ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΕΛΕΝΗ ΚΙΟΥΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΤΑΡΑΞΑΚΟ» – ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ


Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τη συγγραφέα Ελένη Κιούσε και το βιβλίο της «Ταραξάκο», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.


Ένα βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει από τα παιδικά χρόνια στην ενηλικίωση, φωτίζοντας τις αλλαγές, τις σχέσεις και τις εσωτερικές μάχες, μέσα από μια ιστορία γεμάτη ευαισθησία, δύναμη και ελπίδα. 




1.Τι σας ενέπνευσε να αφηγηθείτε την ιστορία τριών γυναικών σε μια τόσο
καθοριστική περίοδο αλλαγών;

Με γοητεύουν οι μεταβατικές εποχές, τότε που το παλιό πεθαίνει και το καινούργιο
βρίσκεται στα σπάργανα. Μια τέτοια καθοριστική περίοδος αλλαγών είναι το ιδανικό
σκηνικό για να δοκιμαστούν οι ήρωες. Ήθελα να τοποθετήσω τις τρεις ηρωίδες μου
στο κέντρο αυτού του κυκλώνα, γιατί οι γυναίκες ιστορικά συχνά σήκωναν το βάρος
των κοινωνικών μεταβάσεων, μένοντας συνήθως στο παρασκήνιο. Μέσα από τις
ιστορίες τους, ήθελα να δώσω φωνή και υπόσταση σε αυτή την αόρατη δύναμη,
δείχνοντας πώς οι εξωτερικές ανατροπές καθρεφτίζονται στις δικές τους, προσωπικές
επαναστάσεις.
 
2. Πώς επηρέασε η δεκαετία του ’80 και του ’90 τη διαμόρφωση των
ηρωίδων σας;
 
Αυτές οι δύο δεκαετίες επαναπροσδιόρισαν τον ρόλο της γυναίκας στην Ελλάδα. Οι
ηρωίδες μου μεγάλωσαν και ενηλικιώθηκαν σε μια εποχή που τα παραδοσιακά
πρότυπα της προηγούμενης γενιάς άρχισαν να καταρρέουν, δίνοντας τη θέση τους
στη γυναίκα που επιλέγει μόνη της τη μοίρα της. Αυτή η μετάβαση όμως δεν έγινε
αναίμακτα. Η δεκαετία του '80 και του '90 τις γέμισε προσδοκίες, αλλά και ενοχές και
διλήμματα ανάμεσα στο «πρέπει» και το «θέλω». Η πάλη τους να βρουν την
ταυτότητά τους μέσα σε αυτό το μεταβατικό περιβάλλον είναι που τις κάνει τόσο
σύνθετες και ανθρώπινες.

3. Ποιος είναι ο ρόλος της γυναικείας φιλίας μέσα στο βιβλίο και τι
σημαίνει για εσάς;

Ο ρόλος της φιλίας τους είναι ο ρόλος μιας επιλεγμένης οικογένειας. Σε μια εποχή
έντονων ανατροπών, οι σχέσεις, οι οικογένειες ή οι καριέρες τους μπορεί να έρχονται
και να παρέρχονται, αλλά ο δεσμός μεταξύ τους παραμένει η μόνη σταθερά. Για
μένα, η γυναικεία φιλία είναι ένας καθρέφτης: οι φίλες μας είναι εκείνες που μας
επιτρέπουν να είμαστε ο εαυτός μας χωρίς φόβο, που αντέχουν τα σκοτάδια μας και
γιορτάζουν το φως μας. Στο βιβλίο, όπως και στη ζωή, οι γυναίκες σώζουν η μία την
άλλη. Η φιλία τους είναι μια συμμαχία επιβίωσης και συναισθηματικής ασφάλειας.

4. Πώς προσεγγίσατε θέματα όπως οι τοξικές σχέσεις και οι κακοποιητικές
συμπεριφορές;

Αντιμετώπισα αυτά τα θέματα λαμβάνοντας υπόψη το κοινωνικό πλαίσιο των
δεκαετιών που κινείται το βιβλίο. Τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, όροι όπως
«ψυχολογική βία», «gaslighting» ή «τοξικότητα» δεν υπήρχαν στο καθημερινό μας
λεξιλόγιο, και πολλές κακοποιητικές συμπεριφορές ήταν κανονικοποιημένες. Οι
ηρωίδες μου έπρεπε να παλέψουν όχι μόνο με τον θύτη, αλλά και με μια κοινωνία
που συχνά εθελοτυφλούσε ή τις παρότρυνε να «κάνουν υπομονή». Ήθελα να δείξω
πώς αυτές οι γυναίκες, χωρίς τα σημερινά εργαλεία ενημέρωσης, βρήκαν το ένστικτο
και το κουράγιο να αναγνωρίσουν το σκοτάδι και να διεκδικήσουν την αξιοπρέπειά
τους

5. Ο «σιωπηλός παρατηρητής» είναι ένα ιδιαίτερο στοιχείο της αφήγησης.
Τι συμβολίζει;

Ο κλέφτης (ταραξάκο) λειτουργεί σαν πανεπόπτης. Βρίσκεται σε σημεία που η
μοναξιά και η απελπισία είναι παρούσες προσφέροντας την δόση ελπίδας που
χρειάζονται οι ηρωίδες για να συνεχίσουν να μάχονται. Συμβολίζει τη σωτήρια λέμβο
που τις γλυτώνει από την κατάρρευση, την εσωτερική φωνή που τις προτρέπει να μην
παραδοθούν.

6. Πόσο σημαντική είναι η έννοια της ψυχικής αντοχής στην εξέλιξη των
χαρακτήρων σας;

Είναι καθοριστική, γιατί στο βιβλίο η ψυχική αντοχή δεν εμφανίζεται ως ένα
δεδομένο χαρακτηριστικό που οι ηρωίδες είχαν από πάντα. Αντιθέτως, είναι κάτι που
ανακαλύπτουν ότι διαθέτουν μέσα από απώλειες, τοξικές σχέσεις και ανατροπές.
Πολλές φορές, οι άνθρωποι δεν γνωρίζουμε πόσο δυνατοί είμαστε μέχρι η μόνη μας
επιλογή να είναι το να φανούμε δυνατοί. Αυτή ακριβώς τη διαδρομή αυτογνωσίας
ήθελα να καταγράψω. Η ψυχική αντοχή είναι το εργαλείο με το οποίο οι ηρωίδες
ξεπερνούν την απελπισία και τη μοναξιά, χτίζοντας βήμα-βήμα την προσωπική τους
ελευθερία.

7. Υπήρξαν προσωπικά βιώματα που επηρέασαν τη συγγραφή του βιβλίου;

Κάθε βιβλίο κουβαλάει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ένα κομμάτι από την ψυχή
του συγγραφέα του. Πιστεύω ότι δεν μπορείς να γράψεις για το σκοτάδι των τοξικών
σχέσεων ή για το φως της γυναικείας αλληλεγγύης αν δεν έχεις νιώσει αυτούς τους
κραδασμούς και στη δική σου ζωή. Τα προσωπικά μου βιώματα και οι ιστορίες των
γυναικών της δικής μου καθημερινότητας ήταν η πρώτη ύλη. Τα συναισθήματα των
ηρωίδων είναι απολύτως αληθινά και βιωμένα, ακόμα κι αν οι ιστορίες τους ανήκουν
στον κόσμο της μυθοπλασίας.

8. Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στη σκληρότητα της πραγματικότητας και τις
στιγμές τρυφερότητας;

Για μένα, η συγγραφή βασίζεται στις αντιθέσεις. Ήθελα να δημιουργήσω ένα παιχνίδι
με τις σκιές και το φως, όπως συμβαίνει και σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία. Η
σκληρότητα των γεγονότων δίνει στο βιβλίο τον ρεαλισμό και την έντασή του, ενώ η
τρυφερότητα έρχεται να μαλακώσει τις γωνίες και να φωτίσει την ψυχή των
χαρακτήρων. Αυτή η εναλλαγή είναι που κρατά τον ρυθμό της αφήγησης ζωντανό. Οι
στιγμές τρυφερότητας γίνονται ακόμα πιο πολύτιμες και δυνατές ακριβώς επειδή
περιβάλλονται από μια σκληρή πραγματικότητα. Η μία έννοια δίνει αξία στην άλλη.

9.Τι θέλατε να πείτε για την παιδικότητα και την εφηβεία μέσα από αυτή
την ιστορία;

Ήθελα να μιλήσω για μια συγκεκριμένη παιδικότητα και εφηβεία, αυτή των
δεκαετιών του ’80 και του ’90, που είχε μια πολύ ιδιαίτερη χροιά. Ήταν τα χρόνια της
ανακάλυψης του εαυτού χωρίς την έκθεση των social media, με μια αυθεντικότητα
και έναν ρομαντισμό που σήμερα φαντάζουν μακριά. Οι ηρωίδες μου διαμορφώνουν
τους πρώτους τους δεσμούς και τα πρώτα τους όνειρα μέσα σε αυτό το περιβάλλον.
Μέσα από την ιστορία τους, ήθελα να δείξω ότι η εφηβεία είναι μια περίοδος
εσωτερικής επανάστασης. Είναι η στιγμή που αρχίζεις να αμφισβητείς τους άγραφους
νόμους της οικογένειας και να αναζητάς τη δική σου φωνή, μια διαδικασία που συχνά
κρύβει μοναξιά, αλλά είναι απαραίτητη για να γεννηθεί ο ενήλικος εαυτός.

10. Τι θα θέλατε να κρατήσει ο αναγνώστης κλείνοντας το «Ταραξάκο»;

Το «Ταραξάκο», όπως και ό,τι γράφω είναι βγαλμένο από τη ζωή. Είναι η τραμπάλα
στην παιδική χαρά που μια σε φτάνει στα ουράνια, μία σε προσγειώνει ανώμαλα στη
γη. Κλείνοντας την τελευταία σελίδα, θέλω ο αναγνώστης να θυμηθεί τη δική του
ψυχική αντοχή. Να κρατήσει την εικόνα αυτών των τριών γυναικών ως σύμβολο
μάχης και αλληλεγγύης. Αν το βιβλίο καταφέρει να εμπνεύσει έστω και έναν
άνθρωπο να βρει το κουράγιο να σπάσει έναν τοξικό κύκλο ή να αφουγκραστεί το
μέσα του, τότε η ιστορία αυτή θα έχει πετύχει τον σκοπό της.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη
χαρά να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα
θέλατε να μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social
media, καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να
προμηθευτούν το βιβλίο σας;

Οι αναγνώστες μπορούν να επικοινωνούν μαζί μου, να μαθαίνουν νέα για το βιβλίο,
αλλά και να παίρνουν μια γεύση από την καθημερινότητά μου στα παρακάτω
κανάλια:
 Instagram: @eleniq
 Facebook: Eleni Kiousse
 Email: elenikiousse@gmail.com
Όσον αφορά το «Ταραξάκο», είναι διαθέσιμο και μπορούν να το προμηθευτούν:
 Απευθείας από το e-shop των εκδόσεων Ψυχογιός
 Στα κατά τόπους βιβλιοπωλεία
Θα είναι μεγάλη μου χαρά να ακούσω τις εντυπώσεις και τις σκέψεις όσων
ταξιδέψουν μαζί με τις ηρωίδες του βιβλίου!






«ΤΑΡΑΞΑΚΟ» 

 ΕΛΕΝΗ ΚΙΟΥΣΕ 

 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Τρεις γυναίκες μεγαλώνουν σε μια Ελλάδα που αλλάζει ραγδαία. Στους ρυθμούς της στιλιστικής υπερβολής, της σαπουνόπερας, των ραδιοπειρατών, του πολιτικού φανατισμού, τρέχοντας στις αλάνες των ’80s και ’90s, μέσα από εφηβικές επαναστάσεις, τοξικές σχέσεις, κακοποιητικές συμπεριφορές, απώλειες αλλά και στιγμές αναπάντεχης τρυφερότητας, προσπαθούν να βρουν φωνή, ρίζες, ελπίδα και λόγους να ονειρεύονται.
Κάπου ανάμεσά τους και παράλληλα μ’ αυτές κινείται κι ένας σιωπηλός παρατηρητής. Άλλοτε γιατρικό, άλλοτε ψευδαίσθηση, άλλοτε κάτι πιο βαθύ απ’ όσο χωράει ο νους. Ένα σύμβολο επιβίωσης, ελπίδας και μεταμόρφωσης.
Ένα μυθιστόρημα για την παιδικότητα, τα σκιρτήματα της εφηβείας, την αντοχή, την ψυχική υγεία, τη γυναικεία φιλία και για όσα μένουν πεισματικά μέσα μας όταν όλα γύρω καταρρέουν.

#BeautyDaysWithABook #Ταραξάκο #ΕλένηΚιούσε #ΕκδόσειςΨυχογιός #ΕλληνικήΛογοτεχνία 📚✨

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!

Adbox

@templatesyard