ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΜΥΡΤΩ ΤΣΙΟΥΜΠΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Η ΔΑΧΤΥΛΗΘΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ» – ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ

Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τη συγγραφέα Μυρτώ Τσιουμπρή και το βιβλίο της «Η Δαχτυλήθρα και το Αστέρι», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ελκυστής.

Ένα βαθιά συγκινητικό παιδικό βιβλίο που μιλά με ευαισθησία για τη μοναξιά, τη διαφορετικότητα και τη δύναμη της φιλίας, υπενθυμίζοντάς μας πως η αποδοχή και η αγάπη μπορούν να φωτίσουν ακόμη και τις πιο μοναχικές διαδρομές. 

Τι σας ενέπνευσε να γράψετε μια ιστορία που αγγίζει τόσο ευαίσθητα

το θέμα του αυτισμού και της αποδοχής;

Οι λόγοι που με έκαναν να γράψω για ένα τόσο ιδιαίτερο θέμα είναι αποτέλεσμα δύο

βασικών παραγόντων. Ο πρώτος είναι τα βιβλία που διάβασα ως παιδί και

διαμόρφωσαν τον ψυχικό μου κόσμο σε μεγάλο βαθμό. Ο δεύτερος και

σημαντικότερος λόγος, είναι η κόρη μου. Η Ισμήνη μου. Ήθελα πολύ να της

προσφέρω όσα προσέφεραν σε μένα εκείνα τα βιβλία. Σε μια εποχή που τα παιδιά

αντί για ένα παραμύθι κρατούν μία οθόνη.

Αποφάσισα πως ένα από τα θέματα που ήθελα πολύ να θίξω μέσα από την ιστορία

μου, ήταν η διαφορετικότητα, όχι ως αδυναμία αλλά ως γέφυρα για κάτι μοναδικό.

Ήθελα να δώσω φωνή σε όλα εκείνα τα παιδιά που νιώθουν απλά διαφορετικά και

ξένα σε έναν κόσμο που δεν τους απλώνει το χέρι.

Πώς δημιουργήθηκαν οι χαρακτήρες της Κλειούς και της Ισμήνης

και τι συμβολίζουν για εσάς;

Η Ισμήνη είναι η κόρη μου και η Κλειώ είναι συμμαθήτριά της, το πραγματικό

όνομα της οποίας, θεώρησα καλύτερο να το κρατήσω ως προσωπικό δεδομένο. Είναι

υπαρκτά πρόσωπα και μαθήτριες Πέμπτης Δημοτικού. Είναι φίλες αρκετά χρόνια και

θεωρώ το παιδί μου πολύ τυχερό που υπάρχει στη ζωή της η Κλειώ, γιατί την κάνει

να χαμογελά.

Στο βιβλίο μου, η Ισμήνη είναι ένα κορίτσι, που αγαπά να παίζει πιάνο και τα

βιβλία. Ευαίσθητη, κοινωνική και μεγαλωμένη με πολλή αγάπη. Εσωστρεφής όταν

φοβάται να υπερασπιστεί τον εαυτό της, κυρίως προς μία ομάδα παιδιών που της

ασκεί bullying για το σωματικό της βάρος. Γεγονός το οποίο δεν τη βοηθά να

αναπτύξει έναν χαρακτήρα με ισχυρή αυτοπεποίθηση, μιας και δεν έχει μοιραστεί

αυτό το μυστικό με κανέναν, λόγω ντροπής. Προσωπικά, η δημιουργία του

χαρακτήρα της Ισμήνης δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, θα έλεγα περισσότερο επώδυνη,

διότι έπρεπε να ξεθάψω τα δικά μου συναισθήματα ως παιδί και να θυμηθώ δικές μου

στιγμές στο σχολείο. Θεώρησα, όμως, πως έπρεπε να το κάνω, πρώτον για να

ξορκίσω τους δικούς μου κακούς δράκους που κρατώ μέσα μου από τότε και

δεύτερον γιατί θέλω τα παιδιά να μάθουν να μιλούν για όλα όσα τους κλέβουν το

χαμόγελό τους.

Η Κλειώ μου είναι ένα παιδί που ανήκει στο φάσμα του αυτισμού. Αγαπά τους

γρίφους, τα μαθηματικά, ενώ αποφεύγει τον θόρυβο και τις φωνές γύρω της. Είναι

μοναχική, έξυπνη με χάρισμα στη λεπτομέρεια και την απόλυτη ακρίβεια των λέξεων.

Για την Κλειώ επέλεξα αυτό το ιδιαίτερο όνομα, διότι ήθελα να προσδώσω σε αυτό

τον χαρακτήρα κάτι δυναμικό και ένδοξο. Ακριβώς το αντίθετο με τον τρόπο που

αντιμετωπίζει η κοινωνία μας παιδιά σαν την Κλειώ.

Για μένα είναι το πρόσωπο όλων εκείνων των παιδιών που ζουν στο περιθώριο, χωρίς

φωνή, χωρίς φίλους, γιατί κανείς μας δεν τους δίνει την ευκαιρία να δείξουν πόσο

υπέροχα είναι!

Πόσο σημαντικό θεωρείτε να προσεγγίζονται θέματα

διαφορετικότητας μέσα από παιδικά βιβλία;

Θεωρώ πως τα παιδικά βιβλία έχουν χρέος να αποτελούν το θεμέλιο για έναν

καλύτερο κόσμο. Η διαφορετικότητα είναι δυστυχώς μια έννοια παρεξηγημένη από

τους περισσότερους ενήλικες, ως κάτι υποδεέστερο. Και λέω για τους ενήλικες, διότι

από την συναναστροφή μου με παιδιά, λόγω του βιβλίου μου, κανένα δεν εξέλαβε

αρνητικά την έννοια της.

Κατά τη γνώμη μου, η διαφορετικότητα και ο τρόπος που την εκλαμβάνει και την

κωδικοποιεί ο καθένας μας, δίνει μία εντελώς αλλιώτικη προοπτική στις ανθρώπινες

σχέσεις. Αν καταφέρουμε ως ενήλικες να μεταφέρουμε στα παιδιά μας την

αναγκαιότητα της διαφορετικότητας όλων, είναι σίγουρο πως ο κόσμος μας θα γίνει

καλύτερος.

Ποιο ήταν το βασικό μήνυμα που θέλατε να μεταφέρετε στους

μικρούς αναγνώστες μέσα από αυτή την ιστορία;

Οι βασικοί άξονες που κινείται η ιστορία μου και θα ήθελα πολύ να θυμούνται τα

παιδιά κλείνοντας το βιβλίο μου είναι οι εξής:

Θέλω τα παιδιά να μιλάνε! Να μοιράζονται όσα κρύβουν στην ψυχή τους και

μεγαλώνουν τους φόβους τους, με ανθρώπους που εμπιστεύονται, ώστε να βρουν τη

φωνή τους.

Να μάθουν πως η διαφορετικότητα δεν αποτελεί απλά κάτι αναγκαίο αλλά το δομικό

λίθο μίας υγιούς ανθρώπινης σχέσης σε όλες τις ηλικίες.

Και τέλος να μη φοβούνται να καθίσουν πλάι στο διαφορετικό και να ονειρευτούν

μαζί του. Ίσως να βρουν μία σχέση ζωής, όπως η Κλειώ και η Ισμήνη. Άλλωστε ποιος

είναι ίδιος με τον διπλανό του;

Πώς μπορεί, κατά τη γνώμη σας, η φιλία να λειτουργήσει ως γέφυρα

αποδοχής και κατανόησης;

Αυτό είναι κάτι πολύ εύκολο εξ ορισμού. Και αυτό γιατί φιλία σημαίνει αποδοχή και

κατανόηση όλων των στοιχείων που συνθέτουν τον χαρακτήρα του φίλου μου. Φιλία

σημαίνει πως αποδέχομαι τα θετικά και τα αρνητικά του/της φίλου/φίλης μου και

στέκομαι δίπλα του/της. Κατανοώ τον τρόπο σκέψης, τα συναισθήματα, τις

αντιδράσεις και πιο πολύ από όλα κατανοώ και σέβομαι τη σιωπή του. Τον δέχομαι

δίπλα μου και τον επιλέγω ακριβώς όπως είναι και φυσικά και εκείνος εμένα. Αυτό

σημαίνει φιλία για μένα! Και είναι ένα δώρο ακριβό που όταν το βρεις πρέπει να το

φυλάξεις μέσα σου, όπως τα μακρινά αστέρια του ουρανού.

Υπήρξε κάποια προσωπική εμπειρία ή συναίσθημα που στάθηκε

αφορμή για τη δημιουργία του βιβλίου;

Λοιπόν, αυτό είχα σκεφτεί να το κρατήσω για μένα, αλλά ίσως είναι λάθος. Θα ήταν

καλύτερα να το κρίνει ο κόσμος.

Ήταν ένα πρωί που άφησα την κόρη μου σχολείο και όπως κάθε φορά περιμένω να

την δω να περνάει τη μεγάλη πόρτα του προαυλίου, πριν φύγω.

Εκείνη τη μέρα όμως η «Κλειώ», παρά τις προτροπές του μπαμπά της να μπει στο

σχολείο, καθόταν ακίνητη με την πλάτη γυρισμένη και αρνιόταν. Ο λόγος; Ήταν

απλά μία κακή μέρα και πιθανώς βαρετή, όπως για τους περισσότερους από εμάς!

Όταν περίμενα την Ισμήνη να περάσει την κεντρική πόρτα, την είδα να κάνει κάτι.

Κάτι τόσο μικρό και ταυτόχρονα τόσο μεγάλο. Πλησίασε τη φίλη της, χωρίς να πει

τίποτα. Την έπιασε απλά από το χέρι και περπάτησαν μαζί προς το σχολείο. Χωρίς

λόγια. Απλά το ένα χέρι αγκάλιασε το άλλο.

Δάκρυα γέμισαν τα μάτια μου και αναρωτήθηκα, άραγε το είδε κανείς άλλος αυτό;

Τόλμησε κανείς να δει το μεγαλείο των παιδιών;

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τη Βιβή Μαρκάτου ώστε η

εικονογράφηση να αποδώσει τη συναισθηματική δύναμη της ιστορίας;

Πραγματικά δεν έχω να πω πολλά σαν απάντηση σε αυτό. Υπήρξα πολύ τυχερή που

συνεργάστηκα στο πρώτο μου βιβλίο με έναν άνθρωπο σαν τη Βιβή. Όχι μόνο ως

εικονογράφο που έδωσε φως και ζωή στο κείμενό μου, αλλά κυρίως σαν μία φίλη που

στάθηκε δίπλα μου να με στηρίζει και να πιστεύει σε όλα όσα είμαι και μπορώ να

γίνω.

Ποιες αντιδράσεις θα θέλατε να προκαλέσει το βιβλίο σε παιδιά αλλά

και σε γονείς;

Θα ήθελα πολύ όσοι διαβάζουν το βιβλίο μου να βρουν ένα κομμάτι τους εαυτού τους

εκεί μέσα. Να το αναγνωρίσουν, να το αγκαλιάσουν και να το αγαπήσουν. Θέλω να

συγκινηθούν με την αθώα και παιδική αυτή φιλία που δύσκολα συναντά κανείς πια.

Θα ήθελα τα παιδιά να μάθουν τί είναι διαφορετικότητα, φιλία και σεβασμός και

όταν έρθει η επόμενη μέρα να κάνουν ένα μικρό βήμα προς αυτά! Θα ήθελα να μη

φοβούνται να αγαπούν όσα τα κάνουν μοναδικά!

Οι μεγάλοι θα ήθελα πολύ να θυμηθούν πώς ήταν παιδιά. Να τολμήσουν να ανοίξουν

ξανά την ψυχή τους όπως τότε και να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Ελκυστής για την έκδοση

αυτού του τόσο ευαίσθητου έργου;

Θέλω ειλικρινά να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ στις εκδόσεις Ελκυστής, γιατί

από την αρχή που έλαβαν το έργο μου, δεν απάντησαν απλά θετικά αλλά πίστεψαν

πως αυτό το παραμύθι μπορεί να προσφέρει κάτι διαφορετικό στα παιδιά αλλά και

στους μεγάλους.

Τι θα θέλατε να κρατήσει ένα παιδί διαβάζοντας «Η Δαχτυλήθρα και

το Αστέρι»;

Να εκφράζεται με τον τρόπο που το κάνει ευτυχισμένο.

Να εκτιμά την προσωπικότητά του ακριβώς για αυτό που είναι χωρίς

διαπραγματεύσεις προς κάτι λιγότερο.

Να απλώνει το χέρι στο διαφορετικό γιατί ΟΛΟΙ είμαστε διαφορετικοί.

Η φιλία ξεκινά με ένα απλό βήμα. Κάντο εσύ πρώτος!

Να αγαπά αληθινά γιατί είναι η πιο μεγάλη πράξη θάρρους σε έναν κόσμο που έχει

μάθει να φοβάται.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη

χαρά να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα

θέλατε να μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social

media, καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να

προμηθευτούν το βιβλίο σας;

Εγώ θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μου κάνετε και με φιλοξενείτε

στην ιστοσελίδα σας.

Όσοι ενδιαφέρονται για το βιβλίο μου μπορούν να το προμηθευτούν ηλεκτρονικά από

την ιστοσελίδα των εκδόσεων Ελκυστής καθώς και από όποιο βιβλιοπωλείο

επιθυμούν με παραγγελία.

Τέλος, όσοι επιθυμούν μπορούν να με βρουν στο Facebook: Μυρτώ Τσιουμπρή και

στο Instagram: Myrto_Tsioubri.

Το email επικοινωνίας μου για όποιον το χρειαστεί είναι: myrtotsioubri@yahoo.com

Η Δαχτυλήθρα και το Αστέρι
Μυρτώ Τσιουμπρή
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ,

Η δαχτυλήθρα και το αστέρι συγκινεί βαθιά τον αναγνώστη καθώς αποτυπώνει με τρυφερότητα τη μοναξιά, αλλά και τη δύναμη της φιλίας στη ζωή ενός παιδιού με αυτισμό.

« Θες να γίνουμε φίλες;»

«Ναι, θέλω πολύ!»

«Δε με φοβάσαι που είμαι τόσο διαφορετική,

από όλους εσάς;»

«Πιο πολύ φοβάμαι να νιώθω μόνη
σε έναν τόσο μεγάλο κόσμο»
«Έλα. Κράτα το χέρι μου σφιχτά
και πάμε να σου δείξω τα αστέρια!»

«Κι αν χαθούμε;»
«Τότε θα ζήσουμε».

Εικονογράφηση Βιβή Μαρκάτου



Η δαχτυλήθρα και το αστέρι συγκινεί βαθιά τον αναγνώστη καθώς
αποτυπώνει με τρυφερότητα τη μοναξιά, αλλά και τη δύναμη της
φιλίας στη ζωή ενός παιδιού με αυτισμό. Η ιστορία της Κλειούς και της
Ισμήνης υπενθυμίζει πόσο θεραπευτική μπορεί να γίνει η αποδοχή, όταν
προσφέρει ασφάλεια, προστασία και αληθινό μοίρασμα.
Αγγελίνα Στεργιοπούλου
Ψυχολόγος -Παιδοψυχολόγος

#BeautyDaysWithABook #ΗΔαχτυλήθραΚαιΤοΑστέρι #ΜυρτώΤσιουμπρή #ΕκδόσειςΕλκυστής #ΠαιδικόΒιβλίο 📚✨