Καλημέρα σας, σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στη στήλη μας Beauty days with a book μας τη συγγραφέα Νατάσα Ιντζόγλου, με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα «Φόνος στην Ταράτσα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας.
Ένα βιβλίο που μας μεταφέρει σε μια ατμοσφαιρική και γεμάτη μυστήριο ιστορία, όπου οι σκιές του παρελθόντος μπλέκονται με το παρόν, και κάθε σελίδα κρατά τον αναγνώστη σε εγρήγορση. Η συγγραφέας μάς ανοίγει το δημιουργικό της σύμπαν και μας μιλά για την έμπνευση, τη γραφή αλλά και τη συνεργασία της με τον εκδοτικό οίκο.Πάμε να τη γνωρίσουμε καλύτερα.
.jpg)
Τι ήταν αυτό που αποτέλεσε τη βασική σπίθα για να γεννηθεί το «Φόνος
στην Ταράτσα»;
Πριν επιστρέψω στην Ελλάδα, ζούσα για πεντέμισι χρόνια στο Δουβλίνο, λόγω της
δουλειάς μου στη Google, και έμενα σε ένα βικτωριανό σπίτι στην οδό Waterloo -
ένα από εκείνα τα σπίτια που σχεδόν σε προκαλούν να γράψεις. Είχε, βέβαια, τις
πρακτικές του δυσκολίες: τα ξύλινα πατώματα έτριζαν σε κάθε βήμα, το νερό της
βροχής έμπαινε από την καμινάδα, και μια μέρα το χιόνι σχημάτισε έναν
μικροσκοπικό χιονάνθρωπο μέσα στο μπάνιο, παρότι το παράθυρο ήταν κλειστό!
Ωστόσο ήταν ατμοσφαιρικό. Ψηλοτάβανο, με κολώνες ιωνικού ρυθμού, μαρμάρινες
προτομές, τζάκια, παράξενους πίνακες και ένα μουντό φως που έπεφτε από την
πίσω αυλή.
Ως λάτρης της λογοτεχνίας, του γραψίματος από μικρό παιδί και τεράστια φαν της
Αγκάθα Κρίστι, αυτό το σπίτι ήταν το έναυσμα για να ξεκινήσω να γράφω ένα
καθαρόαιμο WhoDunIt, τοποθετημένο όμως στη σύγχρονη εποχή και στην ελληνική
πραγματικότητα. Ήθελα να προσκαλέσω τον/την αναγνώστη/τρια σε ένα παιχνίδι:
να βουτήξουμε μαζί στις σχέσεις των χαρακτήρων, στα μυστικά, στις ίντριγκες και
με βάση τα στοιχεία που δίνονται, να φτάσουμε παρέα με τη ντετέκτιβ Ανδριάνα
Νικάκη και τον βοηθό της, Ερμή Κέζη, στην αποκάλυψη του/της ενόχου.
Αν πρέπει να διαλέξω τι με ενέπνευσε περισσότερο, θα πω: ο ίδιος ο χαρακτήρας
του/της ενόχου. Όπως όλοι οι ήρωές μου, έχει πινελιές από πραγματικούς
ανθρώπους. Βάζοντας την/τον μέσα σε ένα πλαίσιο μυθοπλασίας ήθελα να
αναδείξω όλη την παλέτα των χρωμάτων που κρύβει η ψυχή της/του. Δεν θα
αποκαλύψω κάτι παραπάνω για να μην κάνουμε spoilers!
Η Ταράτσα είναι πραγματικός τόπος ή ένας φανταστικός χώρος που
δημιουργήθηκε αποκλειστικά για την ιστορία σας; Πώς τον χτίσατε;
Η ταράτσα είναι ένας χώρος οριακός -βρίσκεται ανάμεσα στον ουρανό και τη γη,
ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και τη δημόσια θέα. Από εκεί μπορείς να δεις τα πάντα,
αλλά και να εκτεθείς πλήρως. Είναι το σημείο όπου οι άνθρωποι μένουν «μόνοι με
τον εαυτό τους», πάνω από τον θόρυβο της πόλης αλλά και μακριά από την
ασφάλεια των τοίχων.
Συμβολίζει, νομίζω, αυτό το μεταίχμιο όπου τα πράγματα απογυμνώνονται: δεν
έχεις πού να κρυφτείς, ούτε κυριολεκτικά ούτε ψυχικά. Εκεί πάνω, τα μυστικά
βαραίνουν περισσότερο -ίσως γιατί το ύψος σε αναγκάζει να κοιτάξεις μέσα σου.
Μου αρέσει επίσης η αντίφαση της ταράτσας: είναι ένας «ανοιχτός» χώρος που,
όμως, μπορεί να κρύψει τα πάντα. Όπως ακριβώς και οι άνθρωποι.
Ποιο στοιχείο της πλοκής σας δυσκόλεψε περισσότερο στη συγγραφή και
γιατί;
Πιθανότατα το να βρω τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στους διαλόγους και την
αφήγηση. Ήθελα το βιβλίο να είναι ζωντανό και άμεσο, με πολλούς ζωηρούς
διαλόγους και ρυθμό που να “τρέχει”, αποφεύγοντας τις μακροσκελείς περιγραφές
που κουράζουν.
Ταυτόχρονα, όμως, έπρεπε να είμαι πολύ προσεκτική ώστε —ενώ επικεντρωνόμουν
στον διάλογο και στη δράση— το βιβλίο να μη μοιάζει με σενάριο ή θεατρικό έργο.
Χρειαζόταν να διατηρηθεί η ατμόσφαιρα και να ακουστούν οι εσωτερικές φωνές
των χαρακτήρων, χωρίς όμως να προδοθεί η λύση (παίζουμε δίκαια!).
Η Ανδριάνα Νικάκη είναι μια δυναμική ντετέκτιβ με ιδιαίτερη
μεθοδολογία. Πώς γεννήθηκε ο χαρακτήρας της και ποια στοιχεία της
προσωπικότητάς της θεωρείτε καθοριστικά για την εξέλιξη της υπόθεσης; Ο
Ερμής Κέζης, ως βοηθός και στενός συνεργάτης της Ανδριάνας, τι ρόλο
παίζει στη δυναμική του ντουέτου; Πώς αλληλοσυμπληρώνονται;
Η Ανδριάνα Νικάκη γεννήθηκε από την ανάγκη μου να δημιουργήσω μια ηρωίδα
που να είναι σύγχρονη, ρεαλιστική και ταυτόχρονα βαθιά ανθρώπινη, απαλλαγμένη
από τα κλισέ του ανίκητου ήρωα. Η Ανδριάνα είναι μια γυναίκα που προσπαθεί να
σταθεί όρθια μέσα σε ένα σύστημα που δεν συγχωρεί εύκολα την αδυναμία -και
ακριβώς εκεί βρίσκεται η δύναμή της. Δεν είναι αλάνθαστη, δεν έχει “σούπερ”
διαίσθηση, αλλά επιμένει. Με ενδιαφέρει να δείξω μια ηρωίδα που παλεύει με τις
εσωτερικές της αμφιβολίες, που φοβάται, θυμώνει, είναι ανυπόμονη, αλλά δεν τα
παρατάει. Είναι ευάλωτη αλλά και δυνατή. Πιστεύω ότι η Ανδριάνα Νικάκη είναι η
ηρωίδα που χρειαζόμαστε σήμερα.
Ο Ερμής Κέζης είναι ο ιδανικός συνεργάτης της Ανδριάνας, γιατί είναι τόσο
διαφορετικός από αυτήν. Ο Ερμής είναι ο χαρακτήρας που φέρνει τη δημιουργική
ακαταστασία στην τάξη της Ανδριάνας. Εκπροσωπεί την ψυχολογική και
διαισθητική πλευρά της έρευνας.
Αλληλοσυμπληρώνονται γιατί καταλαβαίνουν ότι χρειάζονται ο ένας τον άλλον για
την επίλυση της υπόθεσης αλλά και γιατί υπάρχει βαθιά εμπιστοσύνη μεταξύ τους.
Μαζί βλέπουν την αλήθεια λίγο πιο καθαρά.
Το λογοτεχνικό είδος του αστυνομικού - μυστηρίου έχει συγκεκριμένες
απαιτήσεις. Τι προσπαθήσατε να κάνετε διαφορετικά σε αυτό το βιβλίο;
Οπωσδήποτε το αστυνομικό μυθιστόρημα έχει «κανόνες» και τους σέβομαι βαθιά,
γιατί χωρίς αυτούς το παιχνίδι δεν είναι τίμιο. Υπάρχει μυστήριο, στοιχεία,
ανατροπές, μια λύση που στέκεται λογικά. Αυτό που προσπάθησα να κάνω
διαφορετικά δεν ήταν να ανατρέψω το είδος, αλλά να το ανοίξω.
Στον «Φόνο στην Ταράτσα» ο φόνος δεν είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής. Είναι ο
καταλύτης. Αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο ήταν να φωτίσω όσα προηγούνται
και όσα ακολουθούν: τις ρωγμές στις σχέσεις, τα ανείπωτα, τις μικρές καθημερινές
επιλογές που συσσωρεύονται μέχρι να γίνουν μη αναστρέψιμες. Ήθελα ο
αναγνώστης να μην ψάχνει μόνο «ποιος το έκανε», αλλά να νιώθει ότι μπαίνει στον
εσωτερικό κόσμο των χαρακτήρων, ακόμα κι εκείνων που δεν συμπαθεί.
Επίσης, επέλεξα έναν έντονα θεατρικό και κλειστό χώρο, όπου όλα συμβαίνουν
μπροστά μας, σχεδόν σε πραγματικό χρόνο. Δεν υπάρχουν εύκολες αποδράσεις,
ούτε για τους ήρωες ούτε για τον αναγνώστη. Οι σιωπές, η γλώσσα του σώματος, οι
μικρές αντιφάσεις μπορεί να έχουν την ίδια σημασία με τα αποδεικτικά στοιχεία.
Τέλος, προσπάθησα να δώσω χώρο στην ηθική αμφισημία. Δεν με ενδιέφερε να
χωρίσω τους χαρακτήρες σε «καλούς» και «κακούς», αλλά να δείξω ανθρώπους
που έκαναν λάθη, άλλοι από φόβο, άλλοι από αγάπη, άλλοι από αδυναμία.
Πώς βιώσατε τη συνεργασία σας με τον εκδοτικό οίκο Μίνωας; Τι
θεωρείτε πως πρόσφερε στο τελικό αποτέλεσμα;
Δεν ήξερα κανέναν από τις εκδόσεις Μίνωας ούτε είχαμε την οποιαδήποτε
επικοινωνία ή συνεργασία στο παρελθόν. Το ότι η Αθηνά Λυρώνη και ο Γιάννης
Κωνστανταρόπουλος έδειξαν εμπιστοσύνη και πίστη στο «Φόνο στην Ταράτσα»
αλλά και σε εμένα ως συγγραφέα είναι ιδιαίτερα τιμητικό. Η συνεργασία μας ήταν
μια εμπειρία ουσιαστική και δημιουργική. Εκτίμησα πολύ την ποιότητα της
επιμέλειας της Μαρίας Μπανούσης και τον ουσιαστικό διάλογο που είχαμε μαζί
αλλά και με την Αθηνά. Υπήρξε ανταλλαγή σκέψεων, ερωτήσεων και προτάσεων
που με βοήθησαν να δω το κείμενο από απόσταση, με καθαρότερο μάτι. Το
feedback τους πιστεύω ότι ανέβασε την ποιότητα του βιβλίου και των χαρακτήρων
πολλά επίπεδα ψηλότερα.
Επίσης, η συνολική αισθητική φροντίδα του βιβλίου, από το εξώφυλλο μέχρι τη
θέση του στην αγορά, συνέβαλε στο να αποκτήσει μια ταυτότητα που το
αντιπροσωπεύει. Το να δουλέψω εκεί με εξαιρετικούς συνεργάτες όπως η Ειρήνη
Γαβρέλα και η Μαρίτα Κωνστανταροπούλου έκανε όλη τη διαφορά. Ένιωσα ότι
υπήρξε εμπιστοσύνη στη δουλειά μου, αλλά και επαγγελματισμός σε κάθε στάδιο
της διαδικασίας.
Για μένα, ο Μίνωας λειτούργησε σαν ένας έμπειρος συνοδοιπόρος: δεν μου είπε «τι
να γράψω», αλλά με βοήθησε να γράψω καλύτερα αυτό που ήδη ήθελα να πω. Για
αυτό και όταν φτάνει στα χέρια μας ένα βιβλίο δεν είναι απλά ένα προϊόν της
συγγραφέως αλλά μια συλλογική δουλειά ομάδας.
Ποιο συναίσθημα θα θέλατε να μείνει πιο έντονα στον αναγνώστη όταν
κλείσει το βιβλίο;
Όταν ένα βιβλίο φεύγει από τα χέρια σου και κυκλοφορεί στον κόσμο, δεν σου
ανήκει πια. Παύει να είναι δικό σου και γίνεται των αναγνωστών του. Ο καθένας, η
καθεμιά και το καθένα θα το διαβάσει μέσα από τις δικές του εμπειρίες, φόβους ή
προσδοκίες. Από τη μεριά μου, θα ήθελα να περάσει όμορφα συμμετέχοντας σε ένα
παιχνίδι μυαλού και ένα ταξίδι συναισθημάτων. Κι, αν κλείνοντας το βιβλίο,
αισθανθεί ότι κατάλαβε κάτι περισσότερο για τον εαυτό του/της και τους
ανθρώπους γύρω του/της, νομίζω ότι μαζί (σαν συγγραφέας και αναγνώστης)
καταφέραμε μια μικρή νίκη.
Αν έπρεπε να περιγράψετε το βιβλίο με τρεις μόνο λέξεις, ποιες θα
επιλέγατε;
Σύγχρονο, ανθρώπινο, ανατρεπτικό.
Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτό το διάστημα; Μπορούμε να περιμένουμε
συνέχεια με τους πρωταγωνιστές- ντετέκτιβ ή κάτι εντελώς διαφορετικό;
Είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι ναι, θα τους ξαναδούμε! Αυτή τη φορά σε μια
εντελώς διαφορετική υπόθεση, με νέα ατμόσφαιρα και χαρακτήρες.
Δε μπορώ να πω πολλά ακόμη (η Ανδριάνα θα με μάλωνε αν αποκάλυπτα
στοιχεία!), αλλά μπορώ να υποσχεθώ ότι το δεύτερο βιβλίο θα τους δοκιμάσει σε
επίπεδα ακόμη πιο προσωπικά απ’ ό,τι ο «Φόνος στην Ταράτσα». Η Ανδριάνα και ο
Ερμής, όσο περισσότερο συνεργάζονται, τόσο πιο πολύ αποκαλύπτουν -όχι μόνο
μυστικά εγκλημάτων, αλλά και πτυχές του εαυτού τους.
Ομολογώ ότι και το ενδιαφέρον των αναγνωστών, από τους πρώτους μήνες
κυκλοφορίας τους στον έξω κόσμο, με έχει συγκινήσει και ενθαρρύνει να συνεχίσω
τις ιστορίες τους. Οπότε, ναι, η Ανδριάνα Νικάκη και ο Ερμής Κέζης θα επιστρέψουν
με μια νέα, συναρπαστική υπόθεση! Μείνετε συντονισμένοι!
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά
να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας.
Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες
να σας βρουν και πώς μπορούν να προμηθευτούν το βιβλίο σας;
Βεβαίως! Στο Facebook και στο Instagram μπορούν να με βρουν σαν Natasa Intz,
ενώ στο TikTok και στο LinkedIn μπορούν να με βρουν ως Natasa Intzoglou.
Μπορούν να προμηθευτούν το βιβλίο στα βιβλιοπωλεία (στείλτε μου μήνυμα σε
περίπτωση που δεν το βρείτε σε κάποιο), online από πλατφόρμες όπως το skroutz ή
μέσω της ιστοσελίδας του minoas.gr.
Εγώ σας ευχαριστώ για την όμορφη συνέντευξη και την φιλοξενία!
ΙΝΤΖΟΓΛΟΥ ΝΑΤΑΣΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ
Κατηγορία:Πεζογραφία Ελληνική
Ένα βράδυ που ξεκίνησε με γιορτή και χαμόγελα τελειώνει με ένα πτώμα, όταν μία καλεσμένη πέφτει νεκρή από δηλητηρίαση με στρυχνίνη. Η ντετέκτιβ Ανδριάνα Νικάκη και ο βοηθός της, Ερμής Κέζης, καλούνται να ξεχωρίσουν την αλήθεια από τα αποκαΐδια μιας παρέας που ξέρει να κρύβει καλά τα μυστικά της. Πίσω από τις μάσκες των καλεσμένων παραμονεύουν εμμονές, προδοσίες και πληγές που δεν έχουν κλείσει ποτέ. Καθώς το μυστήριο βαθαίνει, η αλήθεια μοιάζει ολοένα και πιο απειλητική και το φως που τη φωτίζει σκοτεινότερο από το ψέμα. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που παρασύρει τον αναγνώστη σε μια ιστορία όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
#ΦόνοςΣτηνΤαράρσα #ΝατάσαΙντζόγλου #ΕκδόσειςΜίνωας #BookstagramGreece #GreekBooks #ΑστυνομικόΜυθιστόρημα #ΝέεςΚυκλοφορίες #BookTokGR #BookReview #MysteryBook #ReadersOfGreece
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!