ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ κ. ΡΟΥΜΠΙΝΑ ΓΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΙΑΝ για το βιβλίο της ΓΑΛΑΖΙΟ ΒΑΝΑΚΙ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

 

Καλημέρα σας,

σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τη συγγραφέα Ρουμπίνα

Γκουγιουμτζιάν και το βιβλίο της “Γαλάζιο Βανάκι”, που κυκλοφορεί από τις

Εκδόσεις Βακχικόν.

Ένα βιβλίο που μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο γεμάτο χρώματα, συναισθήματα και

ανατροπές, εκεί όπου οι ήρωες του μας θυμίζουν τη δύναμη της φαντασίας και της

εσωτερικής αναζήτησης.

1.Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το “Γαλάζιο Βανάκι”;

Πίσω από το μυθιστόρημα κρύβεται ένα πραγματικό πρόσωπο, πάνω στο

οποίο έχω βασίσει τον κεντρικό ήρωα του βιβλίου και αποτέλεσε και την έμπνευση

για να γραφτεί η ιστορία. Πριν τέσσερα περίπου χρόνια είχα σκεφτεί να γράψω ένα

μυθιστόρημα δρόμου με πρωταγωνιστή έναν συνταξιούχο άντρα που αποφασίζει

να μετατρέψει το παλιό του βανάκι σε κινητή βιβλιοθήκη και να κάνει τον γύρο της

Ευρώπης. Έκανα την έρευνά μου στο διαδίκτυο για ανθρώπους που έχουν

μετατρέψει βανάκια σε βιβλιοθήκες και βρήκα άρθρα και συνεντεύξεις του Αντόνιο

Λα Κάβα, ενός γλυκύτατου συνταξιούχου δασκάλου από τη Φεραντίνα της νότιας

Ιταλίας, ο οποίος έχει μετατρέψει ένα παλιό αγροτικό Piaggio σε βιβλιοθήκη για

παιδιά. Με αυτό ταξιδεύει στις επαρχίες του νότου μέχρι και σήμερα, για να

διευκολύνει την πρόσβαση των παιδιών σε βιβλία και να τα εμπνεύσει να

διαβάζουν. Θέλω να επισημάνω πως δεν είχα εξ αρχής σκοπό να βασίσω το

μυθιστόρημα σε πραγματικά πρόσωπα ή γεγονότα. Έκανα την έρευνα αυτή από

καθαρή περιέργεια, όμως όταν έπεσα πάνω στον Αντόνιο Λα Κάβα, κατάλαβα

αμέσως πως αυτός ήταν ο ήρωας που θα ήθελα στην ιστορία μου. Έπρεπε

οπωσδήποτε να τον γνωρίσω από κοντά.

Έτσι, λοιπόν, με λίγη τύχη και ύστερα από μερικές ευνοϊκές συμπτώσεις

κατάφερα να βρω τα στοιχεία του, επικοινώνησα μαζί του και με μεγάλη χαρά

δέχτηκε να πάω να τον βρω. Η συνάντησή μας και η συνέντευξη που του πήρα,

έδωσαν τη σπίθα για να ξεκινήσω το βιβλίο, το οποίο, όμως, πρέπει να τονίσω ότι

σε καμία περίπτωση δεν έχει βιογραφικά στοιχεία. Έχω χρησιμοποιήσει το όνομά

του και απλώς αναφέρομαι στο όμορφο εγχείρημά του. Όλα τα υπόλοιπα

αποτελούν προϊόν μυθοπλασίας. Το ταξίδι, φυσικά, με βοήθησε πολύ να

εμπνευστώ και να σχεδιάσω την πλοκή του βιβλίου. Όπως είπα και πριν, είχα ήδη

σκεφτεί ότι θα ήταν μια ιστορία δρόμου, αλλά οι λεπτομέρειες άρχισαν να

μπαίνουν σιγά σιγά στη θέση τους μετά από αυτή την εμπειρία. Για παράδειγμα

αποφάσισα ο Δάσκαλος να κάνει τον γύρο της Ευρώπης μαζί με τον εγγονό του και

όχι μόνος, για να χτίσω την ιστορία πάνω στη δυναμική αυτής της σχέσης.

Έτσι το Γαλάζιο Βανάκι ξεκίνησε με ένα ταξίδι, μιλάει για ένα ταξίδι και τώρα

κάνει το δικό του ταξίδι. Χωρίς τον Αντόνιο Λα Κάβα το μυθιστόρημα δεν θα είχε

γραφτεί και τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την αγκαλιά με την οποία

με δέχτηκε και που με ενέπνευσε όχι μόνο να γράψω το βιβλίο, αλλά και να

πιστέψω στον άνθρωπο. Εύχομαι ο κόσμος να ήταν γεμάτος με δασκάλους σαν κι

αυτόν.

2.Ο τίτλος είναι πολύ χαρακτηριστικός. Τι συμβολίζει για εσάς το γαλάζιο βανάκι;

Το γαλάζιο βανάκι συμβολίζει την ελευθερία του δρόμου και τη χαρά της

εξερεύνησης. Ταυτόχρονα, επειδή είναι ένα Volkswagen T2 Mini bus, κουβαλάει ένα

ανεκτίμητο αίσθημα νοσταλγίας για μια ζωή απλή και ουσιαστική. Μια ζωή όπου

τους χάρτες τους ξεδιπλώναμε με τα χέρια μας και μιλούσαμε με περαστικούς για

να μας πουν που βγάζει ο δρόμος.

Στο μυθιστόρημα, το γαλάζιο βανάκι είναι το σιωπηλό γρανάζι που θέτει την

ιστορία σε κίνηση. Δημιουργεί τον χώρο και τον χρόνο για να έρθουν οι ήρωες πιο

κοντά και την ίδια στιγμή είναι ο μοναδικός μάρτυρας αυτής της σχέσης, όπως και

πολλών άλλων αναμνήσεων που ξετυλίγονται μέσα στην αφήγηση. Όπως θυμάται

χαρακτηριστικά ο Δάσκαλος, αναφερόμενος στην εποχή που είχε αποκτήσει το

βανάκι: «Το γαλάζιο βανάκι ήταν πλέον μέλος της οικογένειάς μας. Έτρεχε και

άλλαζε κι αυτό μαζί μας κι εκείνον τον καιρό ο χρόνος κυλούσε πάνω στις τέσσερίς

του ρόδες χωρίς καμία μορφή». Αντίστοιχα στο τέλος της ιστορίας το βανάκι

εξακολουθεί να είναι μάρτυρας της σχέσης του παππού με τον εγγονό του: «Το

γαλάζιο Volkswagen, συνταξιοδοτημένο πια, μας ακούει από την άλλη άκρη του

κήπου, σαν ένας φίλος που θυμάται τα παλιά».

Όλα αυτά, λοιπόν, είναι για μένα και για τους ήρωες του βιβλίου το γαλάζιο

βανάκι. Ωστόσο, τώρα που το συζητάμε, σκέφτομαι πως κατά κάποιον τρόπο το

βανάκι δέχεται και τον ίδιο τον αναγνώστη ως επιβάτη, για να τον οδηγήσει μέσα

στην ιστορία. Εμφανίζεται, δηλαδή, μια ακόμη διάσταση που μπορούμε να

αναλογιστούμε.

3.Οι χαρακτήρες έχουν έντονη ψυχολογική διάσταση. Ποιον αγαπήσατε

περισσότερο;

Αχ, είναι πολύ δύσκολο να απαντήσω, γιατί έχω αγαπήσει και τους δύο

ήρωες για διαφορετικούς λόγους. Μπορώ να πω, όμως, το εξής: στην αρχή έτρεφα

μεγάλη αγάπη για τον Δάσκαλο, γιατί είχα γνωρίσει και τον αληθινό Δάσκαλο από

κοντά, οπότε είχα ένα πρόσωπο που ανακαλούσα σε κάθε περιγραφή, σε κάθε

διάλογο και αντίδραση του ήρωα μου. Μάλιστα, πολλά στοιχεία του συγκεκριμένου

χαρακτήρα έχουν βασιστεί και στη γιαγιά μου. Στην πορεία, όμως, καθώς ο Αλέσιο

άρχισε να βγαίνει στο προσκήνιο και ο χαρακτήρας του φωτίστηκε σταδιακά από

περισσότερες πλευρές, αισθάνθηκα τη ζυγαριά να γέρνει και προς το τέλος της

ιστορίας ένιωσα μια βαθιά εκτίμηση και τρυφερότητα για αυτόν τον έφηβο.

4.Ποιο είναι το κύριο μήνυμα που θέλετε να αφήσετε στους αναγνώστες σας;

Το μήνυμα που θα ήθελα να κρατήσει ο αναγνώστης στο τέλος είναι πως η

ζωή μπορεί να έχει τις δυσκολίες της, αλλά είναι όμορφη. Μπορούμε να βρούμε τη

δύναμη να ξεπεράσουμε ό,τι αναπάντεχο έρχεται προς το μέρος μας και να

μάθουμε να αποδεχόμαστε όσα δεν είμαστε σε θέση να αλλάξουμε. Επιδιώκω ο

αναγνώστης να κλείσει το βιβλίο με ένα αίσθημα πληρότητας και αισιοδοξίας, ίσως

και με την έμπνευση να κάνει κάτι που αγαπάει ή κάτι που επιθυμεί πολύ, αλλά το

ανέβαλε καιρό.

5.Υπάρχουν τοποθεσίες ή εικόνες που σας ενέπνευσαν κατά τη συγγραφή;

Σίγουρα έχω αντλήσει έμπνευση από τα ταξίδια μου και στο βιβλίο

υπάρχουν πολλές εικόνες από προσωπικά βιώματα. Υπάρχουν, όμως και

τοποθεσίες που με ενέπνευσαν χωρίς να αναφέρονται στο βιβλίο με άμεσο τρόπο.

Από την άλλη, πολλά από τα μέρη που περιγράφω δεν τα έχω επισκεφτεί ποτέ.

Η σημαντικότερη εμπειρία από όλες ήταν το ταξίδι μου στη νότια Ιταλία το

φθινόπωρο του 2021, όπου συνάντησα τον Αντόνιο Λα Κάβα και έκανα ένα solo

road trip στην περιοχή της Basilicata και της Puglia, για να γνωρίσω τον τόπο. Οι

αναμνήσεις μου από αυτό το οδοιπορικό διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό τις

εικόνες του μυθιστορήματος.

Θυμάμαι την έκπληξή μου μόλις κατέβηκα από το αμάξι και είδα την

Ματέρα να απλώνεται μπροστά μου στο χείλος του φαραγγιού, θυμάμαι τη νύχτα

που πέρασα στο Γκρότολε και την πρωινή μου βόλτα στη βροχή μέσα από το άδειο

χωριό μέχρι να φτάσω στα ερείπια της καθολικής εκκλησίας, θυμάμαι το τοπίο

γύρω μου ενώ οδηγούσα για Φεραντίνα και το χαμόγελο του Δασκάλου όταν με

πήγε βόλτα με το Bibliomotocarro, το αληθινό γαλάζιο βανάκι. Ήταν δίχως

αμφιβολία ένα από τα πιο ξεχωριστά ταξίδια της ζωής μου.

6.Ποιες δυσκολίες συναντήσατε κατά τη συγγραφή;

Νομίζω ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση χρειαζόταν περισσότερη

πειθαρχία, οργάνωση και έρευνα, σε σχέση με το προηγούμενό μου βιβλίο.

Άλλωστε πέρασα από τη μικρή φόρμα στο μυθιστόρημα και εκ των πραγμάτων η

διαδικασία ήταν πιο σύνθετη. Με την πειθαρχία και την έρευνα τα πάω καλά, όμως

η οργάνωση δεν είναι το δυνατό μου σημείο. Επομένως, πολλές φορές χρειάστηκε

να μελετήσω και να διασταυρώσω κάτι δύο φορές ή να γράφω για να μην

σταματήσω τη ροή, αλλά στην επιμέλεια να επανεξετάζω κάποιες επιλογές. Βέβαια,

όλα αυτά είναι μέρος του παιχνιδιού. Τις περισσότερες φορές, όταν ξεκινάς να

γράφεις δεν μπορείς να προβλέψεις πού θα σε οδηγήσει η ιστορία. Έτσι

αναγκάζεσαι να σταματάς για να ψάξεις, να ανακαλύψεις ή να επαναξιολογήσεις

ορισμένα πράγματα.

7.Ποια ήταν η μεγαλύτερη χαρά σας κατά τη διάρκεια της συγγραφής ή της έκδοσης

του βιβλίου;

Ένιωσα τη μεγαλύτερη συγκίνηση όταν η γιαγιά μου, που ήταν ο πρώτος

άνθρωπος στον οποίο έδωσα το βιβλίο μόλις το παρέλαβα από τον εκδοτικό, είδε

το όνομά της τυπωμένο στο αφιερωματικό σημείωμα και βούρκωσε. Δεν την έχω

δει ποτέ να συγκινείται έτσι και αισθάνθηκα πολύ όμορφα που της έδωσα αυτή τη

χαρά. Ένα πράγμα, όμως, που εκκρεμεί και θα μου δώσει τη μεγαλύτερη χαρά από

όλες όταν πραγματοποιηθεί, είναι να συναντήσω και πάλι τον Αντόνιο Λα Κάβα, για

να του δώσω το βιβλίο μαζί με την ιταλική μετάφραση που είναι στα σκαριά.

8. Πώς βλέπετε την πορεία σας ως συγγραφέας στο μέλλον; 

Υπάρχουν πολλές ιδέες που σκοπεύω να εξερευνήσω, πολλά τσαλακωμένα

χαρτιά που θα πετάξω στο πάτωμα και πολλές ώρες που θα διασκεδάσω

δημιουργικά. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Τίποτε άλλο δεν μπορώ να προβλέψω.

Άλλωστε οι προσδοκίες σκοτώνουν την έμπνευση. Όπως έγραψε και ο Μπουκόβσκι

στο ποίημα “so you want to be a writer”:

when it is truly time,

and if you have been chosen,

it will do it by

itself and it will keep on doing it

until you die or it dies in you.

there is no other way.

and there never was.

9.Πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν και να προμηθευτούν το βιβλίο;

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά να σας

φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να μας πείτε πού

μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν και πώς μπορούν να προμηθευτούν το βιβλίο

σας;

Οι αναγνώστες μπορούν να με βρουν στο προφίλ μου στο Instagram,

roubina_gouyoumtzian ή στο galazio_safari, μια δράση που έχω ξεκινήσει φέτος με

σκοπό τη συλλογή βιβλίων για φιλανθρωπικό σκοπό. Το Γαλάζιο Βανάκι μπορούν να

το προμηθευτούν από το βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Βακχικόν στη στοά Φέξη, 28 ης

Οκτωβρίου 14, αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο βιβλιοπωλείο ανάλογα με τη

διαθεσιμότητα ή κατόπιν παραγγελίας. Υπάρχει επίσης σε πολλά μικρά

βιβλιοπωλεία και βιβλιοκαφέ, όπως το αγαπημένο Little Tree, το Zatopek, το

Librofilo&Co, το Booking hill, το Λεμόνι, το Booktalks, το Σαίξπηρ Βιβλιοκαφέ, το

Literature House ή το Μεσιέ Σαρλό στη Θεσσαλονίκη κ.ά.

Γαλάζιο Βανάκι

Ρουμπίνα Γκουγιουμτζιάν
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

Ο Αντόνιο, ένας συνταξιούχος δάσκαλος από τη νότια Ιταλία, έχει μετατρέψει το παλιό του βανάκι σε περιοδεύουσα βιβλιοθήκη για παιδιά. Με αυτό θα αποφασίσει να κάνει τον γύρο της Ευρώπης, παρέα με τον δεκατετράχρονο εγγονό του, Αλέσιο. Ο δρόμος ξεδιπλώνεται μαζί με τις αφηγήσεις και το ταξίδι μοιάζει άλλοτε με καλειδοσκόπιο εναλλασσόμενων εντυπώσεων κι άλλοτε με φακό που εστιάζει στην τρυφερή τους σχέση.

Στο Γαλάζιο βανάκι, η Ρουμπίνα Γκουγιουμτζιάν μας παίρνει μαζί της σε ένα οδοιπορικό στη Γηραιά Ήπειρο, μια διαδρομή ανάμεσα στις γραμμές του χάρτη και στα ερωτήματα που γεννά η ζωή. Τίποτα δεν στέκεται εμπόδιο σε αυτή την ελεύθερη περιπλάνηση. Τα σχέδια μπορούν να αλλάξουν και οι προορισμοί είναι ευμετάβλητοι. Οι πόλεις, τα χωριά, τα τοπία είναι απλώς αφορμές για να καλυφθούν οι αποστάσεις στον διάλογο για τη ζωή και στο ανώμαλο μονοπάτι προς την ενηλικίωση.

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η Ρουμπίνα Γκουγιουμτζιάν γεννήθηκε το 1989 στο Γιερεβάν της Αρμενίας. Ζει στην Αθήνα, όπου εργάζεται ως χειρουργός στόματος.

Έχει γράψει το μυθιστόρημα Πάνω από τα σύννεφα (2005), το οποίο έλαβε Βραβείο Υπερβατικού Μυθιστορήματος στο 22ο Πανελλήνιο Συμπόσιο Ποίησης και Πεζογραφίας (2006), και τη συλλογή διηγημάτων Ο άνθρωπος που δεν είχε δει ποτέ τη βροχή (εκδόσεις ΑΩ 2019).

Διηγήματά της μεταφράστηκαν στα αγγλικά και κυκλοφόρησαν σε δίγλωσσα διαδικτυακά βιβλία με σκοπό την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας (Clockmaster, Interlinear Books 2014, και The crack on the hourglass, Interlinear Books 2018).

Ποιήματά της έχουν συμπεριληφθεί στο συλλογικό έργο Ημερολόγιο της Γραφής (εκδόσεις Ωρίωνας 2017).

Το Γαλάζιο βανάκι είναι το δεύτερο μυθιστόρημά της.



#ΓαλάζιοΒανάκι #ΡουμπίναΓκουγιουμτζιάν #ΝέοΒιβλίο #Μυθιστόρημα #BookLovers #ReadingJourney #Inspiration #Βιβλίο #ΑναγνωστικήΑπόλαυση #Βιβλιοπροτάσεις