ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ κ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΛΙΒΑΝΟΥ για το βιβλίο της Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΒΕΖΟΥ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ

 


Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τη συγγραφέα Ευαγγελία Λιβανού και το πρώτο της μυθιστόρημα «Ο Πύργος του Γενοβέζου», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Έλκυστής.

Ένα βιβλίο που σηματοδοτεί το συγγραφικό της ξεκίνημα στη μεγάλη φόρμα, χτίζοντας μια ιστορία με ατμόσφαιρα, μυστήριο και έντονο αφηγηματικό ενδιαφέρον.



Τι σας ώθησε να γράψετε το πρώτο σας μυθιστόρημα Ο Πύργος του
Γενοβέζου;

Παρόλο που ο Πύργος του Γενοβέζου, είναι το πρώτο μου μυθιστόρημα, είχα
ασχοληθεί με τη συγγραφή διηγημάτων, οδοιπορικών κλπ.
Νομίζω πως είναι δημιουργικό και σχεδόν ψυχοθεραπευτικό να εκφράζεσαι
μέσω της συγγραφής.
Φυσικά, το μυθιστόρημα λόγω της έκτασης του, έχει διαφορά με τα άλλα είδη,
όμως όλα πηγάζουν από την ανάγκη του συγγραφέα για βύθιση σε κόσμους
διαφορετικούς.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα της ιστορίας και τι ήταν αυτό που σας κράτησε
στη συγγραφή της μέχρι το τέλος;

Η έμπνευση ήταν τα συχνά ταξίδια μου στο νησί της Χίου.
Η Χίος είναι τόπος που σε ταξιδεύει σε αλλοτινές εποχές, από μόνη της. Τα
μεσαιωνικά χωριά του νότου, ο Κάμπος με τα ευωδιαστά περιβόλια και τα
επιβλητικά αρχοντικά μαρτυρούν την παρουσία των Γενοβέζων στο νησί που
διήρκησε περισσότερο από όσο σε άλλα νησιά.
Νομίζεις πως θα δεις άρχοντες και κομψές δεσποσύνες να ξεπροβάλλουν
μπροστά σου.
Η ιδέα για την ιστορία αυτή στριφογύριζε για χρόνια στο μυαλό μου, όμως
ακόμα θυμάμαι πότε ήρθε και ρίζωσε αποφασιστικά.

Ήταν μια φθινοπωρινή νύχτα, όταν η πλειοψηφία των τουριστών είχαν
αποχωρήσει από το νησί.

Τα αρχοντικά με τις πανύψηλες μάντρες ήταν βυθισμένα σε μια -σχεδόν
μυσταγωγική- σιγαλιά, την οποία έσπασε ο έντονος ήχος από ποδοβολητό
αλόγου.
Ένας ντόπιος έφιππος τραβούσε την πορεία του στα στενά σοκάκια, μοιράζοντας
να βγαίνει από τα βάθη του παρελθόντος.

Για λίγο ξέχασα πως ζούσα στον 21ο αιώνα.
Όσο είχα διαβάσει για την εποχή της Γενουατοκρατίας, ζωντάνεψαν στο λιγοστό
φως που έβγαινε από τα αρχοντικά.

Ο τίτλος είναι ιδιαίτερα ατμοσφαιρικός. Ποια είναι η σημασία του μέσα
στο βιβλίο;

Ο τίτλος αφορά τον τόπο όπου λαμβάνει χώρα το μεγαλύτερο μέρος της
ιστορίας.
Σε ένα αρχοντικό πυργόσπιτο στον Κάμπο της Χίου οι ήρωες ζουν ένα
παθιασμένο έρωτα, μαλώνουν και μονιάζουν, αποκτούν οικογένεια και πολλά
άλλα. Ένας έρωτας που ξεπερνά με επιτυχία εμπόδια ταξικά και κοινωνικά, που
χτίζεται με την πάροδο του χρόνου, που αποκτά γερές βάσεις και δυναμώνει.
Όμως το βιβλίο έχει ποικιλία τόπων, όπου λαμβάνουν χώρα σημαντικά γεγονότα.
Από τα μεσαιωνικά χωριά της Χίου και το πολύπαθο Τσιρίγο(Κύθηρα)ως τη
θαλασσοκράτειρα Γένοβα, την ανεμοδαρμένη Κορσική και τις καυτές ακτές της
Αφρικής.

Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να δομήσετε μια εκτενή αφήγηση,
δεδομένου ότι πρόκειται για το πρώτο σας μυθιστόρημα;

Από τη στιγμή που η ιστορία γεννήθηκε στο μυαλό μου, όλα εξελίχθηκαν αρκετά
ομαλά, καθώς οι ήρωες και η εξέλιξη αναδύονταν σχεδόν από μόνα τους.
Σε κάθε πέτρινο καλντερίμι των μεσαιωνικών χωριών, σε κάθε βόλτα ανάμεσα σε
συστάδες μυρωδάτων εσπεριδοειδών σε αρχοντικά πυργόσπιτα στον Κάμπο της
Χίου, σχηματιζόταν μέσα μου και μια πτυχή της ιστορίας.
Ούτε προσπάθησα να κάνω το έργο μεγαλύτερο, ούτε μικρότερο από όσο
χρειαζόταν. Δεν ήθελα ούτε μια αφήγηση που να κουράζει, ούτε μια πολύ
σύντομη.

Ποια στοιχεία θέλατε να δώσετε μεγαλύτερη έμφαση: στους
χαρακτήρες, στην πλοκή ή στην ατμόσφαιρα;

Ήθελα να δημιουργήσω βαθιές ανθρώπινες σχέσεις, χαρακτήρες διαφορετικούς
που όμως βρίσκουν συγκλίσεις μεταξύ τους και όλα αυτά να παρουσιάζονται
μέσα στο γοητευτικό περιβάλλον των επιβλητικών αρχοντικών του Κάμπου Χίου
με τις δεντροστοιχίες των ευωδιαστών εσπεριδοειδών και στα μεσαιωνικά
πετρόχτιστα και λαβυρινθώδη μαστιχοχώρια , τα οποία είναι χτισμένα κατ' αυτόν
τον τρόπο και για λόγους προστασίας από πειρατικές επιδρομές. Όλα δένουν
αρμονικά και το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό αν δεν έδινα έμφαση και στα
τρία.
Η πλοκή, οι χαρακτήρες και η ατμόσφαιρα όλα έγιναν μέρος ενός αναπόσπαστου
συνόλου, αχώριστου, όπως αχώριστο παρά τα πολλαπλά εμπόδια, ήθελα να
είναι και το πρωταγωνιστικό ζευγάρι.
Ακόμα και όταν μεσολαβούσαν μεταξύ τους απέραντες θάλασσες και
διαφορετικές ήπειροι.

Αλλά ας μην αποκαλύψω περισσότερα για την πλοκή.

Υπήρξαν στιγμές αμφιβολίας κατά τη συγγραφή και πώς τις ξεπεράσατε;

Οι αμφιβολίες υπήρξαν κυρίως πριν ξεκινήσω να γράφω. Ήξερα πως θα είναι μια
μακρά διαδικασία. Από τη στιγμή που άρχισα όλα εξελίχθηκαν αρκετά ομαλά,
καθώς οι ήρωες και η εξέλιξη αναδύονταν σχεδόν από μόνα τους.
Σε κάθε πέτρινο καλντερίμι των μεσαιωνικών χωριών, σε κάθε βόλτα ανάμεσα σε
συστάδες μυρωδάτων εσπεριδοειδών σε αρχοντικά πυργόσπιτα στον Κάμπο της
Χίου, σχηματιζόταν μέσα μου και μια πτυχή της ιστορίας.

Ποιο κομμάτι της συγγραφικής διαδικασίας σας δυσκόλεψε
περισσότερο;

Το μόνο που με δυσκόλεψε κάπως ήταν η έκβαση των επιμέρους ιστοριών των
προσώπων που μπορεί να ήταν δευτεραγωνιστές αλλά τους νοιάζομαι σχεδόν
εξίσου με τους πρωταγωνιστές.
Δυσκολεύτηκα λίγο στο να αποφασίσω για τη δική τους κατάληξη και θεωρώ πως
άξιζαν κι αυτοί το ενδιαφέρον που τους έδειξα. Για παράδειγμα πρόσωπα που
υπηρετούν στα αρχοντικά, συχνά σε παρόμοιες ιστορίες βρίσκονται μόνιμα στη
σκιά. Στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα κάποια από αυτά τα πρόσωπα
παρουσιάζονται με δική τους προσωπικότητα, ζωή, πάθη και δυσκολίες.

Τι θα θέλατε να νιώσει ο αναγνώστης καθώς προχωρά στις σελίδες του
βιβλίου;

Παρά το γεγονός πως πρόκειται για μυθοπλασία που λαμβάνει χώρα κατά τον
16ο αιώνα , κυριαρχούν θέματα που απασχολούν διαχρονικά τους ανθρώπους
όπως ο έρωτας, το πάθος, η φιλία, η προσπάθεια απόκτησης παιδιών, οι σχέσεις
εξουσίας, η διαφορά ισχύος, το συμφέρον, η διαφορά μεταξύ επιφανειακών και
επιδερμικών σχέσεων και φυσικά η αγάπη.

Κάθε αναγνώστης λαμβάνει κάτι διαφορετικό, ωστόσο με χαροποιεί όταν
λαμβάνω μηνύματα πως αγάπησαν τόσο τους ήρωες μου που δεν ήθελαν να
τους αποχωριστούν, πως δεν τους χόρτασαν.
Επίσης είναι υπέροχο όταν μου λένε πως το βιβλίο τους ταξίδεψε, τους έκανε να
ψάξουν για το 16ο αιώνα στη Χίο, την εποχή δηλαδή που διαδραματίζεται το
μυθιστόρημα, αλλά και πως τους άφησε μια γλυκιά αίσθηση.
Δεν θέλω το τέλος μιας ιστορίας ν' αφήνει στους αναγνώστες πικρή αίσθηση. Ας
είναι γλυκιά (ή έστω γλυκόπικρη αν δεν γίνεται αλλιώς).

Αυτό δεν σημαίνει πως διστάζω να παρουσιάσω την σκληρότητα της εποχής. Για
παράδειγμα τις αρπάγες των πειρατών που έπαιρναν ακόμα και 12χρονα παιδιά
για να τα πουλήσουν σε σκλαβοπάζαρα και οι γονείς δεν τα ξαναέβλεπαν.

Ή τις τρομερές τιμωρίες που ακολουθούσαν την κλοπή της μαστίχας, τις ταξικές
διάφορες κλπ.

Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται σε μια δύσκολη εποχή, κατά την οποία όμως
κάποιοι δεν χάνουν την ανθρωπιά του, σχηματίζοντας σχέσεις βαθιές και
ουσιαστικές.

Πώς ήταν η εμπειρία της συνεργασίας σας με τις Εκδόσεις Ελκυστής για
το πρώτο σας έργο;

Η επικοινωνία και η συνεργασία μου με τις εκδόσεις Ελκυστής τόσο με τον κύριο
Αχιλλέα Τριαντόγλου, όσο και με την κυρία Εφιάννα Τριαντόγλου, είναι πολύ
καλή.

Πιστεύετε ότι αυτό το βιβλίο σας καθορίζει συγγραφικά ή το βλέπετε
ως αφετηρία;

Ο πύργος του Γενοβέζου είναι ένα έργο που αγάπησα βαθιά , το πρώτο μου
μυθιστόρημα, προϊόν αρκετής δουλειάς και πάντα θα έχει μια ξεχωριστή θέση
στην καρδιά μου.
Ωστόσο επιφυλάσσομαι για το τι θα φέρει το μέλλον. Συχνά έχεις μια ιδέα και
κατά την εξέλιξη της συγγραφής καθένας σχεδόν αυτονομείται και παίρνει το
δρόμο του.
Κάπως έτσι έγινε και με τον Πύργο του Γενοβέζου, παρόλο που παρέμεινε το
γενικό πλαίσιο που είχα στο μυαλό μου.

Τι κρατάτε ως πιο σημαντικό μάθημα από τη συγγραφή του πρώτου
σας μυθιστορήματος;

Το πρώτο μάθημα που μου έδωσε το βιβλίο είναι πως αν δεν αγαπάς πολύ αυτό
που κάνεις και δεν βάλεις όλη σου την ενέργεια και το πάθος σε αυτό , δεν θα
βγει κάτι μοναδικό.

Δεν γράφω για να γράψω. Γράφω από ανάγκη έκφρασης συναισθημάτων,
ταξιδεύω και εγώ μαζί με τους αναγνώστες.

Το δεύτερο μάθημα είναι πως ένα ιστορικό μυθιστόρημα απαιτεί πολλαπλάσιο
κόπο, όμως αξίζει τον κόπο. Ειδικά για μια εποχή όπως της Γενουατοκρατίας στη
Χίο , για την οποία δεν υπάρχουν πολλά μυθιστορήματα.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά
να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας.
Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να μας πείτε πού μπορούν οι
αναγνώστες να σας βρουν στα social media, καθώς και ένα email
επικοινωνίας, και πώς μπορούν να προμηθευτούν το βιβλίο σας;

Ευχαριστώ πολύ κι εγώ και σας εύχομαι καλή χρονιά με υγεία! Οι αναγνώστες
μπορούν να με βρουν στο Facebook ως Evangelia Karapidaki-livanou, ενώ το
βιβλίο μπορούν να το προμηθευτούν από τα βιβλιοπωλεία είτε απευθείας, είτε
με παραγγελία, αλλά και από το site των εκδόσεων Ελκυστής.





.

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΒΕΖΟΥ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΛΙΒΑΝΟΥ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ


16ος αιώνας

Η Χίος βρίσκεται υπό γενοβέζικη κατοχή. Η ευαίσθητη νεαρή Ελληνίδα Σοφία εξαναγκάζεται να παντρευτεί τον Μάρκο Ρονταρτζέντι, πανίσχυρο μοναχογιό Γενοβέζου αριστοκράτη, για να σώσει τον θείο της που συλλαμβάνεται για το –τρομερό τότε– αδίκημα της κλοπής μαστίχας. Αν και μοιάζουν να προέρχονται από διαφορετικούς κόσμους, απρόσμενα γεγονότα δένουν το ζευγάρι και το κάνουν να ερωτευτεί παράφορα. Όμως η μοίρα δεν έχει πει ακόμα την τελευταία της λέξη. Επιθέσεις αδίστακτων πειρατών που αρπάζουν τους νησιώτες για να τους πουλήσουν στα σκλαβοπάζαρα, ερωτικές αντιζηλίες στη Γένοβα και τα αρχοντικά του Κάμπου της Χίου, κίνδυνοι στα βράχια της Κορσικής και στις ακτές της Αφρικής, η αιματηρή επιδρομή του Μπαρμπαρόσα στο Τσιρίγο, οικογενειακά μυστικά θαμμένα για χρόνια… όλα παίζουν τον ρόλο τους σε μια εποχή ταραγμένη και σε έναν θυελλώδη έρωτα που προσπαθεί να επιβιώσει. Μαζί του δοκιμάζονται φιλίες και οικογενειακές σχέσεις.



«Ο Οσμάν την άρπαξε, την έσυρε… προσπάθησε να της σκίσει τα ρούχα. Τον κλότσησε για να ξεφύγει και είδε το μίσος στο μαύρο βλέμμα του. Όταν τη χτύπησε με δύναμη στο πρόσωπο για να την ακινητοποιήσει, ήταν πια σίγουρη πως είχε έρθει το τέλος».

«Από τα σκοτεινά καπηλειά στα λιμάνια ως τα σαλόνια της Γένουας και τα αρχοντικά του Κάμπου της Χίου, εσύ ήσουν αυτό που έλειπε απ’ τη ζωή μου, εσύ κι η πολυπόθητη Ιθάκη μου. Αυτό που ούτε τα πλούτη ούτε οι τίτλοι μπορούσαν να μου προσφέρουν μου το έδωσε η άδολη αγάπη σου…»

«Τα δάχτυλα του παιδιού ήταν κι αυτά γεμάτα αίματα. Ένα παιδί κι ένας άντρας που πάλευε να κρατηθεί στη ζωή, ολομόναχοι στο δάσος. Μόνο το κρώξιμο ενός πουλιού έσκισε την ησυχία…»

#BeautyDaysWithABook
#ΕυαγγελίαΛιβανού
#ΟΠύργοςΤουΓενοβέζου
#ΕκδόσειςΈλκυστής
#ΠρώτοΜυθιστόρημα
#ΕλληνικήΛογοτεχνία
#Βιβλία2025

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!

Adbox

@templatesyard