Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τον συγγραφέα Ελευθέριο Λιαμίρα και το βιβλίο του «Ανάσα στο σκοτάδι», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διάνοια.
Ένα βαθιά συναισθηματικό μυθιστόρημα που αγγίζει θέματα απώλειας, αυτογνωσίας και εσωτερικής αναζήτησης, φωτίζοντας τη δύσκολη διαδρομή ενός ανθρώπου που καλείται να ξαναγνωρίσει τον εαυτό του μέσα από τον πόνο.
Τι σας ενέπνευσε να γράψετε μια τόσο εσωτερική και συναισθηματικά
φορτισμένη ιστορία;
«Το βιβλίο, όπως γράφει η 9η σελίδα, είναι μια ωδή στον έρωτα. Μια ωδή
στην αγάπη. Ένα ταξίδι προς τη συγχώρεση, προς τη λύτρωση. Όπως λέω
σε όσους με γνωρίζουν προσωπικά, αυτό το βιβλίο δεν γράφτηκε με τα
χέρια Γράφτηκε με την ψυχή. Οι λέξεις βγήκαν κατευθείαν από την ψυχή.
Ήταν ανάγκη να γραφτεί. Ήταν μια δύσκολη περίοδος για μένα και είχα
ανάγκη να το γράψω. Να βγάλω από μέσα μου όλα αυτά που αναφέρονται
στο βιβλίο. Φυσικά, πηγή έμπνευσης για το βιβλίο είναι η Μαγδαληνή. Όλα
γι αυτήν έχουν γραφτεί. Όλα σε αυτή αναφέρονται. Ουσιαστικά το βιβλίο
είναι ένας τρόπος να της πω ένα συγγνώμη για όσες φορές με χρειάστηκε
και εγώ ήμουν απών και ευχαριστώ που ήταν δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια.
Ελπίζω κάποια στιγμή να την ξαναδώ και να συζητήσουμε για το βιβλίο».
2.Ο ήρωας του βιβλίου περνά μέσα από μια βαθιά διαδικασία
αυτογνωσίας. Πόσο σημαντική είναι αυτή η διαδρομή για εσάς;
«Ήταν το μεγαλύτερο δώρο που έκανα στον εαυτό μου. Είναι μια
διαδικασία που ξεκίνησε τον περασμένο Μάιο και μέσα σε ένα χρόνο έχω
αλλάξει πάρα πολύ ως άνθρωπος. Ο τρόπος που βλέπω τα πράγματα, η
συμπεριφορά μου, έχω αρχίσει να καταλαβαίνω περισσότερα για τους
ανθρώπους, για τις ανάγκες τους, έχει διαφοροποιηθεί όλο το mindset μου.
Η καθημερινότητα, τα προβλήματα, ο τρόπος ζωής, η πίεση και η τρεμούρα
να κάνουμε τα πάντα και γρήγορα μας κλέβουν την προσωπικότητά μας και
μας διαμορφώνουν όπως θέλουν. Η διαδικασία της αυτογνωσίας ήταν ένα
ξύπνημα για μένα. Να καταλάβω τα λάθη μου. Λάθη που δεν έβλεπα τότε.
Να μάθω να λέω Σ’ αγαπώ και Συγγνώμη. Αν είχα κάνει αυτό το ταξίδι πριν
μερικά χρόνια, ίσως να ήταν διαφορετικά τα πράγματα σήμερα. Ισως βέβαια
σε αυτή την περίπτωση, να μην είχε γραφτεί ποτέ αυτό το βιβλίο…».
3.Πώς προσεγγίσατε τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απώλεια και την
ελπίδα μέσα στην αφήγηση;
«Αυτό το βιβλίο ήταν ένας τρόπος να μπορέσω να… αναπνεύσω. Ήταν μια
πολύ δύσκολη περίοδος για μένα. Κάθε κεφάλαιο βγήκε με πόνο. Με πόνο,
αλλά ταυτόχρονα και συνειδητοποίηση, ότι δεν φταίνε για όλα οι άλλοι. Τις
περισσότερες φορές, άλλωστε, οι συμπεριφορές μας οδηγούν τα γεγονότα
και προκαλούν τις αντίστοιχες συμπεριφορές και αντιδράσεις. Ουσιαστικά,
κάθε κεφάλαιο που ολοκληρωνόταν, μου έδινε ελπίδα και δύναμη. Όχι μόνο
για το επόμενο, αλλά και γενικά στη ζωή μου. Βήμα, βήμα κάθε φορά».
4.Ποιο ήταν το πιο δύσκολο συναίσθημα που χρειάστηκε να
αποτυπώσετε στο βιβλίο;
«Όσο και εάν φανεί περίεργο σε όσους διαβάσουν το βιβλίο, ήταν η αγάπη.
Όλα αυτά τα χρόνια δεν της το έλεγα. Μπορεί να την λάτρευα, αλλά δεν της
το έλεγα. Ήμουν σκληρός μαζί της και δεν καταλάβαινα πόσο πολύ ανάγκη
είχε να της πω ότι την αγαπώ. Ότι είναι η ζωή μου. Τώρα, βέβαια, έχοντας
καταλάβει πολλά πράγματα και έχοντας αλλάξει, θεωρώ ότι θα έπρεπε να
της λέω κάθε μέρα. Να της λέω πόσο πολύ την αγαπάω, πόσο σημαντική
είναι για μένα. Τότε, δεν το έκανα, όμως. Δεν το έκανα και το μετανιώνω.
Οπότε ήταν και αυτός ένας από τους λόγους που γράφτηκε το βιβλίο».
5.Θεωρείτε πως η απώλεια μπορεί να γίνει αφορμή προσωπικής
εξέλιξης;
«Φυσικά. Οι πιο σημαντικές αποφάσεις/αλλαγές, κακώς βέβαια, έρχονται
μετά από μεγάλες δυσκολίες και μεγάλες απογοητεύσεις. Η απώλεια ενός
ανθρώπους, που αγάπησες και είχες στην καθημερινότητά σου για πολλά
χρόνια, μπορεί να σε βοηθήσει να δεις πράγματα που δεν έβλεπες όσο
ήσουν μέσα στον “χορό” και να αλλάξεις. Τρόπο ζωής και συμπεριφορά
Αρκεί να θες πραγματικά να αλλάξεις. Να αλλάξεις για σένα και όχι για τον
άλλον/άλλη».
6.Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της αυτοκριτικής και της ειλικρίνειας
απέναντι στον εαυτό μας, όπως παρουσιάζεται στο βιβλίο;
«Πάρα πολύ σημαντικός. Κάποιες φορές θα πρέπει να κοιτάς κατάματα τα
λάθη σου. Να βρεις έναν τρόπο να κοιτάς τις σκηνές που έζησες σαν ένας
τρίτος. Να βγαίνεις νοητικά από το σώμα σου, να πατάς play στη σκηνή και
να την ξαναζεις, λες και είσαι απλά ενας παρατηρητής. Σαν ταινία. Με
αυτόν τον τρόπο βλέπεις τα λάθη σου. Βλέπεις τη συμπεριφορά σου.
Βλέπεις και καταλαβαίνεις τι πρέπει να αλλάξεις».
7.Υπάρχουν στοιχεία του ήρωα που θεωρείτε ότι μπορούν να ταυτίσουν
τον αναγνώστη με τη δική του ζωή;
«Όλοι έχουμε αγαπήσει/ερωτευτεί και όλοι έχουμε πονέσει/κλάψει για
κάποιον ή κάποια. Θεωρώ ότι διαβάζοντας κάποιος το βιβλίο θα δει σε
πολλές σκηνές τον εαυτό του. Είναι ένα βιβλίο που σε αγγίζει. Σε κάνει να
νιώσεις, να σκεφτείς, να αναπολείς στιγμές με τον άνθρωπο που αγάπησες
και πλέον είσαι μαζί του. Ένα βιβλίο που γίνεται ακόμα πιο ψυχοδραματικό,
εάν η πληγή που υπάρχει μέσα σου είναι ακόμα ανοιχτή».
8.Τι θα θέλατε να κρατήσει ο αναγνώστης κλείνοντας την τελευταία
σελίδα του βιβλίου;
«Να μην θεωρεί δεδομένο κανέναν, καμία και τίποτα. Αγαπάς κάποιον ή
κάποια; Πες το. Τώρα, όχι μετά. Γιατί θα έρθει κάποια στιγμή που δεν θα
μπορείς να το πεις και τότε θα πνίγεσαι, σαν να βρίσκεσαι στον πάτο της
θάλασσας. Μέσα σε λίγα λεπτά μπορεί να ανατραπούν τα πάντα και να
μετανιώσεις για όσα δεν είπες, σε αυτούς που αγάπησες, ερωτεύτηκες,
έζησες μαζί τους. Αυτό θέλω να κρατήσουν όσοι διαβάσουν το βιβλίο».
9.Πώς ήταν η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Διάνοια για την έκδοση
αυτού του έργου;
«Εξαιρετική. Από την πρώτη στιγμή, που μιλήσαμε, κατάλαβα ότι οι
άνθρωποι της εκδοτικής είναι άριστοι επαγγελματίες. Όλοι τους. Με
βοήθησαν πάρα πολύ καθώς ήταν το πρώτο μου εκδοτικό εγχείρημα και μου
συμπεριφέρθηκαν σαν να ήταν φίλοι μου και όχι συνεργάτες. Βήμα-βήμα
ολοκληρώσαμε μαζί την έκδοση του βιβλίου και δεν υπήρξε πουθενά
παρέμβαση ή αλλαγή, χωρίς τη συγκατάθεσή μου. Κάτι πολύ σημαντικό για
μένα. Μια συνεργασία που συνεχίζεται και μετά την έκδοση, προσφέροντάς
μου πολύτιμες συμβουλές και φυσικά βοήθεια όπου τους χρειαστώ».
10.Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια μετά το «Ανάσα στο
σκοτάδι»;
«Εδώ και μερικούς μήνες έχω αρχίσει τη συγγραφή του δεύτερου βιβλίου
μου. Ένα βιβλίο, που θα έχει αληθινούς διαλόγους, μέσα από τους οποίους
θα φαίνεται και η άλλη πλευρά. Όσα ζητούσε, όσα ήθελε, όσα είχε ανάγκη,
τα… σκοτάδια της. Σε αντίθεση με το πρώτο βιβλίο, στο οποίο ουσιαστικά
η κοπέλα είναι στο μυαλό και στις σκέψεις του πρωταγωνιστή, στο δεύτερο
θα έχει πραγματική παρουσία. Δικά τις λόγια και πιστέψτε με, το δεύτερο
θα είναι πολύ καλύτερο και πιο δυνατό από το πρώτο βιβλίο. Ίσως και λίγο
πιο ψυχοδραματικό. Ευελπιστώ να κυκλοφορήσει μέσα στο 2026, φυσικά
από τις εκδόσεις Διάνοια, με την οποία μάλιστα είμαστε σε συζητήσεις για
να μεταφραστεί το πρώτο βιβλίο σε περισσότερες γλώσσες. Στόχος είναι το
“Ανάσα στο Σκοτάδι” να ταξιδέψει από το Μεξικό μέχρι την Ινδία».
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά
να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να
μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social media,
καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να προμηθευτούν το
βιβλίο σας;
Στο προφίλ στο Instagram: Anasa sto skotadi
(https://www.instagram.com/anasastoskotadi/)
Όποιος θέλει μπορεί να προμηθευτεί το βιβλίο στο βιβλιοπωλείο της
γειτονιάς του, μέσω παραγγελίας.
Αλλιώς στην ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου
(https://dianiapublications.com/product/%CE%B1%CE%BD%CE%AC%C
F%83%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-
%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%B9/)
Και φυσικά μέσω των Public: (https://www.public.gr/product/books/greek-
books/literature/greek-literature/anasa-sto-skotadi/2096163)
Ανάσα στο σκοτάδι
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΑΝΟΙΑ
Συγγραφέας Λιαμίρας Ελευθέριος
Ένα πρωινό ξύπνησα και όλα είχαν τελειώσει.
Δώδεκα χρόνια μαζί, κι όμως, μέσα σε λίγα λεπτά, η ζωή μου γκρεμίστηκε σαν χάρτινος πύργος. Εκείνη έφυγε χωρίς να κοιτάξει πίσω κι εγώ έμεινα να ψάχνω το «γιατί».
Από τότε παλεύω με τις σκιές μου, τις τύψεις, τα λάθη, τις λέξεις που δεν είπα, όσα δεν έδειξα ποτέ. Μέσα από συζητήσεις με τον εαυτό μου και τον ψυχολόγο, έμαθα να κοιτάζω μέσα μου, να αναρωτιέμαι αν την αγάπησα στ’ αλήθεια ή απλώς φοβόμουν τη μοναξιά.
Άραγε μπορεί ένας άντρας να βρει λύτρωση μέσα απ’ την απώλεια; Κι αν τη συναντούσα ξανά, θα ήμουν ο ίδιος ή η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου;
Το Ανάσα στο σκοτάδι είναι μια αληθινή εξομολόγηση. Μια ιστορία για την απώλεια, την αυτογνωσία και την αγάπη. Γιατί κάποιες αγάπες… δεν τελειώνουν. Μένουν απλώς να ανασαίνουν μέσα στο σκοτάδι.
#BeautyDaysWithABook #ΑνάσαΣτοΣκοτάδι #ΕλευθέριοςΛιαμίρας #ΕκδόσειςΔιάνοια #Bookstagram
.jpg)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!