ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΡΗΓΑ για το βιβλίο του Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΨΑΡΙ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗ

Καλημέρα σας, σήμερα στο BEAUTY DAYS WITH A BOOK φιλοξενούμε το συγγραφέα κ. ΑΝΔΡΕΑ ΡΗΓΑ για το βιβλίο του Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΨΑΡΙ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗ


«Μυστήριο, αγωνία και σκοτεινά μυστικά που κρύβονται στον βυθό…

Ο Ανδρέας Ρήγας υπογράφει το αστυνομικό μυθιστόρημα Η αλήθεια είναι ψάρι του βυθού, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αγγελάκη.
Ένα βιβλίο γεμάτο ανατροπές, που κρατά τον αναγνώστη σε συνεχή εγρήγορση και τον οδηγεί να αναζητήσει την αλήθεια πίσω από κάθε ψέμα.»


Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το μυθιστόρημα «Η
αλήθεια είναι ψάρι του βυθού»;

Αυτό που θα πω μπορεί να σας φανεί παράξενο,
αλλά με ενέπνευσε ο θάνατος της αγαπημένης μας
Σπίθας, ενός υπέροχου σκυλιού χάσκι. Καθώς μου
στοίχισε πολύ η απουσία της, ένοιωσα την ανάγκη να
γράψω κάτι που μέσα του να υπάρχει η παρουσία της,
ένα κείμενο που μέσα του θα «έκρυβα» τις αναμνήσεις
μου από εκείνη.
Την ίδια εποχή και καθώς το πρώτο μου
μυθιστόρημα, η «Ματωμένη ταυτότητα»,
κυκλοφορούσε ήδη κάμποσο καιρό κι εγώ είχα αρχίσει
να αποδεσμεύομαι συναισθηματικά από την επιρροή
του, είχε αρχίσει να ωριμάζει μέσα μου η ανάγκη να
ξαναδοκιμάσω τις δυνάμεις μου στο αστυνομικό
μυθιστόρημα. Εντελώς φυσικά λοιπόν, η αγαπημένη
Σπίθα έγινε η σπίθα της έμπνευσής μου, η οποία
κατόπιν συμπληρώθηκε, κατά την συνήθειά μου, με
άλλες προσωπικές μου μνήμες και εμπειρίες από
γεγονότα, τόπους και ανθρώπους που έχω γνωρίσει και
που άφησαν μέσα μου το ίχνος τους. Βέβαια, σε ένα
αστυνομικό μυθιστόρημα, ο συγγραφέας οφείλει αυτά
να τα κρατήσει στην σκιά για να προβάλει σε πρώτο
πλάνο την αστυνομική πλοκή, που συνήθως δεν είναι
αποτέλεσμα έμπνευσης αλλά σκληρής δουλειάς…

Ο τίτλος του βιβλίου είναι ιδιαίτερα πρωτότυπος. Τι
σημαίνει για εσάς και πώς συνδέεται με την υπόθεση;

Ο τίτλος, μια φράση που εν είδη «γνωμικού» βάζω
στο στόμα ενός από τους ήρωές μου, είναι μια μεταφορά
με προφανές νόημα: Η αναζήτηση της αλήθειας, στην
ιστορία μου αλλά και γενικότερα, δεν μπορεί να γίνει από
την άνεση και την ασφάλεια της παραλίας ή της βάρκας.
Χρειάζεται να «καταδυθεί» κανείς σε σκοτεινά και
επικίνδυνα βάθη για να την ξετρυπώσει και να την φέρει
στο φως, γιατί η αλήθεια είναι ψάρι του βυθού! Όπου
«βυθός» μπορεί να είναι τα σκοτάδια της ψυχής και του
μυαλού, επιλογές, πράξεις και ενοχές, αμαρτίες καλά
κρυμμένες μέσα μας, σαν σκελετοί σε διπλοκλειδωμένα
ντουλάπια. Και οι σκελετοί, όταν έρθουν στο φως, ποτέ
δεν είναι ευχάριστο θέαμα…
Εν κατακλείδι, δίνοντας αυτό τον τίτλο στο
μυθιστόρημά μου, επιχειρώ να προοικονομήσω για τον
αναγνώστη μου όλα όσα πρόκειται να συναντήσει στις
σελίδες του βιβλίου μου.

Τι ξεχωρίζει, κατά τη γνώμη σας, το δικό σας
μυθιστόρημα από τα υπόλοιπα της αστυνομικής
λογοτεχνίας;

Δεν ξέρω αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αλλά και αν
συμβαίνει, προφανώς δεν είμαι εγώ ο κατάλληλος να το
κρίνω και να το αναλύσω. Μπορώ όμως να σας πω ποια
είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το μυθιστόρημά μου.
Πρόκειται για μια αστυνομική ιστορία με κοινωνικές
αναφορές και προεκτάσεις, που μέσα από την πλοκή της
δεν επιχειρεί να «εκβιάσει» την αγωνία του αναγνώστη
προσφέροντάς του σκηνές αίματος και παράλογης βίας ή
να τον «θαμπώσει» με ανατροπές που ξεπερνούν την
λογική. Θέλει να είναι μια ιστορία που διερευνά τα
λογικά κίνητρα πίσω από τις παραβατικές πράξεις και που
οι ήρωές της δεν είναι «καρικατούρες» αλλά πραγματικοί
άνθρωποι, με προσωπικές ιστορίες που θα μπορούσαν να
αφορούν τον καθένα μας, αλλά που συγχρόνως κρύβουν
μέσα τους μυστικά και αλήθειες ικανές να σκοτώσουν!

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση κατά τη συγγραφή
αυτού του βιβλίου;

Η μεγάλη πρόκληση ήταν να βρω την ισορροπία
ανάμεσα στο αστυνομικό κομμάτι της ιστορίας και στα
«δικά» μου, εκείνα που σας μαρτύρησα ήδη ότι μου
αρέσει να κρύβω μέσα της, τις μνήμες μου από
γεγονότα, τόπους και ανθρώπους. Και μετά έπρεπε να
τιθασέψω ένα υλικό που είχε ξεπεράσει κατά πολύ ό τι
μπορεί να χωρέσει σε ένα βιβλίο. Ελπίζω ότι τα
κατάφερα…

Οι χαρακτήρες σας είναι ρεαλιστικοί και
πολυδιάστατοι. Έχετε εμπνευστεί κάποιους από
πραγματικά πρόσωπα;

Αρκετοί από τους χαρακτήρες της ιστορίας μου
είναι εμπνευσμένοι από πραγματικά πρόσωπα,
κάποιους δε από αυτούς τους σχεδίασα συνθέτοντας
στοιχεία από περισσότερους ανθρώπους που γνώρισα
και θυμάμαι. Όμως και οι υπόλοιποι χαρακτήρες της
ιστορίας μου είναι για μένα πραγματικοί, υπάρχοντες.
Όσο καιρό γράφω μια ιστορία, και συνήθως είναι
πολύς, έχω συνεχώς στο μυαλό μου τους ήρωές μου.
Προσπαθώ να φανταστώ πως σκέφτονται, πώς μιλούν,
πώς περπατούν, ποιες εκφράσεις παίρνει το πρόσωπό
τους όταν χαίρονται ή θυμώνουν, όταν φοβούνται,
λυπούνται ή απελπίζονται. Έτσι σιγά- σιγά και οι μη
πραγματικοί χαρακτήρες αποκτούν υπόσταση και
γίνονται πραγματικοί για μένα, τόσο που δεν τους
ξεχωρίζω από τους άλλους.

Πόσο σημαντικό θεωρείτε το στοιχείο της ανατροπής
σε ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα;

Το «τερτίπι» της ανατροπής τείνει να θεωρείται
βασικό συστατικό επιτυχίας για ένα αστυνομικό
μυθιστόρημα. Έχει, άλλωστε, εκπαιδευτεί να την
αποζητά και ο αναγνώστης, και καλά κάνει γιατί τα
παιχνίδια του μυαλού και οι «παγίδες» που στήνει για
χάρη του ο συγγραφέας δεν θα είχαν νόημα αν δεν
οδηγούσαν σε μια ή και σε πολλές ανατροπές.
Πάντως, γνώμη μου, - την οποία έχω διαμορφώσει
ως αναγνώστης-, είναι ότι η ανατροπή ή οι
αλλεπάλληλες ανατροπές δεν είναι πάντα εχέγγυο
καλού αστυνομικού μυθιστορήματος… Αντίθετα, σε ένα
καλό αστυνομικό μυθιστόρημα μπορούν να χωρέσουν
και μια και δυο και περισσότερες ανατροπές…

Σκέφτεστε να συνεχίσετε με σειρά αστυνομικών
ιστοριών ή το συγκεκριμένο έργο στέκεται αυτόνομα;

Έχω στο μυαλό μου μια-δυο ιστορίες, -την μια
μάλιστα από αυτές έχω αρχίσει να την βάζω στο χαρτί.
Έχουν και οι δύο τα χαρακτηριστικά του αστυνομικού-
κοινωνικού μυθιστορήματος, χωρίς ακόμα να έχω
καταλήξει στις αναλογίες… Άλλωστε και το
προηγούμενό μου μυθιστόρημα από την κουζίνα του
κοινωνικού- αστυνομικού βγήκε… Και ομολογώ ότι
φλερτάρω με την ιδέα να υπάρχει κάποιου είδους
σύνδεση της ιστορίας που έχω αρχίσει να
επεξεργάζομαι, με την ιστορία και τους χαρακτήρες της
«Αλήθειας…» χωρίς αυτή η σύνδεση να έχει πάρει
ακόμα σαφή μορφή. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η
«Αλήθεια…» αφήνει τον αναγνώστη «ξεκρέμαστο», με
την υπόσχεση κάποιας συνέχειας…

Τι θα λέγατε σε κάποιον που δεν έχει ξαναδιαβάσει
αστυνομικό μυθιστόρημα για να τον παρακινήσετε να
ξεκινήσει με το δικό σας;

Θα του έλεγα ότι αν διαβάσει το βιβλίο μου θα
διαπιστώσει ότι η αστυνομική λογοτεχνία, τουλάχιστον
το είδος της που εγώ προσπαθώ να υπηρετήσω με τα
βιβλία μου, ίσως δεν διαφέρει και τόσο από τα
υπόλοιπά του διαβάσματα. Ότι θα ανακαλύψει εκεί
μέσα πειστικούς και ενδιαφέροντες χαρακτήρες,
κοινωνικές προεκτάσεις, ψυχολογικές αναλύσεις και
πολλά ακόμα από όσα μπορεί να ζητήσει ο αναγνώστης
από ένα μυθιστόρημα. Και όλα αυτά σε μια ιστορία με
πλοκή που θα του κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον
από την πρώτη ως την τελευταία της σελίδα.

Μιλήστε μας για τα μελλοντικά σας συγγραφικά
σχέδια. Θα δούμε σύντομα κάτι καινούργιο από εσάς;

Εκτός από την νέα αστυνομική ιστορία που έχω
αρχίσει να γράφω, δουλεύω πάνω σε μια σειρά από
ιστορίες, -η πρώτη είναι ήδη έτοιμη-, με εντελώς
διαφορετικό περιεχόμενο και στόχο, αφού εκεί
επιχειρώ να «παντρέψω» την Ελληνική μυθολογία με
την μεγάλη μου αγάπη, το Θέατρο σκιών. Θα είναι
ιστορίες σε θεατρική μορφή, με δική μου
εικονογράφηση που θα παραπέμπει σε παράσταση του
Θεάτρου Σκιών, και φιλοδοξώ να λειτουργήσουν ως
εργαλείο γνώσης, δημιουργικότητας αλλά και
διασκέδασής των παιδιών του Δημοτικού και όχι μόνο...
Οι ιστορίες μου θα έχουν και κάτι ακόμα, αλλά αυτό το
φυλάω για έκπληξη…

Τελειώνοντας με τις ερωτήσεις θα ήθελα να
ευχαριστήσω για ακόμη μια φορά και θα ήθελα να μας
πείτε που και πως μπορούμε να βρούμε εσάς και το
βιβλίο σας

Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ!
Το βιβλίο μου μπορεί κανείς να το αναζητήσει και να το
προμηθευτεί ή να το παραγγείλει σε όλα τα
ενημερωμένα βιβλιοπωλεία, κανονικά και ηλεκτρονικά,
καθώς και στο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο των
Εκδόσεων Αγγελάκη, εδώ:
Η αλήθεια είναι ψάρι του βυθού
Όποιος αναγνώστης ενδιαφέρεται, μπορεί να με
βρει εδώ:



Η αλήθεια είναι ψάρι του βυθού
του Ανδρέα Ρήγα
Το νέο αστυνομικό μυθιστόρημα του Ανδρέα Ρήγα κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αγγελάκη.


Απρίλης του 1986, λίγες μέρες πριν το εφιαλτικό «ραδιενεργό» Πάσχα του Τσέρνομπιλ.

Σκιάθος: Σε ένα εγκαταλειμμένο ξενοδοχείο ανακαλύπτεται το πτώμα ενός άντρα. Στο μπράτσο του υπάρχει ένα παράξενο τατουάζ και στο στομάχι του μια τρύπα από σφαίρα…

Ψυχικό: Από τη βίλα του εφοπλιστή Αναγνωστίδη εξαφανίζονται τα μικρά μαρμάρινα «παιδιά» του…

Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής: Ο αστυνόμος Οδυσσέας Γαλανόπουλος δεν υποψιάζεται ότι το τηλέφωνο που θα χτυπήσει στο γραφείο του θα σημάνει την έναρξη μιας θανατηφόρας παρτίδας σκακιού.

Οι κανόνες της είναι απλοί:

1) Όποιος χάνει, πεθαίνει

2) Το τέλος έρχεται με τον θάνατο της βασίλισσας

3)Το έπαθλο για τον νικητή είναι η αλήθεια

Για να το κερδίσεις πρέπει να αποφύγεις τις σφαίρες που σε βάζουν στο σημάδι, να περιπλανηθείς σε μια θάλασσα από μυστικά και ψέματα, να βουτήξεις και να φτάσεις βαθιά, στον σκοτεινό βυθό της.

Γιατί η αλήθεια είναι ψάρι του βυθού…



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!

Adbox

@templatesyard