ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ κ. ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΚΟΥΡΑΒΑΝΑ για το βιβλίο τους ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΟΘΕΡΑΠΕΙΑ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗ

Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τους ψυχολόγους Ελένη Παπαδοπούλου και Νίκο Κουραβάνα και το βιβλίο τους «Φωτογραφοθεραπεία και Παραμυθοθεραπεία», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αγγελάκη.

Ένα βιβλίο που συνδυάζει τέχνη και ψυχοθεραπεία, δείχνοντας πώς η φωτογραφία και το παραμύθι μπορούν να γίνουν θεραπευτικά εργαλεία. Μέσα από την αφήγηση και την εικόνα, ο αναγνώστης καλείται να εξερευνήσει τον εαυτό του, να σταθεί στο παρελθόν, να ζήσει το παρόν και να ατενίσει το μέλλον, ανακαλύπτοντας σκέψεις, συναισθήματα και εμπειρίες που συχνά παραμένουν κρυφά.

Τι σας ώθησε να συνδυάσετε τη φωτογραφία και το παραμύθι ως

θεραπευτικά εργαλεία στο βιβλίο σας;

Στην ουσία πρόκειται για δύο διακριτές ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις,

οι οποίες μπορούν να ενταχθούν δημιουργικά στο θεραπευτικό πλαίσιο

που διαμορφώνει κάθε θεραπευτής. Κοινό τους σημείο αναφοράς

αποτελεί η αφήγηση, μια διαδικασία που πλάθεται μέσα από τις

αναμνήσεις, τη φαντασία και, πάνω απ’ όλα, το συναίσθημα. Η

φωτογραφία, από τη μία πλευρά, διαθέτει τη μοναδική ικανότητα να

παγώνει τον χρόνο, να διατηρεί ζωντανές τις στιγμές και να επιτρέπει την

επαναλαμβανόμενη επιστροφή σε αυτές, ανοίγοντας δρόμους για

εσωτερική διερεύνηση και βαθύτερη κατανόηση της εμπειρίας και του

προσωπικού βιώματος. Το παραμύθι, από την άλλη, μέσα από τους

συμβολισμούς, τις μεταφορές και τη δύναμη της αφήγησης, μας δίνει τη

δυνατότητα να προσεγγίσουμε ζητήματα που μας απασχολούν, αλλά

μπορεί να τα έχουμε απωθήσει μέσα από αυτή τη διαδικασία. Ο

άνθρωπος αποστασιοποιείται και ταυτόχρονα ταυτίζεται, ισορροπώντας

σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο, ανάμεσα

στο βίωμα και το νόημα που αυτό γεννά. Κάθε φορά επεξεργάζεται

πληροφορίες που πηγάζουν από το ασυνείδητο, με βάση το πόσο αντέχει.

Πώς μπορούν οι εικόνες και οι ιστορίες να βοηθήσουν τον άνθρωπο να

έρθει σε επαφή με τον λιγότερο γνωστό εαυτό του;

Οι εικόνες και οι ιστορίες λειτουργούν ως γέφυρες προς τον λιγότερο

γνωστό, εσωτερικό εαυτό, επειδή παρακάμπτουν τη λογική επεξεργασία

και απευθύνονται άμεσα στο συναίσθημα, στη μνήμη και στο ασυνείδητο.

Αποτελούν το μέσο για να μπορέσει το άτομο να έρθει σε επαφή με το

ασυνείδητο. Πρώτα απ’ όλα, δημιουργούν μια ασφαλή απόσταση. Όταν ο

άνθρωπος κοιτά μια εικόνα ή ακολουθεί μια ιστορία, δεν χρειάζεται να

μιλήσει ευθέως για τον εαυτό του. Μπορεί να προβάλει σκέψεις, φόβους

και επιθυμίες σε ένα πρόσωπο, ένα σύμβολο ή μια σκηνή, χωρίς να νιώθει

εκτεθειμένος. Αυτή η έμμεση προσέγγιση μειώνει τις άμυνες και επιτρέπει

βαθύτερη επαφή. Οπότε μπορούν να αναδυθούν στοιχεία του εαυτού,

που το άτομο αγνοούσε ή δεν ήξερε πώς να διαχειριστεί.

Παράλληλα, οι εικόνες και οι ιστορίες ενεργοποιούν τη συναισθηματική

μνήμη. Μια εικόνα ή μια αφήγηση μπορεί να ξυπνήσει αναμνήσεις,

αισθήσεις και συναισθήματα που δεν είναι εύκολα προσβάσιμα με τον

λόγο. Έτσι, ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με κομμάτια του εαυτού του

που έχουν μείνει σιωπηλά ή μη ορατά για χρόνια… Επιπλέον, οι ιστορίες

και οι εικόνες προσφέρουν νόημα και συνοχή. Βοηθούν στη σύνδεση

αποσπασματικών εμπειριών σε μια αφήγηση, δίνοντας μορφή σε

εσωτερικές συγκρούσεις και επιθυμίες. Μέσα από την ταύτιση με

χαρακτήρες ή συμβολισμούς, ο άνθρωπος αναγνωρίζει πλευρές του

εαυτού του που ίσως αγνοούσε ή απέφευγε.

Τέλος, ανοίγουν χώρο για αυτοπαρατήρηση και μεταμόρφωση. Καθώς το

άτομο βλέπει τον εαυτό του «απ’ έξω» μέσα από μια εικόνα ή μια ιστορία,

μπορεί να αναστοχαστεί, να επαναδιαπραγματευτεί την ταυτότητά του και

να φανταστεί νέους τρόπους ύπαρξης. Με αυτόν τον τρόπο, οι εικόνες και

οι ιστορίες δεν αποκαλύπτουν απλώς τον λιγότερο γνωστό εαυτό· τον

καθιστούν προσιτό, αναγνωρίσιμο και, τελικά, πιο αποδεκτό.

Ποιο ρόλο παίζει η δημιουργική έκφραση στη διαδικασία της

αυτογνωσίας και της θεραπείας;

Η δημιουργική έκφραση παίζει κεντρικό και καθοριστικό ρόλο στη

διαδικασία της αυτογνωσίας και της θεραπείας, γιατί προσφέρει τρόπους

κατανόησης και επεξεργασίας της εμπειρίας που υπερβαίνουν τον καθαρά

λεκτικό λόγο. Η τέχνη με διάφορες μορφές χρησιμοποιείται ως τρόπος

έκφρασης, καθώς αποτελεί έναν δημιουργικό τρόπο έκφρασης

συναισθημάτων και σκέψεων. Η τέχνη αποτελεί ένα ασφαλές πεδίο που

διευκολύνει την έκφραση. Μέσα από τη ζωγραφική, τη γραφή, τη

φωτογραφία ή την αφήγηση, το άτομο μπορεί να εκφράσει συναισθήματα

και εσωτερικές καταστάσεις που είναι δύσκολο να ειπωθούν άμεσα. Η

δημιουργία μειώνει τις άμυνες και επιτρέπει την επαφή με ευάλωτες

πλευρές του εαυτού χωρίς την πίεση της άμεσης αποκάλυψης.

Παράλληλα, η δημιουργική πράξη βοηθά στη μετατροπή του βιώματος σε

μορφή, σε μια πιο απτή υπόσταση. Όταν ένα συναίσθημα ή μια εμπειρία

παίρνει σχήμα, εικόνα ή ιστορία, γίνεται πιο διαχειρίσιμη και πιο

κατανοητή. Το άτομο μπορεί να την παρατηρήσει, να την επεξεργαστεί και

να της αποδώσει νόημα, αντί να την βιώνει ως ακαθόριστη ένταση.

Επιπλέον, η δημιουργική έκφραση ενισχύει την αυτοπαρατήρηση και τον

αναστοχασμό. Το δημιούργημα λειτουργεί σαν καθρέφτης: επιστρέφει

στον δημιουργό στοιχεία του εαυτού του που ίσως δεν είχε

συνειδητοποιήσει. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, αναδύονται μοτίβα,

επιθυμίες, φόβοι και ανάγκες.

Στο θεραπευτικό πλαίσιο, η δημιουργία συμβάλλει στη σύνδεση

συνειδητού και ασυνείδητου. Οι συμβολισμοί και οι μεταφορές

γεφυρώνουν ό,τι είναι ήδη γνωστό με ό,τι παραμένει άρρητο,

διευκολύνοντας βαθύτερη κατανόηση και αλλαγή. Τέλος, η δημιουργική

έκφραση ενδυναμώνει το άτομο, καθώς καλλιεργεί την αίσθηση της

πράξης και της επιλογής. Δεν προσφέρει έτοιμες λύσεις, αλλά ανοίγει

χώρο για πειραματισμό, επαναδιαπραγμάτευση της προσωπικής

αφήγησης και σταδιακή θεραπευτική μεταμόρφωση.

Το βιβλίο σας προτείνει τη φωτογραφοθεραπεία και την

παραμυθοθεραπεία ως μέθοδος προσωπικής εξερεύνησης. Πώς

μπορούν οι αναγνώστες να εφαρμόσουν αυτές τις τεχνικές στην

καθημερινότητά τους;

Δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς θεραπευτής για να διαβάσει το

βιβλίο ή να αξιοποιήσει τις προτεινόμενες τεχνικές. Ο αναγνώστης μπορεί

απλώς να αντλήσει έμπνευση και να αρχίσει να φωτογραφίζει πιο

συνειδητά όσα τον αγγίζουν, τον προβληματίζουν ή τον ηρεμούν,

δημιουργώντας ένα προσωπικό «φωτογραφικό ημερολόγιο». Κάτω από

κάθε εικόνα μπορεί να προσθέτει λίγες σκέψεις, απαντώντας σε

ερωτήματα όπως: «τι με ώθησε να τραβήξω αυτή τη φωτογραφία;», «με τι

συνδέεται ή τι μου θυμίζει;», «αν βρισκόμουν μέσα σε αυτή την εικόνα, τι

θα έλεγα στον εαυτό μου;».

Παράλληλα, το βιβλίο μπορεί να λειτουργήσει ως αφετηρία και

συνοδοιπόρος για μια νέα ματιά στις παιδικές ή οικογενειακές

φωτογραφίες του αναγνώστη, προσκαλώντας τον να αναστοχαστεί τις

διαφορετικές φάσεις της ζωής του και τις σχέσεις του με τα πρόσωπα που

απεικονίζονται σε αυτές. Μέσα από αυτή τη διαδικασία ενδέχεται να

αναδυθούν τόσο ευχάριστα συναισθήματα, όπως συγκίνηση και

νοσταλγία, όσο και πιο δύσκολα, όπως θυμός ή πόνος. Δεν υπάρχει

ανάγκη επίλυσης ή ερμηνείας· αρκεί η αποδοχή όσων αναδύονται και η

διάθεση να ιδωθούν με μια νέα, πιο ανοιχτή ματιά. Με αυτόν τον τρόπο,

το βιβλίο μπορεί να αποτελέσει έναν απλό αλλά ουσιαστικό δρόμο προς

την αυτογνωσία, χωρίς να προϋποθέτει ειδικές γνώσεις ή κατάρτιση.

Πώς συνδέονται οι εμπειρίες του παρελθόντος με την αντίληψη μας

για το παρόν και τις προσδοκίες μας για το μέλλον, μέσα από τις τεχνικές

που προτείνετε;

Οι τεχνικές που προτείνουμε βασίζονται στην ιδέα ότι το παρελθόν, το

παρόν και το μέλλον δεν λειτουργούν ως ξεχωριστά κομμάτια, αλλά ως

μια ενιαία, ζωντανή συνέχεια εμπειριών και νοημάτων, ένα μωσαϊκό που

διαρκώς αναδιαμορφώνεται και δομεί την αίσθηση του εαυτού. Μέσα

από τη χρήση εικόνων, αφηγήσεων και δημιουργικής έκφρασης, το άτομο

καλείται να παρατηρήσει πώς οι εμπειρίες του παρελθόντος

εξακολουθούν να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται το

παρόν και φαντάζεται το μέλλον. Το παρελθόν μας ακολουθεί σε όλη μας

τη ζωή και μας επηρεάζει, οπότε είναι σημαντικό να το γνωρίσουμε όσο

περισσότερο μπορούμε. Το παρελθόν το γνωρίζουμε στο τώρα- στο παρόν,

που είναι το μόνο που πραγματικά έχουμε και το μέλλον μας εξαρτάται

άμεσα από το παρελθόν και το παρόν.

Η επαφή με φωτογραφίες, προσωπικές ή οικογενειακές, ενεργοποιεί

μνήμες και συναισθήματα που συχνά λειτουργούν ασυνείδητα. Όταν ο

άνθρωπος σταθεί απέναντί τους με περιέργεια και όχι με κριτική διάθεση,

μπορεί να αναγνωρίσει μοτίβα, πεποιθήσεις και συναισθηματικές

αντιδράσεις που επαναλαμβάνονται στη σημερινή του ζωή. Έτσι, το

παρελθόν παύει να είναι απλώς κάτι «που συνέβη» και γίνεται πηγή

κατανόησης του παρόντος.

Παράλληλα, μέσα από τη γραφή και την αφήγηση, οι εμπειρίες αποκτούν

συνοχή και μια νέα νοηματοδότηση. Ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να

επαναδιατυπώσει την προσωπική του ιστορία, φωτίζοντας πλευρές που

ίσως είχαν μείνει στο περιθώριο ή είχαν φορτιστεί αρνητικά. Αυτή η

αναθεώρηση επηρεάζει άμεσα τον τρόπο με τον οποίο βιώνει το παρόν,

αλλά και τις προσδοκίες που διαμορφώνει για το μέλλον.

Τέλος, οι τεχνικές αυτές ανοίγουν χώρο για φαντασία και προοπτική. Όταν

το άτομο συνειδητοποιεί ότι το νόημα των εμπειριών του μπορεί να

μεταβληθεί, αποκτά μεγαλύτερη ελευθερία να φανταστεί διαφορετικές

εκδοχές του μέλλοντος. Με αυτόν τον τρόπο, το παρελθόν δεν καθορίζει

απόλυτα το μέλλον, αλλά γίνεται ένας οδηγός αυτογνωσίας που επιτρέπει

πιο συνειδητές επιλογές στο παρόν.

Πιστεύετε ότι η αφήγηση ιστοριών, ακόμη και παραμυθιών, μπορεί να

λειτουργήσει σαν καταφύγιο απέναντι στο άγχος και τις δυσκολίες της

ζωής;

Το παραμύθι, μέσα από τους συμβολισμούς, τις μεταφορές και τη δύναμη

της αφήγησης, μας δίνει τη δυνατότητα να προσεγγίσουμε και να

αγγίξουμε ζητήματα που εκ πρώτης όψεως φαίνονται μακρινά ή ξένα,

αλλά στην ουσία είναι βαθιά οικεία, επίκαιρα και διαχρονικά. Λειτουργεί

ως ένας ασφαλής χώρος όπου μπορούμε ταυτόχρονα να

αποστασιοποιηθούμε και να ταυτιστούμε, ισορροπώντας σε ένα λεπτό

σχοινί ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο, ανάμεσα στο

προσωπικό βίωμα και το νόημα που το υπερβαίνει.

Το παραμύθι αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για τη διαχείριση του

άγχους και των δυσκολιών της ζωής, καθώς προσφέρει έναν ασφαλή

τρόπο προσέγγισης δύσκολων συναισθημάτων και εμπειριών. Μέσα από

συμβολισμούς και φανταστικές αφηγήσεις, δημιουργεί μια αναγκαία

απόσταση από το άμεσο βίωμα, επιτρέποντας στον αναγνώστη να δει τους

φόβους και τις αγωνίες του χωρίς να κατακλύζεται από αυτά. Ταυτόχρονα,

η ταύτιση με τους ήρωες ενισχύει το αίσθημα αναγνώρισης και

κατανόησης, μειώνοντας τη μοναξιά που συχνά συνοδεύει το άγχος.

Οι δοκιμασίες που συναντούν οι ήρωες δεν παρουσιάζονται ως αδιέξοδα,

αλλά ως αναπόσπαστο μέρος μιας πορείας προς την ωρίμανση και τη

μεταμόρφωση. Με αυτόν τον τρόπο, το παραμύθι βοηθά στη

νοηματοδότηση των δυσκολιών, ενισχύει την ψυχική ανθεκτικότητα και

καλλιεργεί την ελπίδα ότι η αλλαγή είναι δυνατή. Ο ρυθμός της αφήγησης

και η επαναληπτική της δομή λειτουργούν καταπραϋντικά, προσφέροντας

συναισθηματική σταθερότητα. Έτσι, το παραμύθι δεν υπόσχεται την

απουσία προβλημάτων, αλλά διδάσκει τρόπους να τα αντιμετωπίζουμε με

μεγαλύτερη επίγνωση, αντοχή και εμπιστοσύνη στον εαυτό μας.

Υπάρχουν ιδιαίτερες τεχνικές ή ασκήσεις που θεωρείτε πιο

αποτελεσματικές για την ανακάλυψη συναισθημάτων και σκέψεων που

συχνά αγνοούμε;

Η φωτογραφία ή το παραμύθι αποτελούν το ερέθισμα για να μπορέσει το

άτομο να ανακαλύψει σκέψεις και συναισθήματα, που υπάρχουν

ασυνείδητα μέσα του. Η κάθε ψυχοθεραπευτική προσέγγιση εφαρμόζει

τις δικές της τεχνικές. Μέσα στο βιβλίο προτείνονται κάποιες τεχνικές ή

ασκήσεις, που συνήθως λειτουργούν συνοδευτικά στην ψυχοθεραπευτική

διαδικασία.

Ποιες αντιδράσεις ή συναισθήματα ελπίζετε να προκαλέσει το βιβλίο

στους αναγνώστες;

Για τα προηγούμενα βιβλία μας, λαμβάνουμε μηνύματα από κάποιους

αναγνώστες και συνήθως τα συναισθήματα που έρχονται στην επιφάνεια

είναι η ανακούφιση από τη σκέψη ότι κι άλλοι άνθρωποι βιώνουν

ανάλογες δυσκολίες και προκλήσεις με τους ίδιους κι έτσι ενισχύεται η

ελπίδα ότι η αλλαγή είναι εφικτή.

Το εν λόγω βιβλίο περιλαμβάνει δύο όχι τόσο γνωστά είδη

ψυχοθεραπείας, για αυτό πολλοί νιώθουν περιέργεια για να μάθουν για

το περιερχόμενο αυτών και τον τρόπο που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της

θεραπείας. Πρόκειται για θεραπεία μέσω τέχνης, χρησιμοποιώντας ως

μέσο τη φωτογραφία ή το παραμύθι. Αυτό ίσως αποτελέσει το κίνητρο ή

το έναυσμα για να έρθουν σε επαφή με την ψυχοθεραπεία ή να

γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους.

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Αγγελάκη και τι θεωρείτε

ότι πρόσθεσε στην τελική έκδοση;

Η «Φωτογραφοθεραπεία και Παραμυθοθεραπεία» είναι το τρίτο βιβλίο

μας, που έχουμε εμπιστευθεί στις Εκδόσεις Αγγελάκη. Κι αυτό δεν είναι

καθόλου τυχαίο, καθώς είχαμε από το πρώτο κιόλας βιβλίο, άρτια

επικοινωνία και πολύ καλή συνεργασία. Πέρα από το κείμενο, το βιβλίο ως

τελικό προϊόν που βλέπουμε στα ράφια των βιβλιοπωλείων περιλαμβάνει

πολλά βήματα, στα οποία έχει καθοριστικό ρόλο ο εκδοτικός οίκος, που

καλείται να συναποφασίσει με τους συγγραφείς, προκειμένου η έκδοση

να είναι ποιοτική και επιτυχημένη.

Αυτό που πρόσθεσε ο εκδοτικός οίκος στην τελική έκδοση των βιβλίων μας

είναι η ποιότητα και η αξιοπιστία, μέσα από το κύρος και τον

επαγγελματισμό του συγκεκριμένου εκδοτικού οίκου, καθώς και η

εμπειρία σε θέματα διανομής και προβολής, καθιστώντας τα βιβλία μας

ορατά στο ευρύ κοινό. Ως εκ τούτου, συστήνουμε τις Εκδόσεις Αγγελάκη,

σε υποψήφιους συγγραφείς.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε θερμά για την τιμή και τη

χαρά να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας.

Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να μας πείτε πού μπορούν οι

αναγνώστες να σας βρουν στα social media, καθώς και ένα email

επικοινωνίας, και πώς μπορούν να προμηθευτούν το βιβλίο σας;

Βεβαίως. Με τα ονόματά μας με λατινικούς χαρακτήρες μπορούν να μας

βρουν στο Facebook και στο Instagram. Το email επικοινωνίας είναι:

papadoeleni@gmail.com. Επίσης, διατηρούμε το blog με το όνομα

ευΨυχία, Θέματα Ψυχολογίας (papadopsixologos.blogspot.com). Το βιβλίο

μας μπορούν να το προμηθευτούν από τις εκδόσεις Αγγελάκη ή από τα

βιβλιοπωλεία.

.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗ
ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΑΒΑΝΑΣ

«Οι ιστορίες που αφηγούμαστε

λένε κάτι για το ποιοι είμαστε.»

Moretti & Rossini, 2004

Μέσα από μια φωτογραφία ή ένα παραμύθι μπορούμε να φτιάξουμε μια

αφήγηση που θα μιλάει για εμάς: τις σκέψεις, τα συναισθήματά μας, τις

εμπειρίες, τους προβληματισμούς μας, τις ανησυχίες, τις προσδοκίες και

τα όνειρά μας.

Η φωτογραφία και το παραμύθι ως ένα ερέθισμα μπορεί να μας

οδηγήσει σε επαφή με τον εαυτό μας και μας δίνει τη δυνατότητα να

τον γνωρίσουμε καλύτερα - να τον αφουγκραστούμε, να τον

σκιαγραφήσουμε, να τον κατανοήσουμε, να του δείξουμε ότι είμαστε

δίπλα του, κοντά του, έτοιμοι να τον παρηγορήσουμε, να τον

στηρίξουμε, να τον ενθαρρύνουμε, να τον βελτιώσουμε…

Ένα βιβλίο που μας δείχνει πως η φωτογραφία και το παραμύθι θα

μπορούσαν να γίνουν μέσα για θεραπεία και να βοηθήσουν τον

θεραπευόμενο να ταξιδέψει στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον,

με τον περισσότερο ή λιγότερο γνωστό εαυτό του.

«Τα παραμύθια είναι κάτι παραπάνω

από αληθινά: όχι επειδή μας λένε ότι

υπάρχουν δράκοι, αλλά επειδή μας λένε

ότι μπορούμε να τους νικήσουμε».

Neil Gaiman

Το νέο βιβλίο «Φωτογραφοθεραπεία και Παραμυθοθεραπεία»των

ψυχολόγων Ελένης Παπαδοπούλου και Νίκου Κουραβάνα

παρουσιάζει πώς η φωτογραφία και το παραμύθι μπορούν να

μετατραπούν σε θεραπευτικά εργαλεία, βοηθώντας τον άνθρωπο να

ανακαλύψει και να κατανοήσει βαθύτερα τις σκέψεις, τα συναισθήματα

και τις εμπειρίες του.

Με οδηγό την αφήγηση, ο αναγνώστης καλείται να ταξιδέψει στο

παρελθόν, να σταθεί στο παρόν και να ατενίσει το μέλλον,

συνομιλώντας με τον γνωστό ή λιγότερο γνωστό εαυτό του. Πρόκειται

για ένα βιβλίο που ενώνει την τέχνη με την ψυχοθεραπεία και δείχνει

πώς η εικόνα και η ιστορία μπορούν να γίνουν καταφύγιο, καθρέφτης

και πηγή δύναμης.

Το βιβλίο «Φωτογραφοθεραπεία και Παραμυθοθεραπεία» δεν

είναι απλώς μια θεωρητική προσέγγιση, αλλά μια πρόσκληση σε

προσωπική εξερεύνηση, θεραπεία και δημιουργική έκφραση.

ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Η Ελένη Παπαδοπούλου είναι ψυχολόγος- ψυχοθεραπεύτρια, MSc. Είναι απόφοιτος

του τμήματος «Ψυχολογίας» του Παντείου Πανεπιστημίου. Έχει άδεια ασκήσεως

επαγγέλματος και είναι τακτικό μέλος στον ΣΕΨ (Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων).

Επίσης, έχει πτυχίο Κοινωνιολογίας και πτυχίο Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού,

του Παντείου Πανεπιστημίου. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο

Ιωαννίνων («Δυσλεξία-Επικοινωνία σε πολυγλωσσικό περιβάλλον και χρήση νέας

τεχνολογίας»), ως υπότροφος του ΙΚΥ και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο («Κοινωνικός

αποκλεισμός και ανθρώπινα δικαιώματα»). Έχει εκπαιδευτεί στη γνωσιακή-

συμπεριφορική ψυχοθεραπεία, στην εκπαίδευση ενηλίκων και ευάλωτων κοινωνικών

ομάδων και στη «Θετική Ψυχολογία». Έχει υπάρξει εκπαιδεύτρια σε ομάδες στις Σχολές

Γονέων του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και στα ΚΔΒΜ. Διατηρεί blog με θέματα ψυχολογίας (ευΨυχία)

και αρθρογραφεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο. Έχει συγγράψει δύο παραμύθια,

με τίτλο «Η Χρυσομαλλούσα και το μαγικό στέμμα» και «Λίνα, η γλυκιά κροκοδειλίνα»

και δύο βιβλία, με τίτλο «Κράτα μου το χέρι» και «Μη σταματάς να πιστεύεις».

Διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στα Σεπόλια μαζί με τον σύζυγό της.

Ο Νίκος Κουραβάνας είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής, MSc. Είναι απόφοιτος του

τμήματος «Ψυχολογίας» του Παντείου Πανεπιστημίου. Έχει άδεια ασκήσεως

επαγγέλματος. Επίσης, είναι πτυχιούχος της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών, του

τμήματος: «Σπουδές στον Ελληνικό Πολιτισμό» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου

(ΕΑΠ). Έχει αποφοιτήσει από τα εξής μεταπτυχιακά: 1ο «Επιστήμες της Αγωγής» του

Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ) 2ο «Κοινωνικός αποκλεισμός και ανθρώπινα

δικαιώματα», του τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. 3ο «Κλινική

ψυχολογία, με κατεύθυνση Γνωσιακή-Συμπεριφορική Θεραπεία» του Hellenic American

University. Έχει παρακολουθήσει πληθώρα σεμιναρίων, όπως «Διαχείριση χωρισμού-

διαζυγίου γονέων» και «Συμβουλευτική και Θεραπεία Ζεύγους και Οικογένειας» στο

ΕΚΠΑ, καθώς και «Θετική Ψυχολογία» στο Πάντειο. Διατηρεί blog με θέματα

ψυχολογίας (ευΨυχία) και αρθρογραφεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο. Έχει

συγγράψει δύο παραμύθια, με τίτλο «Η Χρυσομαλλούσα και το μαγικό στέμμα» και

«Λίνα, η γλυκιά κροκοδειλίνα» και δύο βιβλία, με τίτλο «Κράτα μου το χέρι» και «Μη

σταματάς να πιστεύεις». Διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στα Σεπόλια μαζί με τη σύζυγό του.

#BeautyDaysWithABook
#ΕλένηΠαπαδοπούλου
#ΝίκοςΚουραβάνας
#Φωτογραφοθεραπεία
#Παραμυθοθεραπεία
#ΕκδόσειςΑγγελάκη
#Αυτογνωσία
#ΘεραπείαΜέσαΑπόΤηνΤέχνη
#Βιβλία2025