνη Καλογεροπούλου
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

Δέκα διηγήματα, δέκα στιγμές όπου ο χρόνος στέκεται ακίνητος. Οι ήρωες –καθημερινοί άνθρωποι– συγκρούονται με τον εαυτό τους, αναπολούν το παρελθόν, στέκονται αμήχανοι στο παρόν, ενώ στιγματίζονται από τη ματαίωση. Ζουν στο αστικό περιβάλλον, κάποιοι από αυτούς προβαίνουν σε πράξεις επιδιώκοντας την κάθαρση, όπως μόνο οι ίδιοι την εννοούν.

Μια νύφη το σκάει απ’ την εκκλησία και διασχίζει την πόλη κυνηγώντας έναν παλιό έρωτα. Ένας ηλικιωμένος βετεράνος ανάβει τη σπίθα της μνήμης για να τιμήσει όσους δεν γύρισαν ποτέ. Στον σκοτεινό διάδρομο ενός νοσοκομείου, δύο γυναίκες με ροζ παντοφλάκια γίνονται ολόφωτοι φάροι ελπίδας. Και κάπου ανάμεσα στις αναμνήσεις, τη ματαίωση και το χιούμορ, γεννιούνται ιστορίες που δεν έχουν ανάγκη από φτιασίδια. Οι ήρωες στέκονται θαρραλέα στις ρωγμές της καθημερινότητας και φωτίζουν τις πιο σκοτεινές ή τις πιο τρυφερές πλευρές της ψυχής. Γήινοι, ατελείς, συχνά σπαρακτικοί, ξεδιπλώνονται μπροστά μας με αφοπλιστική ειλικρίνεια.

#ΈναΧαμένοΚλειδί #ΜυρσίνηΚαλογεροπούλου #ΕκδόσειςΒακχικόν #GreekBooks #BookstagramGreece #Διηγήματα #ShortStories #ΝέεςΙστορίες #Βιβλιοπροτάσεις #συνέντευξη