Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τη συγγραφέα Έλενα Μπολονάση και το βιβλίο της «Μια φορά κι ένας φόνος», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας.
Ένα σκοτεινό και ατμοσφαιρικό αστυνομικό μυθιστόρημα όπου ένας δολοφόνος μετατρέπει τα παραμύθια σε μια ανατριχιαστική πραγματικότητα. Καθώς ο αστυνόμος Πετρίδης και η ομάδα του προσπαθούν να λύσουν τον γρίφο, κάθε στοιχείο οδηγεί σε έναν λαβύρινθο συμβόλων, ψυχολογικών εντάσεων και επικίνδυνων αποκαλύψεων. Ένα βιβλίο που κρατά τον αναγνώστη σε αγωνία μέχρι την τελευταία σελίδα.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα να συνδυάσετε τον κόσμο των παραμυθιών με μια
σκοτεινή αστυνομική ιστορία;
Με προβλημάτιζε πάντοτε το «ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» των
παραμυθιών. Όλα τα παραμύθια έχουν καλό τέλος, όμως στην πραγματική
ζωή η τέλεια εικόνα μπορεί να έχει γκρίζες ζώνες. Η ευτυχία και η ιδανική
οικογένεια μπορεί να κρύβουν σκοτεινά μυστικά. Τα περισσότερα εγκλήματα
συμβαίνουν πίσω από κλειστές πόρτες: γυναίκες κακοποιούνται, παιδιά
βιώνουν μια κόλαση, ηλικιωμένοι γίνονται θύματα εκμετάλλευσης.
Θέλησα να γράψω για έναν πρωταγωνιστή που, όσα παραμύθια κι αν
διαβάζει, δεν μπορεί να κοιμηθεί γιατί οι ιστορίες αυτές δεν ανταποκρίνονται
στην πραγματικότητα την οποία βίωσε. Για να μπορέσει να ησυχάσει, πρέπει
ο ίδιος να αλλάξει το τέλος τους και να αποδώσει στον καθένα αυτό που του
αξίζει.
Δεν πρόκειται για ιστορίες που συνέβησαν «μια φορά κι έναν καιρό», αλλά
φτάνουν στο σήμερα, στη σύγχρονη εγκληματική σκηνή, όπου η βία
εξακολουθεί να είναι σκληρή και ακόμα πιο συχνή.
Ο δολοφόνος στο βιβλίο φαίνεται να «ξαναγράφει» τα παραμύθια με τον
δικό του τρόπο. Τι συμβολίζει αυτή η ιδέα;
Ο δολοφόνος ενεργεί μέσα από το δικό του πρίσμα ηθικής, μέσα από τα δικά
του βιώματα, μέσα από το τραύμα. Συμβολίζει την ανάγκη για μια
πραγματικότητα όπου το φινάλε της ιστορίας δεν χρειάζεται να είναι
ωραιοποιημένο, αλλά περισσότερο αληθινό και ίσως πιο δίκαιο. Υπάρχει η
ανάγκη να φωτιστούν όλες εκείνες οι πλευρές που μένουν αθέατες για να
νιώθουμε ασφαλείς και ήρεμοι πως η τάξη πάντα αποκαθίσταται. Ωστόσο, αν
δεν αναγνωριστεί η ύπαρξη των εγκλημάτων που συμβαίνουν πίσω από
κλειστές πόρτες, δεν θα αντιμετωπιστούν.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη δημιουργία ενός τόσο σύνθετου και
μυστηριώδους χαρακτήρα;
Είναι η πρώτη φορά που επέλεξα να γράψω για έναν κατ΄εξακολούθηση
ανθρωποκτόνο, που η δράση του ξεπερνά το προσωπικό κίνητρο και κινείται
από μια σαδιστική εσωτερική ψυχολογική ανάγκη που δεν μπορεί να ελέγξει.
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να έχει τέτοιο υπόβαθρο που θα αιτιολογεί την
πορεία προς το έγκλημα. Ο «παραμυθάς» έχει μια δική του προσωπική
ιστορία, της οποίας μάλιστα ακολουθεί τα ίχνη μέχρι το τέλος της αφήγησης.
Ο αστυνόμος Πετρίδης καλείται να λύσει έναν ιδιαίτερα συμβολικό γρίφο.
Πώς χτίσατε την ψυχολογία και τη σκέψη του χαρακτήρα του;
Ήθελα να δημιουργήσω έναν χαρακτήρα που να είναι ρεαλιστικός,
ανθρώπινος και αφοσιωμένος στις προσωπικές του αξίες. Η εργασία του, οι
συνάδελφοί του, η οικογένεια είναι βασικές του προτεραιότητες. Γι’ αυτό όσο
κι αν φαίνεται να λυγίζει κάποιες φορές, βρίσκει πάντα τη δύναμη να
ξανασηκώνεται. Έχει πάρει απόφαση να επιλύσει την υπόθεση και κάνει τα
πάντα γι’ αυτό.
Πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν τα σύμβολα και τα στοιχεία που αφήνει
πίσω του ο δολοφόνος στην εξέλιξη της πλοκής;
Είναι πολύ σημαντικά γιατί αποκαλύπτουν στοιχεία για την ψυχοσύνθεσή
του, δίνοντας τη δυνατότητα στην αστυνομία να σχηματίσει το ψυχολογικό
του προφίλ. Πυροδοτούν το κυνηγητό ανάμεσα στον δράστη και τις Αρχές. Τα
σύμβολα αυτά δεν είναι καθόλου τυχαία, τα έχει επιλέξει ο «παραμυθάς»
στοχευμένα και για τον ίδιο έχουν ιδιαίτερη σημασία.
Υπάρχει κάποιο βαθύτερο κοινωνικό ή ψυχολογικό μήνυμα που θέλετε να
μεταφέρετε μέσα από αυτή την ιστορία;
Παρόλο που πρωταγωνιστεί ένας σκοτεινός δολοφόνος, η ιστορία
υπογραμμίζει την ανάγκη, αλλά και τη δυνατοτήτα, να δημιουργήσει ο
καθένας το δικό του παραμύθι, επιλέγοντας ένα τέλος που μπορεί να είναι
φωτεινό, αληθινό και γεμάτο καλοσύνη. Για να εξυγιανθεί η κοινωνία είναι
πρώτα απαραίτητο να κοιτάξουμε κατάματα όλα τα σκοτεινά της σημεία και
να τα διορθώσουμε.
Πόσο σημαντική είναι για εσάς η ατμόσφαιρα και η ένταση σε ένα
αστυνομικό θρίλερ;
Είναι πολύ σημαντική για να μπορέσει ο αναγνώστης να ακολουθήσει την
εξέλιξη της δράσης από την αρχή ως το τέλος χωρίς να μειωθεί το
ενδιαφέρον του.
Πώς ήταν η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Μίνωας για την έκδοση του
βιβλίου;
Είναι εξαιρετική! Ευχαριστώ ολόψυχα την εκδοτική μου οικογένεια, τις
εκδόσεις «Μίνωας», για την εμπιστοσύνη και τη στήριξη.
Τι πιστεύετε ότι κάνει έναν αναγνώστη να μένει «κολλημένος» σε ένα
αστυνομικό μυθιστόρημα μέχρι την τελευταία σελίδα;
Ο αναγνώστης αποζητά ιστορίες που με τρόπο κινηματογραφικό τον
εντάσσουν στην πλοκή της ιστορίας, ενώ ταυτόχρονα έχουν μια πρωτοτυπία.
Επίσης, είναι σημαντικό να υπάρχει ρεαλισμός στον τρόπο που
παρουσιάζονται οι διαδικασίες έρευνας, προσέγγισης της σκηνής
εγκλήματος, και οι χαρακτήρες να είναι πολυεπίπεδοι. Πλέον το αναγνωστικό
κοινό θέλει να γνωρίζει και το «γιατί» κάποιος διαπράττει ένα έγκλημα, δεν
μένει μόνο στο «ποιος».
Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια; Ετοιμάζετε κάποιο νέο
μυθιστόρημα;
Ήδη ετοιμάζω την επόμενη ιστορία. Έχω διαμορφώσει την ιδέα και η
συγγραφή της είναι, επίσης, σε καλό δρόμο.
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά να
σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να μας
πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social media, καθώς και
ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να προμηθευτούν το βιβλίο σας;
Εγώ σας ευχαριστώ ολόψυχα για την υπέροχη φιλοξενία!
Μπορείτε να με βρείτε σε όλα τα social media με όνομα προφίλ: Elena
Bolonassi, το email μου είναι elenabolonassi@gmail.com και το βιβλίο είναι
διαθέσιμο στο site των εκδόσεων Μίνωας, αλλά και σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
ΜΠΟΛΟΝΑΣΗ ΕΛΕΝΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ
Για να αποκοιμηθεί, ξαναγράφει το τέλος των παραμυθιών. Μόνο που στα δικά του παραμύθια κανείς δεν ζει καλύτερα μετά την τελευταία γραμμή. Ένας κατ’ εξακολούθηση δολοφόνος που γράφει τις ιστορίες όχι με μελάνι, αλλά με αίμα. Τα μόνα που αφήνει πίσω του είναι μια σκισμένη σελίδα και ένα κόκκινο αντικείμενο. Ο αστυνόμος Πετρίδης και η ομάδα του κυνηγούν τον παραμυθά μέσα σε έναν λαβύρινθο συμβόλων και σκιών. Κάθε στοιχείο τούς φέρνει πιο κοντά… ή μήπως όχι; Ο χρόνος πριν από τον επόμενο φόνο τελειώνει. «Έγραψα το παραμύθι μου έτσι όπως μόνο εγώ ξέρω. Με το σωστό τέλος. Εκεί που ο καθένας παίρνει ό,τι του αξίζει…» Αν η παντοδυναμία είχε γεύση, εκείνος έφαγε με λαχτάρα μέχρι την τελευταία μπουκιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!