Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τον συγγραφέα
Δημήτρη Αγγελάκη και το βιβλίο του «Τα Μυστικά της Καστοριάς – Η Ψυχή
της Λίμνης», που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.
Μια λογοτεχνική ιστορία τρόμου που μας ταξιδεύει στην καρδιά της
Καστοριάς, με μυστήρια, σκοτεινές αποκαλύψεις και έντονες ψυχολογικές
συγκρούσεις, αποκαλύπτοντας την ατμόσφαιρα της πόλης και τα μυστικά
της λίμνης.
Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το βιβλίο Τα Μυστικά της Καστοριάς – Η
Ψυχή της Λίμνης;
Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας ήμουν φοιτητής στην Καστοριά.
Είναι μια πόλη γεμάτη ιστορίες και θρύλους, κι αυτό το ένιωθες παντού.
Πολύ συχνά με την τότε παρέα μαζευόμασταν σε ρακομελάδικα και
λέγαμε ιστορίες με φαντάσματα, αστικούς μύθους, πράγματα που λίγο
πολύ όλοι έχουμε ακούσει, άλλα πιο γνωστά, άλλα λιγότερο.
Ένα από εκείνα τα βράδια, πάνω στο αλκοόλ και στη συζήτηση, κάποιος
πρότεινε να παίξουμε το ποτηράκι. Να φτιάξουμε έναν αυτοσχέδιο πίνακα
ouija. Τελικά το κάναμε. Μαζευτήκαμε σε ένα σπίτι, είδαμε κάποια βίντεο
στο ίντερνετ για το πώς γίνεται και το δοκιμάσαμε. Εκείνη τη στιγμή η
εμπειρία ήταν πραγματικά τρομακτική, παρότι εκ των υστέρων
αποδείχθηκε πως ήταν φάρσα.
Παράλληλα, είχα ακούσει πολλές φορές από ντόπιους την ιστορία της
Κυράς της Λίμνης. Μια κοπέλα που πέθανε, άγνωστο πως, τον
προηγούμενο αιώνα και λέγεται πως το πνεύμα της, ένα βίαιο και
ανήσυχο πνεύμα, περιφέρεται ακόμη παραλίμνια και επιτίθεται σε
περαστικούς τα βράδια, ζητώντας εκδίκηση για την άδικα χαμένη ζωή της.
Είναι γενικά ένας γνωστός θρύλος παγκοσμίως, αυτός της Lady in White,
της γυναίκας στα λευκά. Θα έλεγα πως αυτή είναι η ελληνική εκδοχή του.
Ορμώμενος λοιπόν από αυτές τις προσωπικές εμπειρίες και το τοπικό
φολκλόρ, ξεκίνησα να γράφω αυτή την ιστορία πολλά χρόνια πριν. Μπήκε
στο μυαλό μου ένας σπόρος που έμεινε ανενεργός για καιρό, αλλά ποτέ
δεν έφυγε. Και όταν ήρθε η στιγμή, όλα ενώθηκαν και έδωσαν ζωή σε
αυτό το υπερφυσικό σύμπαν
Ο τίτλος συνδυάζει το τοπικό στοιχείο με τον τρόμο. Πώς επιλέξατε αυτή
τη σύνδεση;
Ο τίτλος ήρθε αρκετά φυσικά. Ήθελα κάτι που να πατάει ξεκάθαρα στον
τόπο, στη λίμνη που είναι ζωντανή για την Καστοριά, αλλά ταυτόχρονα να
κουβαλά και κάτι σκοτεινό. Η λίμνη δεν είναι απλώς σκηνικό στην ιστορία,
έχει μνήμη, έχει βάθος. Και η «ψυχή» έρχεται να δέσει με αυτόν τον τρόμο
που δεν φαίνεται πάντα, αλλά υπάρχει, κάτω από την επιφάνεια. Έτσι η
σύνδεση προέκυψε σχεδόν από μόνη της.
Ποια είναι η σημασία της λίμνης για την πλοκή και τους χαρακτήρες;
Η λίμνη δεν είναι απλώς ένα περιγραφικό τοπίο. Είναι ένας ζωντανός
οργανισμός, ένας ακόμη πρωταγωνιστής του βιβλίου. Άλλες φορές είναι
ήρεμη, άλλες αγριεμένη, έχει ζωή μέσα της και γύρω της, και επηρεάζει
ό,τι συμβαίνει.
Για μένα λειτουργεί σαν καθρέφτης της πόλης και των ανθρώπων της.
Φαίνεται ήρεμη στην επιφάνεια, αλλά από κάτω κρύβει βάθη και μυστικά.
Κι αυτή η «ψυχή» της λίμνης είναι ό,τι μένει όταν τα φώτα σβήνουν. Οι
μνήμες, οι φόβοι, οι τύψεις που δεν λέγονται εύκολα, αλλά υπάρχουν.
Υπάρχει κάποιος χαρακτήρας ή σκηνή που σας δυσκόλεψε ιδιαίτερα στη
συγγραφή;
Ναι, μία από τις πρωταγωνίστριες με δυσκόλεψε αρκετά. Γενικά δεν ήθελα
οι χαρακτήρες να είναι αρχέτυπα ή καρικατούρες. Ήθελα να μοιάζουν με
αληθινούς ανθρώπους, να κάνουν πλάκα, να έχουν ο καθένας τη δική του
ιδιοσυγκρασία, ανθρώπους που ο αναγνώστης θα ήθελε να κάνει παρέα
μαζί τους. Να καθίσει να πιει ένα ρακόμελο στη «Βαρύχειμωνιά», που
είναι και το στέκι των πρωταγωνιστών στο βιβλίο.
Η συγκεκριμένη πρωταγωνίστρια βιώνει ένα προσωπικό τραύμα, που είναι
ακόμη και σήμερα ταμπού για την κοινωνία. Αυτό την κάνει να έχει μια
ιδιαίτερη συμπεριφορά, οπότε έπρεπε να προσπαθήσω να δω τον κόσμο
μέσα από τα μάτια της για να τη χτίσω σωστά και με σεβασμό.
Όσο για τις σκηνές, υπήρχε μία που με αγρίεψε την ώρα που τη έγραφα,
γιατί ήταν πολύ κοντά στην πραγματική εμπειρία που είχα ζήσει.
Προσπάθησα να τη μεταφέρω όπως ακριβώς τη βίωσα εκείνη τη στιγμή.
Τον γνήσιο τρόμο και τα συναισθήματα ενός ανθρώπου που έρχεται για
πρώτη φορά αντιμέτωπος με το υπερφυσικό και δεν ξέρει τι να κάνει.
Είναι αρκετά έντονη σκηνή και πιστεύω πως οι αναγνώστες θα
καταλάβουν ποια εννοώ.
Και φυσικά, δύσκολο ήταν και το τέλος. Στην τέχνη του τρόμου, είτε
πρόκειται για βιβλίο είτε για ταινία, είναι πολύ συχνό να υπάρχει ένταση
και αγωνία σε όλη τη διάρκεια, αλλά το τέλος να μην ικανοποιεί. Οπότε
ήθελα ένα τέλος που, αν το διάβαζα εγώ σαν αναγνώστης, να έλεγα ότι
αυτό μου κάθεται σωστά.
Πώς δημιουργήσατε την ατμόσφαιρα τρόμου και μυστηρίου στην
ιστορία;
Το βασικότερο είναι ότι είχα ζήσει ο ίδιος αυτή την, εν μέρει, παραφυσική
εμπειρία. Παρότι τελικά ήταν φάρσα, εκείνη τη στιγμή τα συναισθήματα
ήταν απόλυτα αληθινά, και προσπάθησα να τα μεταφέρω στον
αναγνώστη. Ήθελα ρεαλισμό, πάντα βέβαια μέσα στα πλαίσια του
φανταστικού.
Συγγραφικά έχω επηρεαστεί πολύ από συγγραφείς όπως ο Dan Brown και
ο Michael Crichton, κυρίως στον τρόπο γραφής και στο πώς χτίζουν ένταση
και ρυθμό, παρότι κινούνται σε διαφορετικό είδος θρίλερ και όχι στο
καθαρό υπερφυσικό horror.
Παράλληλα, είμαι ξεκάθαρα επηρεασμένος και από ταινίες, video games
και σειρές τρόμου, όπως το Supernatural για παράδειγμα. Μέσα στο
βιβλίο υπάρχουν μικρά references, σαν ένα κλείσιμο του ματιού στους
fans του είδους, χωρίς να βγαίνουμε ποτέ από την ιστορία.
Ποιες εμπειρίες ή έρευνες σας βοήθησαν να αποδώσετε τη φύση και την
κουλτούρα της Καστοριάς;
Σίγουρα το γεγονός ότι έζησα και σπούδασα στην Καστοριά για χρόνια
έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Μπόρεσα να αποδώσω την πόλη και τα γύρω
χωριά με αρκετή ακρίβεια, έστω και με έναν λίγο πιο σουρεαλιστικό
τρόπο, όπως απαιτεί η ιστορία. Την περπάτησα, την έζησα, την ένιωσα.
Παράλληλα, διάβασα αρκετά για την τοπική λαογραφία και την ιστορία
της. Η Καστοριά είναι πραγματικά ένα στολίδι της Ελλάδας, με πλούσιο
παρελθόν που ξεκινά από την αρχαιότητα, όταν ακόμη ονομαζόταν
Κέλετρον, και φτάνει μέχρι σήμερα. Από τα βυζαντινά χρόνια, όπου
λειτουργούσε ως πόλη-κάστρο, τις περιόδους φραγκικής και ενετικής
παρουσίας τον 13ο αιώνα, μέχρι την οθωμανική εποχή, όλα αυτά έχουν
αφήσει έντονο αποτύπωμα στην πόλη.
Και τα βουνά που την πλαισιώνουν, ο Γράμμος και το Βίτσι, κουβαλούν κι
εκείνα μια πολύ βαριά ιστορία. Από τον Μακεδονικό Αγώνα, με μορφές
όπως ο Παύλος Μελάς που έδρασε στην ευρύτερη περιοχή, μέχρι τον Β΄
Παγκόσμιο Πόλεμο και αργότερα τον Εμφύλιο. Όλα αυτά τα στρώματα
ιστορίας είναι ακόμη παρόντα και, με έναν τρόπο, τα νιώθεις όταν
βρίσκεσαι εκεί.
Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και στην αρχιτεκτονική της. Τα αρχοντικά, τα
πλακόστρωτα σοκάκια, οι γειτονιές γύρω από τη λίμνη, όλα κουβαλούν
μνήμη. Και φυσικά, πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η Εκκλησία. Παρά τις
ιστορικές δυσκολίες και τις περιόδους κατοχής, η Ορθόδοξη Εκκλησία
διατήρησε ισχυρή παρουσία, με πολλές βυζαντινές και μεταβυζαντινές
εκκλησίες να σώζονται και να συντηρούνται μέχρι σήμερα.
Όλα αυτά με ενέπνευσαν άμεσα, τόσο για το μοναστήρι του βιβλίου όσο
και γενικότερα για την πορεία και τη συνέχεια της σειράς.
Πάντα η Καστοριά μου έβγαζε ένα North West Pacific αισθητικό vibe, αλλά
με ξεκάθαρα ελληνικό χρώμα. Εικόνες που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε
σε αμερικανικές σειρές, με έλατα, λίμνες, δάση και βουνά, είναι στην
πραγματικότητα δίπλα μας. Και τολμώ να πω ότι είναι ακόμη πιο όμορφες.
Γι’ αυτό προσπάθησα να τα μεταφέρω όλα αυτά στο βιβλίο με όσο
περισσότερο σεβασμό γίνεται προς τον τόπο και την τοπική κοινωνία.
Πώς βλέπετε τη σχέση ανάμεσα στον τρόμο και τη λογοτεχνία ως μέσο
για να αποκαλύψετε ανθρώπινες συμπεριφορές;
Τον τρόμο τον βλέπω σαν ένα πολύ ειλικρινές εργαλείο στη λογοτεχνία.
Όταν ο άνθρωπος φοβάται, πέφτουν οι άμυνες και βγαίνει στην επιφάνεια
ο πραγματικός του εαυτός. Εκεί φαίνονται καθαρά οι επιλογές, τα όρια, οι
ενοχές και οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.
Στη λογοτεχνία, ο τρόμος σου επιτρέπει να πας πιο βαθιά, να μιλήσεις για
πράγματα που σε πιο «ασφαλή» είδη ίσως να περνούσαν απαρατήρητα.
Μέσα από το υπερφυσικό ή το ακραίο, αποκαλύπτονται ανθρώπινες
συμπεριφορές, φόβοι και αλήθειες που όλοι κουβαλάμε, απλώς συνήθως
δεν τις κοιτάμε κατάματα.
Πώς σας βοήθησε η συνεργασία με τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή στη
διαμόρφωση του βιβλίου;
Η συνεργασία με τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή ήταν πολύ ουσιαστική.
Υπήρξε σεβασμός στο όραμα και στην ταυτότητα της ιστορίας, αλλά
ταυτόχρονα και καθοδήγηση όπου χρειαζόταν. Με βοήθησαν να δω το
βιβλίο πιο σφαιρικά, όχι μόνο σαν συγγραφέας αλλά και σαν αναγνώστης.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία το κείμενο «σφίχτηκε» εκεί που έπρεπε,
βελτιώθηκε ο ρυθμός και ξεκαθάρισαν σημεία που μπορούσαν να γίνουν
πιο δυνατά. Και το σημαντικότερο για μένα είναι ότι σε όλη τη συνεργασία
ένιωσα πως υπήρχε εμπιστοσύνη, κάτι που μου έδωσε την άνεση να
εξελίξω την ιστορία χωρίς να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας της.
Έχετε ήδη σχέδια για επόμενα έργα ή νέες ιστορίες τρόμου;
Ναι, με χαρά μπορώ να πω ότι η συγγραφή της σειράς Τα Μυστικά της
Καστοριάς έχει ήδη ολοκληρωθεί και αυτή την περίοδο βρίσκομαι στο
στάδιο της επιμέλειας. Πρόκειται για δύο ακόμη βιβλία που κλείνουν την
ιστορία και την πορεία των πρωταγωνιστών. Η Καστοριά έχει τόσο
πλούσια λαογραφία και μύθους που ήταν αδύνατο να χωρέσουν όλα σε
ένα μόνο βιβλίο. Αυτά τα δύο είναι η φυσική συνέχεια της πρώτης
ιστορίας και οδηγούν σε μια πιο κινηματογραφική κορύφωση, που
πιστεύω θα ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη τρόμου και
μυστηρίου.
Παράλληλα, δουλεύω εδώ και αρκετά χρόνια πάνω σε ένα διαφορετικό
project, από την εποχή που ήμουν ακόμη υποψήφιος διδάκτορας. Είναι
ένα μυθιστόρημα που κινείται στον χώρο του biopunk τεχνολογικού
θρίλερ. Έχει δρόμο ακόμη, αλλά είναι κάτι που δουλεύεται πολύ
συνειδητά.
Τι θα θέλατε να κρατήσει ο αναγνώστης μετά την ανάγνωση ένταση,
στοχασμό ή κάτι άλλο;
Θα ήθελα να κρατήσει σίγουρα την ένταση, αλλά όχι μόνο αυτό. Να
υπάρχει και στοχασμός, μια εσωτερική αναστάτωση. Να σκεφτεί τον φόβο
όχι απλώς σαν κάτι εξωτερικό ή υπερφυσικό, αλλά και σαν κάτι βαθιά
ανθρώπινο.
Θα ήθελα επίσης να κρατήσει τους χαρακτήρες. Να τους νιώσει
αληθινούς, με αδυναμίες και λάθη, ανθρώπους που θα μπορούσαν να
είναι φίλοι του. Και, ιδανικά, να κρατήσει και τον τόπο. Τη λίμνη, την πόλη,
αυτή την αίσθηση ότι υπάρχουν μέρη που κουβαλούν μνήμη και ιστορίες,
ακόμη κι όταν δεν τις βλέπουμε.
Αν στο τέλος νιώσει ένταση, αλλά ταυτόχρονα μια περίεργη μελαγχολία ή
μια ανάγκη να σταθεί λίγο και να σκεφτεί, τότε θεωρώ ότι το βιβλίο έχει
πετύχει τον σκοπό του. Και πάνω απ’ όλα, θα ήθελα να το ευχαριστηθεί.
Να χαθεί μέσα στην ιστορία και, όταν την αφήσει, να του έχει μείνει κάτι
παραπάνω από απλό φόβο. Ένα συναίσθημα που τον ακολουθεί.
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά
να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας.
Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να μας πείτε πού μπορούν οι
αναγνώστες να σας βρουν στα social media, καθώς και ένα email
επικοινωνίας, και πώς μπορούν να προμηθευτούν το βιβλίο σας;
Η χαρά και η τιμή είναι δική μου, σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία και
για τις πολύ ουσιαστικές ερωτήσεις.
Όσοι θέλουν μπορούν να με βρουν στο Facebook ως Dimitris Angelakis και
στο Instagram ως _.jim_ange. Υπάρχει επίσης και η επίσημη σελίδα του
βιβλίου στο Instagram, ta_mystika_tis_kastorias, όπου ανεβαίνουν νέα και
υλικό γύρω από τη σειρά.
Για επικοινωνία, το email μου είναι angelakisdimitris2@gmail.com
Το βιβλίο μπορούν να το προμηθευτούν από όλα τα βιβλιοπωλεία, καθώς
και από τη σελίδα των Εκδόσεων Πηγή, στο pigi.gr.
Σας ευχαριστώ και πάλι πολύ.
Τα Μυστικά της Καστοριάς – Η Ψυχή της Λίμνης
Συγγραφέας: Δημήτρης Αγγελάκης,
ΠΡΟΤΥΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ
2011. Στην Καστοριά, µια πόλη όπου η ιστορία και οι θρύλοι µπλέκονται µε την καθηµερινότητα, η ζωή κυλάει ήσυχα γύρω από τη λίµνη Ορεστιάδα.
Στο ρακοµελάδικο «Βαρυχειµωνιά», µια παρέα φοιτητών ξεκινά µια βραδιά γεµάτη γέλια και ανεµελιά. Μέχρι που ένα παιχνίδι µε έναν αυτοσχέδιο πίνακα Ouija αλλάζει τα πάντα. Μια απλή περιέργεια ξυπνά κάτι σκοτεινό, οδηγώντας σε µονοπάτια που δεν φαντάζονταν. Καθώς ο φόβος τους βαθαίνει, οι θρύλοι για µια κοπέλα που εµφανίζεται στη λίµνη και για έναν µοναχό εξορκιστή αρχίζουν να γίνονται ανησυχητικά αληθινοί.
Μπορεί η παρέα των νεαρών φοιτητών να ξεχωρίσει την αλήθεια από τους µύθους; Και άραγε θα µπορέσουν να επιβιώσουν, όταν τα σκοτάδια της λίµνης φαίνεται να ξυπνούν;
Μία καθηλωτική νουβέλα, που συνδυάζει τον τρόμο, τη φιλία και το μυστήριο, σε μια πόλη γεμάτη απόκρυφα μυστικά. Αν πιστεύεις ότι μπορείς να ξεφύγεις από την ψυχή της λίμνης, ξανασκέψου το.
#BeautyDaysWithABook
#ΔημήτρηςΑγγελάκης
#ΤαΜυστικάΤηςΚαστοριάς
#ΠρότυπεςΕκδόσειςΠηγή
#ΒιβλιοΣυνεντευξη
#ΛογοτεχνίαΤρόμου
#ΝεοελληνικήΛογοτεχνία
#ΔημήτρηςΑγγελάκης
#ΤαΜυστικάΤηςΚαστοριάς
#ΠρότυπεςΕκδόσειςΠηγή
#ΒιβλιοΣυνεντευξη
#ΛογοτεχνίαΤρόμου
#ΝεοελληνικήΛογοτεχνία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!