1.Τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε να τοποθετήσετε την ιστορία σας στην
Αθήνα της περιόδου 1839-1843;
Τοποθετώ την ιστορία μου στην εποχή που διαμορφώνεται το ελληνικό
κράτος. Μ’ ενδιαφέρει η στιγμή που ένα κράτος προσπαθεί να βρει την
ταυτότητά του και συνεπώς οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να ζουν σε
μετάβαση, που είναι δύσκολο να την βιώσει κανείς. Είναι μια εποχή
γεμάτη αντιφάσεις, κοινωνικές εντάσεις, πολιτικές συγκρούσεις, μεγάλες
προσδοκίες αλλά και ματαιώσεις.. Η εποχή επιλέχθηκε γιατί συνδέεται
οργανικά με τα θέματα που θίγει το μυθιστόρημα. Τα περισσότερα από
όσα συνέβησαν, καθόρισαν την περίοδο που ακολούθησε η χώρα.
2.Πόσο απαιτητική ήταν η ιστορική έρευνα για τη συγγραφή του βιβλίου;
Η έρευνα έπρεπε να γίνει στο βαθμό που ήθελα οι ήρωες να
αντικατοπτρίζουν τις αναζητήσεις και τις ανάγκες της εποχής. Είμαστε
κοινωνικά όντα κι οι φιλοδοξίες μας έχουν να κάνουν με την ιστορική
εποχή που διάγουμε. Δεν μπορούσα να βάλω ήρωες με κοινωνικά
αιτήματα μιας άλλης εποχής. Θα φαινόντουσαν ψεύτικοι, επινοημένοι,
ασύμμετροι με την εποχή τους.
3.Η ηρωίδα σας επιστρέφει με νέα ταυτότητα. Τι συμβολίζει για εσάς
αυτή η ανάγκη επανεκκίνησης;
Η ηρωίδα επιστρέφει σε ότι την καθόρισε αλλά χωρίς την αθωότητα και
την άγνοια του παρελθόντος. Η νέα ταυτότητα δεν είναι διαφυγή, αλλά
τρόπος να αναμετρηθεί με το παρελθόν της με νέα συνείδηση. Τίποτα
στο έργο δεν λύνεται με φυγή, αλλά με σύγκρουση και επίγνωση.
4.Πώς ισορροπήσατε ανάμεσα στην ιστορική πραγματικότητα και τη
μυθοπλασία;
Είναι μια δύσκολη ισορροπία. Η μυθοπλασία ήθελα να φωτίσει την
Ιστορία και η Ιστορία να αποτελέσει τον καμβά για να ξεδιπλωθούν οι
συγκρούσεις των ηρώων, και τα δύο σε αρμονική αλληλεξάρτηση καθώς
αλληλοσυμπληρώνονται.
5.Το παλάτι λειτουργεί σχεδόν σαν ζωντανός χαρακτήρας στο βιβλίο. Τι
αντιπροσωπεύει για εσάς;
Για μένα το παλάτι είναι η υλική μορφή μιας υπόσχεσης. Στους τοίχους
του συναντιέται η εξουσία, οι ανθρώπινες φιλοδοξίες, οι ελπίδες αλλά
και οι διαψεύσεις και τα τραύματα μιας κοινωνίας που πολλές φορές
σιωπά μπροστά στην αδικία. Το “εμείς” του τίτλου αναφέρεται στην
κοινωνία. Δεν αφορά μόνο όσους ασκούν εξουσία, αλλά και τους
ανθρώπους που με τις επιλογές, τις σιωπές, τους φόβους ή τις αντιφάσεις
τους διαμορφώνουν την πορεία μιας εποχής. Το παλάτι συμβολίζει μια
συλλογική προσδοκία· όταν αυτή πληγώνεται, δεν είναι ευθύνη ενός
μόνο προσώπου αλλά μιας ολόκληρης κοινωνίας.
6.Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη δημιουργία των χαρακτήρων
σας;
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να διαμορφώσω τις μεταξύ τους σχέσεις.
Δύσκολες σχέσεις γιατί ήταν άνισες. Άνισες κοινωνικά και συγχρόνως
οικονομικά. Αυτή η ανισότητα έχει ολέθρια αποτελέσματα σε βάρος των
φτωχών, των αγράμματων, όλων αυτών που δεν μπορούσαν να
πολεμήσουν την αυθαιρεσία παρά με το έγκλημα.
7.Πόσο επηρεάζουν οι προσωπικές ενοχές και τα μυστικά τις αποφάσεις
των ηρώων σας;
Ένοχοι είναι σχεδόν όλοι τους για διαφορετικούς ο καθένας λόγους.
Η Μέλπω είναι ένοχη έναντι του Βλάση, καθώς δεν μπορεί να καταθέσει
στο δικαστήριο και να αθωωθεί. Η Δέσπω είναι ένοχη έναντι της Μέλπως
γιατί δεν της προσέφερε την αγάπη του ζητούσε λόγω δικών της
τραυμάτων, ο Βλάσης νιώθει ένοχος γιατί με τις πράξεις του δεν μπορεί
να προσφέρει στη μάνα του και την αδελφή του έναν αξιοπρεπή βίο όπως
τους υποσχέθηκε, ο Ρώσος διπλωμάτης νιώθει ένοχος γιατί εγκατέλειψε
την Μέλπω έγκυο στην Τεργέστη και δεν της προσέφερε την προστασία
που χρειαζόταν. Στο Μυθιστόρημα η κυρίως δράση των προσώπων
τροφοδοτείται από τις ενοχές.
8.Η Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου αποτελεί κομβικό σημείο στην
ιστορία. Γιατί επιλέξατε να τη συνδέσετε με τον θάνατο της Ελεονόρας;
Εκεί ανοίγει κάτι ουσιαστικό: πώς η μεγάλη Ιστορία συναντά την
ατομική μοίρα. Ένα πολιτικό γεγονός δεν μένει απλώς στο επίπεδο των
θεσμών ή των ημερομηνιών· περνά μέσα στις ζωές των ανθρώπων, στα
σώματα, στις απώλειες, στις προσωπικές ρήξεις. Για ένα ιστορικό
μυθιστόρημα, αυτή είναι πολύ γόνιμη περιοχή.
9.Πιστεύετε πως οι «αόρατοι άνθρωποι» της ιστορίας μένουν τελικά πιο
βαθιά χαραγμένοι στη μνήμη;
Ναι, έτσι πιστεύω γιατί οι αόρατοι άνθρωποι υφίστανται οδυνηρά τις
συνέπειες της δράσης των πολιτικών προσώπων, και κυρίως την αδικία
και την εκμετάλλευση, και κυρίως δεν μπορούν να αντιδράσουν.
Το παλάτι που πληγώσαμε δεν είναι μόνο ιστορική αναπαράσταση,
αλλά και σχόλιο πάνω στη σχέση εξουσίας και ανθρώπου.
Η Ιστορία συνήθως διασώζει τους ισχυρούς, τους πολιτικούς, τους
στρατηγούς, εκείνους που αφήνουν αρχεία πίσω τους. Εμένα με
συγκινούν οι άνθρωποι που περνούν αθόρυβα μέσα από τα γεγονότα: μια
κοπέλα που δουλεύει σε καφενείο, μια νοσοκόμα, ένας τραυματίας
στρατιώτης, ένας άνθρωπος που φοβάται, ερωτεύεται ή χάνει τον έρωτά
του μέσα σε μια ταραγμένη εποχή. Ήθελα να φωτίσω αυτούς τους
“αόρατους” ανθρώπους, γιατί συχνά αυτοί πληρώνουν το μεγαλύτερο
τίμημα της Ιστορίας.
10.Τι θα θέλατε να κρατήσει ο αναγνώστης κλείνοντας την τελευταία
σελίδα του βιβλίου;
Θα ήθελα ο αναγνώστης να κλείσει το βιβλίο έχοντας την αίσθηση ότι
πίσω από τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα υπάρχουν άνθρωποι με φόβους,
ενοχές, πάθη και τραύματα. Και ίσως αναρωτηθεί πόσο διαφορετικοί
είμαστε τελικά εμείς από εκείνους; Οι σχέσεις σήμερα με την εξουσία
έχουν αλλάξει ή πάντα όσοι βρίσκονται πλάι της μπορούν να αδικούν
χωρίς να τιμωρούνται; Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι γιατί με την σιωπή
μας επιτρέπουμε να κυριαρχεί η αδικία και η εκμετάλλευση. »
Οι αναγνώστες μπορούν να με βρουν στο φέις με το όνομα και επώνυμο
μου ή να στείλουν προσωπικό μήνυμα (μειλ) στο:
olgaliaratge@gmail.com
Το βιβλίο μπορούν να το προμηθευτούν από όλα τα βιβλιοπωλεία της
χώρας ή από το eshop των εκδόσεων ελκυστής.
Το παλάτι που πληγώσαμε
-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΟΛΓΑ ΛΙΑΡΑΤΖΗ-
-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ
Αθήνα, 1839-1843
Ένα παλάτι χτίζεται στην καρδιά της πρωτεύουσας. Μαζί του χτίζεται και η ελπίδα για ένα κράτος, μια νέα ζωή, μια δεύτερη ευκαιρία.
Η Μέλπω, ορφανή της Επανάστασης, κρύβεται πίσω από το όνομα Ελεονόρα και επιστρέφει στην Αθήνα της φτώχειας, της πολιτικής αναταραχής και των βασιλικών δεξιώσεων, αναζητώντας έναν άνδρα και μια εξιλέωση.
Στον αντίποδα, ο Βλάσης, εργάτης στο παλάτι, κουβαλά έναν φόνο, έναν έρωτα, μια προδοσία.
Όταν η Ελεονόρα βρίσκεται νεκρή την ημέρα της Επανάστασης της 3ης Σεπτεμβρίου, η αλήθεια γίνεται θρύλος και το παλάτι μετατρέπεται σε μάρτυρα.
Ένα ιστορικό μυθιστόρημα μυστηρίου και πάθους, με φόντο μια Αθήνα που παλεύει να γίνει πόλη και χώρα. Ένα έργο για την αόρατη πλευρά της ιστορίας και των ανθρώπων της.
#BeautyDaysWithABook #ΤοΠαλάτιΠουΠληγώσαμε #ΌλγαΛιαράτζη #ΕκδόσειςΕλκυστής #ΙστορικόΜυθιστόρημα 📚✨
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!