Καλημέρα σας, σήμερα στο BEAUTY DAYS WITH A BOOK φιλοξενούμε τη κ. ΕΙΡΗΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΑΛΑΝΗ, συγγραφέα του παιδικού βιβλίου «ΦΤΑΝΕΙ ΠΟΥ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΓΩ», από τις εκδόσεις ΕΝΑΣΤΡΟΝ.
Κα ΓΑΛΑΝΗ ευχαριστούμε που δεχτήκατε να μιλήσουμε και να γνωρίσουμε εσάς και το βιβλίο σας, πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας, ένα ακόμη παραμύθι, που απευθύνεται σε παιδιά που μέσα από την ιστορία του αναφέρεται σε ένα ιδιαίτερο και δύσκολο θέμα σχετικά με την νόσο Αλτσχάιμερ, μια νόσο που ίσως έχουν άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας που ζουν μαζί μας.
Ευχαριστώ αρχικά πολύ για τη φιλοξενία. Το δικό μου παραμύθι αφορά τη Νόσο
Αλτσχάιμερ, και είναι η δική μου ιστορία με τον παππού μου, ο οποίος νόσησε
όταν εγώ ήμουν παιδί. Περιγράφει σε λίγες σελίδες όλη την κοινή πορεία μου με
τον παππού μου πριν και μετά την ασθένεια, με τρόπο ευχάριστο, αστείο και
πολύ απαλά δοσμένο, ακριβώς επειδή απευθύνεται σε παιδιά.
Πείτε μας, πώς σας ήρθε η έμπνευση να απευθυνθείτε στα παιδιά για αυτό το θέμα, μέσα από ένα παραμύθι;
Ήθελα πάντα να γράψω βιβλίο, το οποίο να βοηθάει τον αναγνώστη να
ξεπεράσει κάποιο πρόβλημα του ή μία δύσκολη κατάσταση που έχει βρεθεί. Το
παιδικό προέκυψε μόλις ξεκίνησα να γράφω. Σκέφτηκα πως θα θελα να
μοιραστώ τη δική μου ιστορία με τα παιδιά, προκειμένου να μη φοβηθούν αν
τυχόν αντιμετωπίσουν παρόμοιο θέμα στην οικογένεια τους.
Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε στους μικρούς σας αναγνώστες;
Ως συνήθως μία ασθένεια είναι από μόνη της ένα δυσάρεστο θέμα, πόσο
μάλιστα όταν πρόκειται για ένα αγαπημένου μας πρόσωπο όπως είναι ο παππούς
και η γιαγιά,. Με το παραμύθι μου ήθελα να έχουν τα παιδιά μία πρώτη επαφή
με αυτό το δύσκολο θέμα, για να καταλάβουν πως δεν είναι κάτι που πρέπει να
μας τρομάξει και πως πρέπει να το προσεγγίσουμε με αγάπη, με στοργή και
φροντίδα. Ένας ηλικιωμένος ασθενής, είναι πλέον μη λειτουργικός, οπότε θα
μπορούσαν τα παιδιά να βοηθούν στην καθημερινότητα του, να του δείχνουν την
αγάπη τους με την ίδια ένταση με πριν και να του θυμίζουν εκείνα πλέον
λεπτομέρειες που ίσως έχει αρχίσει να ξεχνά λόγω της άνοιας στο δικό μου
παραμύθι.
Το βιβλίο σας έχει μια υπέροχη εικονογράφηση. Μιλήστε μας για την εικονογράφο σας κ. Βιβή Μαρκάτου, που έδωσε αυτές τις υπέροχες εικόνες στο βιβλίο και ποιοι ήταν αυτοί που σας βοήθησαν και σας στήριξαν για να φθάσετε σ αυτό το εκπληκτικό αποτέλεσμα.
Την υπέροχη εικονογράφο μας δυστυχώς δεν τη γνώριζα από πριν, όμως
κατάφερε με τις ζωγραφιές της να ζωντανέψει όλη την ιστορία μου με τρόπο
μαγικό. Η εικονογράφηση είναι από τα σημαντικότερα κομμάτια σε ένα παιδικό
παραμύθι και θα την ευχαριστώ για πάντα για αυτήν τη συνεργασία. Όπως
επίσης και τον εκδοτικό μας οίκο, τον Έναστρον, που ενθουσιάστηκε με την ιδέα
μου και προχωρήσαμε στην έκδοση. Ευχαριστώ τη μητέρα μου, που
μεγαλώνοντας σε ένα σπίτι με όλα σχεδόν τα μέλη ασθενείς, μου έδειξε ακριβώς
αυτό που περιγράφω στο παραμύθι μου. Την ανιδιοτελή προσφορά και αγάπη
στα μέλη μιας οικογένειας. Τέλος ευχαριστώ τους φίλους μου για τη στήριξη και
όλους εκείνους που έκαναν το παραμύθι μου μέρος της καθημερινότητας των
παιδιών τους, μιλώντας για εκείνο με τα πιο όμορφα λόγια.
Σε παιδιά τι ηλικίας απευθύνεται το βιβλίο σας; Πιστεύετε ότι τα παιδικά βιβλία πρέπει να διαβάζονται και από τους μεγάλους;
Το παραμύθι απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας,
από 2ετών και πάνω δηλαδή. Όλα τα παραμύθια πιστεύω πως πρέπει να
διαβάζονται και από μεγάλους, ιδιαίτερα δε τα παραμύθια που περνούν
σημαντικά μηνύματα, γιατί οι μεγάλοι είναι εκείνοι που πρέπει να κατανοήσουν
αρχικά και στη συνέχεια και να εξηγήσουν στα παιδιά τους τι ακριβώς σημαίνει
αυτό που διάβασαν.
Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς. Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή βιβλίων για παιδιά;
Ανέκαθεν έγραφα, όμως αποκλειστικά για μένα. Οι φίλοι μου με παρότρυναν να
ασχοληθώ επιτέλους πιο σοβαρά και χωρίς να το σκεφτώ ιδιαίτερα απλά συνέβη.
Λατρεύω τα παιδιά, και ήθελα μόνο να γράψω κάτι προκειμένου να βοηθηθούν
και να χαίρονται εκείνα. Τα παιδιά είναι πιο δύσκολο κοινό, γιατί οι αντιδράσεις
τους και η αλήθεια τους σε οτιδήποτε είναι αυθεντικές. Οπότε θα έλεγα πως
μάλλον με διάλεξαν τα παιδικά παραμύθια περισσότερο από ότι τα διάλεξα εγώ.
Εσείς στα παιδικά σας χρόνια διαβάζατε παραμύθια; Ποιο είναι το παραμύθι που θυμάστε και για ποιο λόγο;
Εγώ διάβαζα από πολύ μικρούλα, ο παππούς μου μου έμαθε να διαβάζω και να
γράφω όπως λέω και στο παραμύθι. Όλα τα αγαπώ, όμως στην ιστορία της
Σταχτοπούτας ίσως έχω λίγη περισσότερη αδυναμία. Η ευγένεια, η καλοσύνη
και η υπομονή της ήταν εκείνα τα χαρακτηριστικά που συνόδευαν κάθε πράξη
της. Πίστευε στον εαυτό της και παρά τις αποτυχίες που είχε συναντήσει στη
ζωή, κατάφερε στο τέλος να πραγματοποιήσει τα όνειρά της, δείχνοντάς μας πως
μπορείς να σηκώνεσαι πάντα μετά από κάθε φορά που έχεις πέσει.
Ποια νομίζετε ότι είναι τα κριτήρια για να επιλέξουμε ένα καλό παιδικό βιβλίο.
Εννοείται πως αρχικό κριτήριο επιλογής παιδικού βιβλίου είναι πάντα το γεγονός
πως πρέπει να ικανοποιεί την ανάγκη του για χαρά. Πρέπει να ταιριάζει στην
ηλικία και τα ενδιαφέροντα του, να είναι απλό, ευχάριστο, να του καλλιεργεί
ευγενικά συναισθήματα. Πέρα από το γεγονός πως θα εμπλουτίσει τις γνώσεις
του, να του αναπτύσσει και τη συναισθηματική του νοημοσύνη, πράγμα που
συμβαίνει διαβάζοντας και το δικό μου παραμύθι.
Σκέψεις για επόμενο βιβλίο; Θα δούμε σύντομα κάτι διαφορετικό από εσάς ή ακόμη μια ιστορία για παιδιά; Τι ετοιμάζετε;
Έχω ήδη γράψει και τα δύο επόμενα παραμύθια μου, το ένα εκ των οποίων
αφορά στο σχολικό εκφοβισμό, ένα θέμα που δυστυχώς απασχολεί πλέον πολλά
παιδιά και γονείς. Είναι στη διαδικασία έκδοσης σιγά σιγά, ελπίζω να τα
αγαπήσουν τα παιδιά όπως και το πρώτο. Μόνο να βοηθώ θέλω πάντα, και
θεωρώ επιτυχία το να βοηθηθεί έστω και ένα παιδί διαβάζοντάς τα.
Κλείνοντας θέλω να σας ευχαριστήσω για την όμορφη συζήτηση μας. Πείτε μας πού και πώς μπορούμε να βρούμε το βιβλίο σας; Πώς μπορούν οι αναγνώστες να επικοινωνήσουν μαζί σας;
Το παραμύθι μου κυκλοφορεί ήδη από το καλοκαίρι στα βιβλιοπωλεία και στην
ιστοσελίδα του εκδοτικού Έναστρον με τον τίτλο “Φτάνει που θυμάμαι εγώ”.
Έμενα με βρίσκουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συγκεκριμένα στο
Instagram με το προφίλ Eirini_Georgia και στο Facebook με το Eirini Georgia
αντίστοιχα. Ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη συνέντευξη, ήταν τιμή μου!!!
Φτάνει που θυμάμαι εγώ
Συγγραφέας: Ειρήνη Γεωργία Γαλάνη Γαλανη ειρηνη
Εικονογράφηση: Βιβή Μαρκάτου
https://www.facebook.com/vivi.Vivi Markatos Heinemann
Έναστρον Εκδόσεις
Kυκλοφορεί το πρώτο παιδικό βιβλίο της Ειρήνης Γεωργίας Γαλάνη σε εικονογράφηση Βιβής Μαρκάτου από τις εκδόσεις Έναστρον. Μια συγκινιτική ιστορία που μιλά στην καρδιά μικρών και μεγάλων για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Ένα παραμύθι που είναι βασισμένο σε πραγματικά πρόσωπα, μέσα από το κουτί αναμνήσεων της συγγραφέως. Το βιβλίο ενισχύει την συναισθηματική
νοημοσύνη των παιδιών, ενώ τα βοηθά να γνωρίσουν και να μιλήσουν για το Αλτσχάιμερ.
Η ιστορία είναι σε έντονα τρυφερό τόνο μέσα από τα μάτια της μικρής προταγωνίστριας όπου βλέπει τον παππού της σιγά σιγά να ξεχνά και να χάνεται. Μέσα από μικρά καθημερινά πράγματα, η ηρωίδα, και η συγγραφέας, μέσα από αυτή, δείχνει στα παιδιά πώς μπορούν να φανούν χρήσιμα
και πώς μέσα από το παιχνίδι και τον αυθορμητισμό μπορούμε να κάνουμε τη ζωή της τρίτης ηλικίας καλύτερη. Είναι ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα που αφήνει μικρούς και μεγάλους να στοχαστούν και να συνομιλήσουν.
Το βιβλίο είναι κατάλληλο για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας.
Περίληψη:
«Ο παππούς μου καμιά φορά μπερδεύει το όνομά μου με της μαμάς μου και δεν καταλαβαίνω γιατί το κάνει αυτό… Ο μπαμπάς δεν τον αφήνει πλέον να οδηγήσει και όταν μαγειρεύουμε ξεχνάει εάν έβαλε σκόρδο ή κρεμμύδι. Τι παράξενο! Παππού μου, μην ανησυχείς για τίποτε, θα είμαι εγώ εδώ να σου θυμίζω τα πάντα!»
Μια συγκινητική ιστορία ευαισθητοποίησης για τη νόσο Αλτσχάιμερ στα άτομα τρίτης ηλικίας.
Βοηθά στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης των παιδιών.
Βιογραφικό Συγγραφέα
Η Ειρήνη Γεωργία Γαλάνη μένει στην Αθήνα, αλλά κατάγεται από την υπέροχη
Δράμα. Είναι δημόσιος υπάλληλος και διαπιστευμένη coach του τμήματος life
coaching του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Αυτό
το παραμύθι είναι η πρώτη της συγγραφική προσπάθεια και αναφέρεται στο
μεγάλωμά της δίπλα σε έναν υπέροχο παππού με Αλτσχάιμερ.
Μπορεί οι άνθρωποι με άνοια να μη μας θυμούνται πάντα, αλλά τους θυμόμαστε εμείς, και αυτό είναι αρκετό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!