Καλημέρα σας,
σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τη συγγραφέα Κατερίνα Σταθοπούλου και το βιβλίο της «Ζωή ως φοίνιξ», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ανεμολόγιο.
Ένα βιβλίο που μας ταξιδεύει σε μια ιστορία γεμάτη συναισθήματα, αγάπη, ελπίδα και δύναμη ψυχής εκεί όπου οι δυσκολίες γίνονται αφορμή για προσωπική αναγέννηση και οι πληγές μετατρέπονται σε δύναμη ζωής.
1. Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τη συγγραφή του βιβλίου «Ζωή ως
φοίνιξ»;
Η ιδέα για το «Ζωή ως Φοίνιξ» δεν γεννήθηκε από τη μια στιγμή στην
άλλη. Ωρίμαζε μέσα μου για αρκετά χρόνια, καθώς ήθελα να αφηγηθώ μια
ιστορία που να μιλά για τη δύναμη του ανθρώπου να ξαναγεννιέται μέσα
από τις δυσκολίες. Σημαντική πηγή έμπνευσης αποτέλεσε και ο τόπος
καταγωγής μου, η Κορινθία, με τους ανθρώπους, τις εικόνες και τις μνήμες
της, που με συντρόφευσαν σε όλη τη διάρκεια της συγγραφής.
Η αφορμή δόθηκε το 2021, μέσα στην περίοδο της καραντίνας, όταν
συμμετείχα σε ένα εργαστήριο δημιουργικής γραφής με τον Θράσο
Χριστόπουλο. Εκεί ένιωσα πως είχε έρθει η κατάλληλη στιγμή να δώσω
μορφή σε σκέψεις, βιώματα και συναισθήματα που κουβαλούσα μέσα μου
εδώ και χρόνια.
Το «Ζωή ως Φοίνιξ» έγινε για μένα μια δημιουργική διέξοδος, αλλά και η
πραγματοποίηση ενός κρυφού ονείρου που είχα από την ηλικία των έντεκα
ετών.
2. Τι σας ενέπνευσε περισσότερο στην πορεία της Μαρίας;
Αυτό που με ενέπνευσε περισσότερο στην πορεία της Μαρίας ήταν η
δύναμη που μπορεί να κρύβει ένας άνθρωπος ακόμη και στις πιο δύσκολες
συνθήκες. Ήθελα να μιλήσω για τις γυναίκες που ζουν μέσα στον φόβο, την
κακοποίηση και έναν ασφυκτικό πατριαρχικό τρόπο ζωής, αλλά βρίσκουν
τη δύναμη να διεκδικήσουν τη ζωή τους.
Δυστυχώς, είναι ένα θέμα που παραμένει επίκαιρο. Μέσα από τη Μαρία
ήθελα να δείξω ότι η πραγματική δύναμη υπάρχει ήδη μέσα μας και
περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να εκφραστεί.
Αν έστω και μία γυναίκα που θα διαβάσει το βιβλίο μπορέσει, στο πρόσωπο
της Μαρίας, να αναγνωρίσει κάτι από τη δική της εμπειρία, τότε θα νιώσω
πως το βιβλίο πέτυχε τον σκοπό του. Και θα τολμήσω να πω πως εύχομαι
αυτή η ταύτιση να της δώσει κουράγιο, να την εμπνεύσει να πιστέψει
περισσότερο στον εαυτό της και, πάνω απ΄ όλα, να σταματήσει να φοβάται.
3. Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η ελπίδα στην εξέλιξη της ιστορίας;
Όπως λέει και το γνωστό ρητό, «η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία».
Ωστόσο, στην πραγματική ζωή αυτό δεν μοιάζει πάντοτε εφικτό. Μέχρι να
φτάσουμε στην ελπίδα, περνάμε από πολλές ψυχολογικές καταστάσεις: τον
φόβο, την αμφιβολία, την απογοήτευση, την ανησυχία και την αβεβαιότητα.
Δεν ήθελα να παρουσιάσω μια ιστορία όπου όλα οδηγούν εύκολα στη
λύτρωση και στο τέλος βρίσκουμε ξαφνικά όλη μας τη δύναμη.
Γι΄ αυτό και μέσα στο βιβλίο παρακολουθούμε όλη τη συναισθηματική
διαδρομή των ηρώων, με τις μεταπτώσεις, τα διλήμματα και τις αποφάσεις
που εκ των υστέρων ίσως χαρακτηρίσουμε ως «λάθη». Βάζω τη λέξη σε
εισαγωγικά, γιατί τη στιγμή που παίρνουμε μια απόφαση μάς φαίνεται η
καταλληλότερη με βάση τις συνθήκες που επικρατούν τότε. Τα λάθη τα
κρίνουμε μόνο εκ των υστέρων.
Για μένα, η ελπίδα είναι το αποτέλεσμα μιας επιλογής. Είναι ο τρόπος που
επιλέγω να βλέπω τον εαυτό μου, τους άλλους και τον κόσμο. Αν επιλέγω
να συνυπάρχω ισότιμα, να εκφράζομαι ελεύθερα και να παραμένω πιστή
στις αξίες και στα ιδανικά μου, τότε αυτά είναι που γεννούν την ελπίδα. Η
ελπίδα δεν είναι ο προορισμός· είναι η δύναμη που με οδηγεί προς αυτόν.
4. Γιατί επιλέξατε τον φοίνικα ως κεντρικό συμβολισμό του βιβλίου;
Επέλεξα τον φοίνικα γιατί για μένα έχει έναν διπλό συμβολισμό. Από τη
μία, είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την Κόρινθο, τον τόπο καταγωγής μου.
Από μικρή θυμάμαι τους φοίνικες να κυριαρχούν στο τοπίο και αυτή η
εικόνα έχει χαραχτεί μέσα μου. Γι' αυτό και επέλεξα να υπάρχει και στο
εξώφυλλο του βιβλίου.
Από την άλλη, ο φοίνικας συμβολίζει την αναγέννηση. Εκφράζει την
πεποίθησή μου ότι, όσο δύσκολες κι αν είναι οι δοκιμασίες της ζωής, ο
άνθρωπος μπορεί να ξαναγεννηθεί μέσα από αυτές, να βρει τη δύναμη να
σταθεί ξανά στα πόδια του και να προχωρήσει. Αυτό είναι και το κεντρικό
μήνυμα του «Ζωή ως Φοίνιξ».
5. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε κατά τη
συγγραφή αυτής της ιστορίας;
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν διπλή. Από τη μία, χρειάστηκε αρκετός
χρόνος έρευνας, γιατί η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια διαφορετική εποχή και
σε ένα μεγάλο μέρος της, στην Αμερική. Ήθελα όσα περιγράφω –η
μετανάστευση, ο τρόπος ζωής, η επικοινωνία των ανθρώπων με τις
οικογένειές τους και τα ιστορικά γεγονότα της εποχής– να αποδίδονται με
συνέπεια και αληθοφάνεια.
Από την άλλη, ήταν και μια προσωπική δοκιμασία να παραμείνω πιστή στη
ροή της ιστορίας και να ολοκληρώσω το βιβλίο. Η συγγραφή του κράτησε
περίπου τρία χρόνια και μέσα σε αυτό το διάστημα χρειάστηκε υπομονή,
επιμονή και πίστη ότι η ιστορία έπρεπε να ειπωθεί όπως ακριβώς την είχα
οραματιστεί.
6. Πιστεύετε ότι η αγάπη μπορεί πραγματικά να αλλάξει τη ζωή ενός
ανθρώπου;
Αν η αγάπη δεν μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου προς το
καλύτερο, τότε ποιος μπορεί; Ο φόβος; Πιστεύω πως η απάντηση είναι
ξεκάθαρη.
Στο «Ζωή ως Φοίνιξ» η αγάπη αναδεικνύεται ως μέσο απελευθέρωσης,
μέσα από τη συγχώρεση, την αποδοχή και το θάρρος να ξεπεράσουμε τον
φόβο. Όταν όμως η αγάπη υπηρετεί προσωπικά συμφέροντα, όταν
ιδιωτικοποιείται και παύει να μοιράζεται, τότε χάνει την ουσία της και
μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στη μοναξιά. Γιατί, πιστεύω πως αγάπη που
δεν μοιράζεται, δεν λογίζεται για αγάπη.
Ποιο μήνυμα θέλετε να περάσετε μέσα από τους χαρακτήρες της Μαρίας
και του Νίκου;
Οι δύο ήρωες είναι διαφορετικοί χαρακτήρες. Όπως γράφει ο Ελύτης στον
«Χαρταετό», «η εναντίωση αείποτε μ΄ έθρεψε». Για μένα, η εναντίωση
γίνεται η κινητήριος δύναμη της ψυχής. Δεν είναι αυτό που μας χωρίζει,
αλλά αυτό που μας εξελίσσει και τελικά μας συμπληρώνει.
Ο Νίκος εκφράζει τη δράση, την τόλμη και την κίνηση, ενώ η Μαρία την
υπομονή, την πίστη και την εσωτερική δύναμη. Ο Νίκος θυμίζει τον
πολυμήχανο Οδυσσέα που περιπλανιέται και δοκιμάζεται, ενώ η Μαρία
παραπέμπει στην Πηνελόπη, σύμβολο της πίστης και της αντοχής της
ψυχής. Μέσα από αυτούς τους δύο χαρακτήρες ήθελα να δείξω ότι δεν
υπάρχει ένας μόνο τρόπος να είσαι δυνατός· άλλοτε η δύναμη εκφράζεται
με την τόλμη να προχωρήσεις και άλλοτε με την υπομονή να αντέξεις.
8. Η συγχώρεση αποτελεί σημαντικό στοιχείο του βιβλίου. Τι σημαίνει για
εσάς προσωπικά;
Η συγχώρεση, για μένα, είναι μία από τις πιο παρεξηγημένες έννοιες. Δεν
σημαίνει ότι δικαιολογούμε ή αποδεχόμαστε το κακό που μας έκανε
κάποιος. Σημαίνει ότι επιλέγουμε να μη συνεχίσουμε να ορίζουμε τη ζωή
μας μέσα από αυτό.
Πιστεύω πως η πραγματική συγχώρεση είναι μια πράξη ελευθερίας. Είναι η
στιγμή που απελευθερωνόμαστε από την ανάγκη να συντηρούμε τους
ρόλους του θύματος και του θύτη. Όταν σταματάμε να ταυτιζόμαστε με την
πληγή μας, ανοίγει ο δρόμος για μια νέα αρχή.
Αυτό είναι και το μήνυμα που ήθελα να περάσω μέσα από το «Ζωή ως
Φοίνιξ». Η συγχώρεση δεν αλλάζει το γεγονός ούτε όσα συνέβησαν.
Αλλάζει όμως την ερμηνεία που δίνουμε σε αυτά και, κατά συνέπεια, τον
τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν τη ζωή μας. Έτσι μας δίνει τη δυνατότητα
να συνεχίσουμε πιο ελεύθεροι.
9. Πώς νιώθετε όταν οι αναγνώστες ταυτίζονται με τις δυσκολίες και τα
συναισθήματα των ηρώων σας;
Όταν ένας αναγνώστης ταυτίζεται με τους ήρωες και τα συναισθήματά τους,
νιώθω μεγάλη χαρά και βαθιά συγκίνηση. Είναι η στιγμή που
αντιλαμβάνομαι πως η ιστορία έπαψε να είναι μόνο δική μου και έγινε και
δική του.
Πιστεύω ότι τότε ανοίγει ένας ουσιαστικός διάλογος ανάμεσα στον
συγγραφέα και τον αναγνώστη. Αν, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου,
κάποιος αναγνωρίσει ένα κομμάτι του εαυτού του, αισθανθεί ότι δεν είναι
μόνος ή βρει λίγο κουράγιο να συνεχίσει, τότε νιώθω πως ο σκοπός του
βιβλίου έχει επιτευχθεί. Όπως λέει και ο Καβάφης, «άξιος ο μισθός». Και
τότε αισθάνομαι πως το βιβλίο βρήκε πραγματικά τον προορισμό του.
10. Ετοιμάζετε κάποιο νέο συγγραφικό έργο που θα θέλατε να μοιραστείτε
μαζί μας;
Έχω ήδη ολοκληρώσει ένα μικρό διήγημα και παράλληλα βρίσκομαι στα
τελευταία στάδια ενός νέου μυθιστορήματος. Προς το παρόν θα ήθελα να
κρατήσω το περιεχόμενό τους ως μια όμορφη έκπληξη για τους
αναγνώστες.
Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι εύχομαι να κεντρίσει το ενδιαφέρον
τους και να το αγαπήσουν όσο και το «Ζωή ως Φοίνιξ».»
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά
να σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να
μας πείτε πού μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social media,
καθώς και ένα email επικοινωνίας, και πώς μπορούν να προμηθευτούν το
βιβλίο σας;
Σας ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία και για την όμορφη συζήτηση.
Οι αναγνώστες μπορούν να με βρουν και να επικοινωνήσουν μαζί μου
μέσω των λογαριασμών μου στο Instagram :@katherinestathopoulou
και στο Facebook,: Katherine Stathopoulou
καθώς και μέσω email στο www.k.stathopoulou@yahoo.gr
Το βιβλίο μου «Ζωή ως Φοίνιξ» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ανεμολόγιο
και μπορούν να το προμηθευτούν από τον εκδοτικό οίκο
https://www.ekdoseispnoi.gr/
καθώς και από επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε όλη την Ελλάδα.
Θα χαρώ ιδιαίτερα να επικοινωνήσω με τους αναγνώστες, να ακούσω τις
σκέψεις και τις εντυπώσεις τους και να μοιραστούμε την αγάπη μας για τα
βιβλία.
Ζωή ως φοίνιξ
Ημερ. κυκλοφορίας: 5/2026
Συγγραφέας: Κατερίνα Σταθοπούλου
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ
Κάποιες ζωές δοκιμάζονται από πολύ νωρίς.
Η Μαρία μεγαλώνει μέσα στον φόβο και τη σιωπή, όμως η δύναμή της παραμένει άσβεστη. Το μόνο που επιθυμεί είναι μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.
Ο Νίκος, ένας νέος με φλόγα και πάθος για τη ζωή, βαδίζει τον δικό του δρόμο αναζητώντας το μέλλον που ονειρεύεται.
Όταν οι δρόμοι τους συναντηθούν, δύο διαφορετικές ζωές θα ενωθούν σε μια κοινή πορεία γεμάτη αγάπη, δοκιμασίες και ανατροπές.
Μια αληθινή ιστορία για τον έρωτα, την αγάπη, τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής και την ελπίδα που μπορεί πάντα να αναγεννηθεί – όπως ο φοίνικας μέσα από τις στάχτες του. Τελικά, η συγχώρεση είναι η δύναμη που μπορεί να ανατρέψει ακόμη και την ίδια τη μοίρα…
#bookstagramgreece #greekauthors #zwiosfoinix #anemologio #beautydayswithabook
.jfif)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!