Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη «Beauty Days with a Book» φιλοξενούμε τον συγγραφέα Γιάννη
Κίντζιο και το ποιητικό του βιβλίο Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα – και άλλα εφήμερα
ειδύλλια, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κομνηνός.
Ένα βιβλίο που συνομιλεί με τον έρωτα, την αγάπη, το εφήμερο και την ελπίδα,
φωτίζοντας τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να αποδώσουμε νόημα σε έναν κόσμο
εύθραυστο και συχνά ακατανόητο.
Τι σας οδήγησε στον τίτλο Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα και τι συμβολίζει για εσάς αυτή
η μορφή μέσα στο βιβλίο;
Καλησπέρα σας, κυρία Τσιλίκη, και σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Η ποιητική συλλογή περιέχει ποιήματα περασμένων ετών, μιας περιόδου κατά την
οποία δεν υπήρχε ούτε ως σκέψη η επιθυμία έκδοσής τους. Νομίζω πως για κάθε τι
που δημιουργούμε, οι συνθήκες ωριμάζουν στην ώρα τους ώστε να το
επικοινωνήσουμε. Το περιεχόμενο του έργου αποτελεί μια προσωπική αναζήτηση
νοήματος ή και μιας ερμηνείας του ανερμήνευτου έρωτα, καθώς και των προσωπικών
διλημμάτων και ηθικών προβλημάτων που αυτός εγείρει. Συμβολικά, λοιπόν, η
Διοτίμα κατέχει τη δική της θέση σε όλο αυτό, είτε ως οδηγός είτε ως έμπνευση.
Η Διοτίμα καθοδηγεί και μιλά για την πολλαπλασιαστική δύναμη του έρωτα η οποία
μας ωθεί —μετά το πρώτο επίπεδο της ομορφιάς και της σάρκας— προς την
αναζήτηση της αλήθειας, μέσω της σιωπής, της έλλειψης και της αβεβαιότητας.
Στα ποιήματά σας ο έρωτας παρουσιάζεται ως πάθος αλλά και ως αναζήτηση
νοήματος. Πόσο συνειδητή ήταν αυτή η θεματική επιλογή;
Ακόμα και αν αυτή η επιλογή προκύπτει από το ασυνείδητο —το οποίο αποτελεί την
πιο βαθιά και καλά κρυμμένη εσωτερική μας εμπειρία και γνώση— είναι σίγουρα
ειλικρινής. Δεν υπήρξε ποτέ φιλτράρισμα ούτε αναθεώρηση των σκέψεων που
κάποτε κυρίευαν τον νου και τη φαντασία. Το πάθος, εξάλλου, υπάρχει όσο
εξακολουθούμε να επιθυμούμε να διαφύγουμε από τη μοιραία μας πτώση· και το
νόημα βρίσκεται στον δρόμο της διαφυγής.
Πιστεύετε ότι η ποίηση μπορεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο σε έναν κόσμο που,
όπως γράφετε, «δεν προσφέρει νόημα από μόνος του»;
Η ποίηση μπορεί μόνο να φωτίσει ένα άγνωστο "μονοπάτι" ή μια απατηλή διέξοδο,
με την ευθύνη της διάσχισής της να ανήκει αποκλειστικά στον αναγνώστη.
Λειτουργεί ίσως ως μια αναλαμπή, στερείται όμως καθοδήγησης.
Το εφήμερο και το ανέφικτο διατρέχουν τη συλλογή. Πώς συνυπάρχουν με την
ελπίδα μέσα στη γραφή σας;
Ο έρωτας συνδέεται με το αβέβαιο και το ανέφικτο. Αυτή η κρυφή ελπίδα —ότι
το ανέφικτο μπορεί να γίνει εφικτό και το εφήμερο παντοτινό— αποτελεί την
κινητήρια δύναμη που μας ωθεί στη δημιουργία ιδεών και αρετών, αλλά και
στην ψευδαίσθηση ότι κάπου θα συναντήσουμε την αθανασία· όχι σωματικά,
αλλά πνευματικά. Η ελπίδα, λοιπόν, μας κάνει να οραματιζόμαστε πέρα από
τον πεπερασμένο χρόνο και πέρα από τα όριά μας.
Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, η θέση της σύγχρονης ελληνικής ποίησης σήμερα
και τι ζητά από τον αναγνώστη της;
Η σύγχρονη ελληνική ποίηση, όταν στοχεύει στην υπέρβαση των λαβυρίνθων και των
τραυμάτων της ζωής, μπορεί να εμπνεύσει, να συγκινήσει ή και να παρακινήσει, μέσα
από τους εσωτερικούς μονολόγους, τις ενδόμυχες σκέψεις και τη μαρτυρία που τη
διαπνέει. Βέβαια, οφείλουμε να αποφύγουμε την εκκεντρικότητα ορισμένων
δημιουργών που, ως φαινόμενο των καιρών, εμφανίζεται ολοένα και συχνότερα. Αν η
ποίηση επιδιώκει την επιδοκιμασία ή την αποδοχή του αναγνώστη, τότε σίγουρα
ισορροπεί πάνω σε μια λεπτή γραμμή μεταξύ τέχνης και πραγματείας.
Η ποίηση δεν διαθέτει μια μοναδική, αυθεντική ερμηνεία ή ένα απόλυτο νόημα και
δεν αναζητά τον ιδανικό αναγνώστη· αντιθέτως, αναζητά έναν συνομιλητή.
Πόσο βιωματική είναι η ποίηση για εσάς και πού αρχίζει η απόσταση του
δημιουργού από το προσωπικό βίωμα;
Μπορεί ο εαυτός μας να αποτελεί πηγή έμπνευσης, αλλά υποσυνείδητα οι
περισσότεροι επιθυμούμε την υπέρβαση του "εγώ" και την καθολικότητα. Η
ποιητικότητα, όμως, δεν περιορίζεται σε λέξεις και εικόνες· υπάρχει και εκφράζεται
παντού, με ποικίλους τρόπους. Οι άνθρωποι γινόμαστε ποιητές μέσα από τον τρόπο
που βιώνουμε την πραγματικότητα, αλλά και από τον τρόπο που δρούμε και
υπάρχουμε. Για να το πω διαφορετικά, όλοι εμείς —ανεξαρτήτως αν γράφουμε ή
όχι— "ποιούμε" τον κόσμο και αφήνουμε τα αποτυπώματά μας, που κάποιες φορές
λάμπουν ανεξίτηλα.
Θεωρείτε ότι η ποίηση απευθύνεται περισσότερο στο συναίσθημα ή στη σκέψη ή
είναι αναπόφευκτα ένας διάλογος και των δύο;
Η ποίηση απευθύνεται τόσο στον στοχαστικό όσο και στον εσωτερικό μας κόσμο.
Βέβαια, ο κάθε δημιουργός, μέσα από το περιεχόμενο και το προσωπικό του ύφος,
διεγείρει διαφορετικά συναισθήματα και προβληματισμούς. Σκοπός του ποιήματος
είναι να μας μεταφέρει σε ένα άλλο —ίσως εφήμερο— σύμπαν, το οποίο διέπεται
από μοναδικές συγκινήσεις, σκέψεις και αισθήσεις.
Το βιβλίο Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα φιλοξενεί στις σελίδες του ασπρόμαυρες
φωτογραφίες. Γιατί επιλέξατε τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες ως συνοδοιπόρους των
ποιημάτων σας και τι προσθέτουν στην εμπειρία του αναγνώστη;
Δεν ξέρω αν υποσυνείδητα, με την επιλογή ασπρόμαυρων φωτογραφιών, θα ήθελα να
μεταφέρω τον αναγνώστη πέρα από τα όρια του ρεαλισμού. Σίγουρα οι αντιθέσεις, οι
σκιές και οι φόρμες που αναδεικνύονται περισσότερο στις ασπρόμαυρες λήψεις
δημιουργούν μια πιο δραματική ατμόσφαιρα. Νομίζω, όμως, ότι η επιλογή έγινε
αυθόρμητα, ικανοποιώντας πρωτίστως τη δική μου επιθυμία και αισθητική.
Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Κομνηνός και τι ρόλο έπαιξε στη
διαμόρφωση της τελικής μορφής του βιβλίου;
Η γνωριμία μου με τις εκδόσεις Κομνηνός έγινε κατόπιν σύστασης και εξελίχθηκε σε
μια ιδιαίτερα ειλικρινή και δημιουργική συνεργασία. Εκείνο που εκτιμώ πραγματικά
στους ανθρώπους του εκδοτικού οίκου είναι η αμεσότητα, η δημιουργική
αλληλεπίδραση και η συνέπειά τους.
Πόσο σημαντική είναι για εσάς η σχέση εμπιστοσύνης συγγραφέα–εκδότη, ειδικά
στον χώρο της ποίησης;
Όπως σε όλες τις σχέσεις και τις συνεργασίες, η εμπιστοσύνη αποτελεί τη βάση πάνω
στην οποία αυτές οικοδομούνται και εξελίσσονται. Έτσι και στη σχέση συγγραφέα
και εκδότη, η εμπιστοσύνη είναι ο θεμελιώδης λίθος, πάνω στον οποίο μπορεί να
στηριχθεί και να μετουσιωθεί το όραμα του δημιουργού σε έργο τέχνης.
Τι θα θέλατε να νιώσει ή να σκεφτεί ο αναγνώστης κλείνοντας αυτό το βιβλίο;
Δεν θα ήθελα να περιορίσω ή να καθοδηγήσω τα συναισθήματα και τις σκέψεις του
αναγνώστη μετά την ανάγνωση του βιβλίου· θα ήθελα περισσότερο να τον κεντρίσω
ή να τον προβληματίσω. Για μένα, θα ήταν εξίσου σημαντική ακόμη και μια
διαφωνία ή μια απόρριψη. Ένα βιβλίο είναι ένας διάλογος, ένας δρόμος και,
πρωτίστως, μια "Συνάντηση" —ίσως το πιο ουσιαστικό στοιχείο— γιατί μόνο με
αυτόν τον τρόπο μπορεί το έργο να συνεχίσει το ''ταξίδι'' του.
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά να σας
φιλοξενούμε στη σελίδα μας.
Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας
βρουν στα social media, καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να
προμηθευτούν το βιβλίο σας;
Instagram : https://www.instagram.com/giannis_kintz/
Facebook : https://www.facebook.com/gianniskintzios
Email : gkintzios@gmail.com
ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ ΤΗ ΔΙΟΤΙΜΑ (ΠΟΙΗΣΗ)
Και άλλα εφήμερα ειδύλλια
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΙΝΤΖΙΟΣ
Ίσως τελικά και ο έρωτας, με την έννοια της έλξης που γίνεται πάθος, να
είναι ένας δρόμος ή μια προσπάθεια να δώσουμε ένα στιγμιαίο νόημα
σε έναν κόσμο που δεν το προσφέρει από μόνος του. Βέβαια δεν
αγαπάμε τους “σωστούς” ανθρώπους πάντα, φαινόμενο που είναι
αίολο και εντελώς υποκειμενικό. Ελπίζουμε όμως στο θαύμα που θα
διαρκέσει.
«Δεν κατάλαβα ποτέ τι είναι η αγάπη και όταν με τύλιγε αυτό το
ακαθόριστο συναίσθημα, ένιωθα τα πάντα πιο ανάλαφρα, αισιόδοξα
και προσιτά. Κάποιες
φορές ωστόσο, ήμουν πρόθυμος να καταπιώ και το πιο μεγάλο ψέμα,
φτάνει να προσέγγιζα, μέσα από τη δική μου οπτική, το ωραίο, την
αλήθεια και το ιδανικό.
Η υποψία ότι υπάρχει η πιθανότητα το ανέφικτο να γίνει εφικτό και το
εφήμερο να γίνει παντοτινό, είναι για μένα οι λόγοι που χρωστάω στην
αγάπη, μέσα από το παράλογό της, μια αδιόρατη ελπίδα όταν όλα γύρω
καταρρέουν. Ίσως τελικά και ο έρωτας, με την έννοια της έλξης που
γίνεται πάθος, να είναι ένας δρόμος ή μια προσπάθεια να δώσουμε ένα
στιγμιαίο νόημα σε έναν κόσμο που δεν το προσφέρει από μόνος του.
Βέβαια δεν αγαπάμε τους “σωστούς” ανθρώπους πάντα, φαινόμενο
που είναι αίολο και εντελώς υποκειμενικό. Ελπίζουμε όμως στο θαύμα
που θα διαρκέσει».
Γιάννης Κίντζιος
#ΓιάννηςΚίντζιος
#ΕκδόσειςΚομνηνός
#ΕκδόσειςΚομνηνός
#BeautyDaysWithABook
#BookstagramGreece
#ΝέαΚυκλοφορία
#BookstagramGreece
#ΝέαΚυκλοφορία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!