ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑΝΝΑ ΣΙΜΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ «ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΦΩΝΗ» – ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

Καλημέρα σας,

σήμερα στη στήλη “Beauty Days with a Book” φιλοξενούμε τη συγγραφέα Άννα Σιμιτσοπούλου και την ποιητική συλλογή της «Ζητείται φωνή», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Βακχικόν.

Μια ποιητική συλλογή που μετατρέπει τη σιωπή σε λόγο και τις πιο βαθιές ανθρώπινες ανησυχίες σε στίχους γεμάτους ευαισθησία, κοινωνικό προβληματισμό και εσωτερική δύναμη. Μέσα από τις λέξεις της, η δημιουργός αναζητά τη φωνή εκείνη που πολλές φορές χάνεται ανάμεσα στον φόβο, τη μοναξιά και την ανάγκη για αλήθεια. ✨

Πότε νιώσατε για πρώτη φορά ότι η ποίηση ήταν ο δικός σας τρόπος έκφρασης;

Ο πρώτος συνειδητός τρόπος έκφρασης ήταν η ημερολογιακή γραφή, αργότερα, τα

ομοιοκατάληκτα στιχάκια/ τραγούδια και τα αφηγηματικά κείμενα. Σε όλα αυτά τα

στάδια εξωτερίκευσης η ποίηση ήταν ένας ήσυχος συνοδοιπόρος που περίμενε

υπομονετικά να τον συναντήσω.

Αναγνωρίζω την αφετηρία της στα εφηβικά μου χρόνια, τότε που είχα την ευλογία

να μαθητεύσω δίπλα στη σπουδαία φιλόλογο & ζωγράφο, κυρία Σ. Βατικιώτη-

Γκάτσου. Με το πάθος και την αγάπη που διακρίνει τους γνήσιους εκπαιδευτικούς,

έστρεψε τα μάτια μου στη λογοτεχνία, όχι ως σχολικό μάθημα μα ως λέξεις με

ισχυρές δονήσεις οι οποίες μπορούν να γίνουν καταφύγιο, γέφυρα, καθρέφτης.

Διαβάζοντας , βιώνοντας, νιώθοντας την ποίηση, με τα χρόνια ο γραπτός μου λόγος

μετασχηματίστηκε…βρήκα τον τρόπο έκφρασης που αρμόζει στη «φωνή» μου.

Τι συμβολίζει για εσάς ο τίτλος «Ζητείται φωνή»;

Ο τίτλος προέκυψε ως πρωταρχικό αίτημα. Στην προσπάθεια να ρυθμίσεις τη φωνή

σου, τη συχνότητα, το μέταλλό, την ένταση της για να διεκδικήσεις, να

οριοθετήσεις, να εκφραστείς, βεβαιώσου ότι έχει τη θεμελιώδη κατάκτηση, «τη

φωνή»!

«Ας ξεκινήσουμε όμως από τα βασικά.

Ζητείται φωνή!»

Η έλλειψη φωνής είναι αποδεδειγμένα συνδεδεμένη με παθήσεις του οργανισμού

και αυτοάνοσα.

«Τα αναπάντεχα σφιξίματα

οφείλονται στην κατάποση φωνής.»

Από αντίστοιχα σφιξίματα υποφέρω κι εγώ όταν σωπαίνω….

Αφού την κατακτήσεις, σταδιακά αυτορυθμίζεσαι, αποκτώντας «φωνή που

ταιριάζει πιότερο μ’ εκείνη της ψυχής σου ».

Στις σχολικές τάξεις και αυλές βλέπω συχνά παιδιά που μαθαίνουν πρώτα να

χωρούν και μετά να εκφράζονται. Μαθημένο μοντέλο επιβίωσης που το ΄φέρουν

αργότερα κι ως ενήλικες.

Το «Ζητείται Φωνή» είναι μια πρόσκληση να αναρωτηθούμε, όχι αν ακουγόμαστε

περισσότερο, αλλά αν ακουγόμαστε αληθινά. Ο τίτλος αποτέλεσε τον συνδετικό

κρίκο των ποιημάτων.

Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η σιωπή μέσα στην ποίησή σας;

Η σιωπή διαδραματίζει σημαντικό ρόλο! Δεν φοβάμαι τη σιωπή, παρά μόνο εκείνη

που επιβάλλεται από τον φόβο, την ενοχή ή την ανάγκη να ανήκουμε.

Κάθε ποίημα είναι και μια ρωγμή στη σιωπή, κάτι που επιτυγχάνεται μέσα από τον

εσωτερικό διάλογο με ζητήματα όπως η μοναξιά, η μητρότητα, η κοινωνική

αποδοχή, η απώλεια και η σύνδεση.

Υπάρχουν βέβαια και οι δημιουργικές / παραγωγικές σιωπές. Εκείνες που μας

επιτρέπουν να αφουγκραστούμε το μέσα μας. Κατ’ εμέ, η ποίηση κατοικεί ακριβώς

σε αυτό το σημείο, ανάμεσα στη σιωπή και τη φωνή.

Στόχος μου δεν ήταν να μιλήσω πιο δυνατά αλλά να με ακούσω πιο καθαρά.

Υπάρχει κάποιο ποίημα της συλλογής που σας δυσκόλεψε περισσότερο

συναισθηματικά να ολοκληρώσετε;

Το ποίημα «Η πλάνη». Χρειάστηκε, αρχικά, να σταθώ με ειλικρίνεια απέναντι στον

εαυτό μου. Είναι ίσως το πιο αποκαλυπτικό ποίημα της συλλογής. Αναφέρεται στην

άρση μιας βαθιά περιοριστικής πεποίθησης: πρώτα οι Άλλοι.

Δημιουργούμε σχέσεις στις οποίες λειτουργούμε ως δεκανίκια, έτσι νιώθουμε

χρήσιμοι και σημαντικοί. Κάποτε με συμβούλεψαν να δίνω τόσο όσο με γεμίζει το

να προσφέρω, όταν με αδειάζει και μ’ αφήνει μόνη και μισή, να παύω.

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αγάπη και στην αυτοθυσία. Κι όταν τη

διασχίζεις, κινδυνεύεις να χαθείς μέσα στην ανάγκη να είσαι πάντα το «καλό

παιδί», να μη δυσαρεστείς, να μη συγκρούεσαι, να χωράς παντού. Χρειάστηκε

χρόνος για να καταλάβω ότι η προσφορά χωρίς όρια δεν είναι πάντα αγάπη·

μερικές φορές είναι η απουσία αγάπης προς τον εαυτό.

Η «Πλάνη» είναι, τελικά, ένα ποίημα για την αποδοχή των ορίων. Για το θάρρος να

πεις «όχι», να απογοητεύσεις όταν χρειάζεται, να πάψεις να ζεις μέσα από την

επιβεβαίωση των άλλων. Η αληθινή αναγέννηση δεν ξεκινά όταν μας αγαπούν

όλοι· μα όταν μαθαίνουμε να αγαπάμε εμείς τον εαυτό μας κι ας μας αγαπάνε

λίγοι και καλοί!

«….Με μανδύα σωτήρος

να καλύπτεις τη μοναξιά 

που φοβάσαι να ξορκίσεις.

Και σαν απέμεινες μόνος και μισός,

ένας είναι ο δρόμος για την

αναγέννησης των σων....

όχι για να τα καείς εκ νέου

αλλά να τα διατηρήσεις ακέραια

να μεγαλώσουν, να αγκαλιάσουν εσένα πρώτα

και τους άλλους μετά....

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος

Παρά πρώτα να αγαπάς εντός,

έπειτα εκτός κι επί τα αυτά!». 

Η συλλογή σας αγγίζει και κοινωνικά ζητήματα. Πιστεύετε ότι η ποίηση μπορεί να

λειτουργήσει ως μορφή αφύπνισης;

Νιώθω πως η ποίηση μπορεί να συμβάλλει στο να διαμορφωθεί ο τρόπος με τον

οποίο ένας άνθρωπος κοιτάζει, ξεκινώντας πρώτα από τον εαυτό του. Όλες οι

μεγάλες αλλαγές γίνονται εκ των έσω.

Η ποίηση εγείρει σκέψεις και συναισθήματα, σε προκαλεί να αναστοχαστείς, να

συναισθανθείς, να μοιραστείς….υπό προϋποθέσεις σε οδηγεί στην κάθαρση όπως

ευαγγελίζεται ο ορισμός της τραγωδίας. Δύναται να αφυπνίσει δημιουργώντας

έναν εσωτερικό αλλά και κοινωνικό διάλογο.

Στην βασικός κανόνας των Νευροεπιστημών είναι πως ο εγκέφαλος νοημαδοτεί τις

προσλαμβάνουσες εάν, εφόσον και στον βαθμό που τον αφορούν. Κανείς δεν

αλλάζει επειδή του είπαν τι είναι σωστό πάρα μόνο όταν νιώσει ότι τον αφορά.

Αν, λοιπόν, ένας αναγνώστης κλείσει το βιβλίο και αναρωτηθεί «Σε ποιο βαθμό

έχω σωπάσει για να συνυπάρχω;» ή «Ποια είναι η φωνή που δεν έχω ακόμη

τολμήσει να ακούσω;», τότε πιστεύω ότι η ποίηση έχει ήδη επιτελέσει τον ρόλο

της.

Ποιες εικόνες, σκέψεις ή βιώματα αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία

αυτής της συλλογής;

Η έμπνευση προέκυψε από απουσίες, σιωπές, εσωτερικό διάλογο, «πένθους

ζητήματα» άβολους ή και νέους ρόλους, φορτισμένες λέξεις.

Αφορμή ήταν συζητήσεις που δεν έγιναν ποτέ. Βλέμματα που έλεγαν περισσότερα

από τις λέξεις. Η μητρότητα, που με δίδαξε πως η αγάπη και η ευαλωτότητα

μπορούν να συνυπάρχουν, προσωπικές απώλειες, μικρές καθημερινές νίκες κι

εκείνες οι σιωπηλές στιγμές που σε αλλάζουν χωρίς να το καταλάβεις.

Δεν αναζήτησα μεγάλα γεγονότα για να γράψω παρά την αλήθεια που κρύβεται

στα μικρά.

Ως άνθρωπος με σπουδές στην εκπαίδευση και την ψυχολογία, θεωρείτε πως η

επιστήμη επηρεάζει τον τρόπο που γράφετε;

Η επιστήμη μού έμαθε να παρατηρώ. Να αναζητώ τους μηχανισμούς πίσω από τη

συμπεριφορά, να κατανοώ πόσο βαθιά επηρεάζουν τη ζωή μας οι εμπειρίες, οι

σχέσεις, οι λέξεις.

Νιώθω ότι οι δύο αυτοί κόσμοι συνομιλούν διαρκώς μέσα μου. Η επιστήμη μού

δίνει τη γνώση, εκπαιδεύει τα μάτια μου να εστιάζουν, να εισχωρούν, να

δημιουργούν συνδέσεις. Η ποίηση διατηρεί τον άνθρωπο στον πυρήνα της

λογοτεχνικής μου ματιάς, όχι ως μετρήσιμη τιμή ή μελέτη περίπτωσης αλλά ως

όλον, πολυδιάστατο , πολυσχιδές, αυτόνομο, ως αυτόφωτο «θαύμα». Είναι σαν η

λογική να βρίσκεται σε αρμονική συνύπαρξη με το συναίσθημα και το ένστικτο.

Πώς βιώσατε τη διάκριση της ποιητικής συλλογής σας στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό

Καβάφη; 

Με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη. Η διάκριση αυτή ήταν μεγάλη τιμή τόσο γιατί

συνδέεται με έναν εκ των αγαπημένων μου ποιητών όσο γιατί μου έδωσε την

ώθηση που χρειάστηκα για την έκδοση της εν λόγω συλλογής.

Χάρη σε αυτήν τη διάκριση, απήγγειλα πρώτη φορά σε ανοιχτό μικρόφωνο το

ποίημα «Ζητείται φωνή», πήρα το βάφτισμα του πυρός, γνώρισα τον διοργανωτή

κύριο Γ. Φουντούλη κι έπειτα από μια ουσιαστική συνεργασία μ’ εκείνον στο

«τιμόνι» έγινα επίσημη συνεργάτιδα για την ίδρυση και θεσμοθέτηση της

Παγκόσμιας Ημέρας Καβάφη (29 Απριλίου).

Τι θα θέλατε να αισθανθεί ο αναγνώστης όταν κλείσει το βιβλίο σας;

Αν κάποιος, διαβάζοντας το «Ζητείται Φωνή», νιώσει ότι αναγνώρισε ένα κομμάτι

του εαυτού του, ότι συμφιλιώθηκε με μια σιωπή του ή ότι βρήκε το θάρρος να πει

μια λέξη που κρατούσε μέσα του για χρόνια, τότε η συλλογή έχει εκπληρώσει τον

σκοπό της. Η ποίηση δεν ολοκληρώνεται στην τελευταία σελίδα, συνεχίζει μέσα στη

ζωή εκείνου που την κουβαλά.

 

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Βακχικόν και τι σημαίνει για εσάς

αυτή η εκδοτική «στέγη» στο πρώτο σας βιβλίο;

Το πρώτο βιβλίο είναι μια πράξη εμπιστοσύνης. Οι Εκδόσεις Βακχικόν αγκάλιασαν

το «Ζητείται Φωνή» από την πρώτη στιγμή με σεβασμό και φροντίδα, κι αυτό για

έναν πρωτοεμφανιζόμενο δημιουργό έχει ιδιαίτερη σημασία. Φαίνεται άλλωστε

από την επιμέλεια, το εξώφυλλο, την ποιότητα της έκδοσης.

Νιώθω ευγνωμοσύνη που πίστεψαν στο βιβλίο και του έδωσαν την ευκαιρία να

συναντήσει τους αναγνώστες του.

Εύχομαι το «Ζητείται Φωνή» να είναι μόνο η αρχή αυτής της διαδρομής, όχι γιατί

ονειρεύομαι περισσότερα βιβλία, ονειρεύομαι περισσότερους ανθρώπους που θα

αισθανθούν ότι η δική τους φωνή αξίζει να ακουστεί.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή και τη χαρά να σας

φιλοξενούμε στη σελίδα μας. Πριν ολοκληρώσουμε, θα θέλατε να μας πείτε πού

μπορούν οι αναγνώστες να σας βρουν στα social media, καθώς και ένα email

επικοινωνίας, και πώς μπορούν να προμηθευτούν το βιβλίο σας;

Σας ευχαριστώ κι εγώ με τη σειρά μου για τη φιλοξενία και για την ευκαιρία να

μοιραστώ λίγες σκέψεις γύρω από το «Ζητείται Φωνή».

Οι αναγνώστες μπορούν να με βρουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:

Instagram : simitsopoulouanna

Facebook : Anna Simitsopoulou

Άννα Σιμιτσοπούλου / Σελίδα

e-mail: ansimitsopoulou@gmail.com (για τη σελίδα σας, όχι προς κοινοποίηση)

Η ποιητική συλλογή «Ζητείται Φωνή είναι διαθέσιμη στο ηλεκτρονικό κατάστημα

αλλά και στο βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων Βακχικόν, στα βιβλιοπωλεία Public,

Πολιτεία, Ιανός, Πατάκης, Πρωτοπορία, Ευριπίδης, καθώς και στα περισσότερα

βιβλιοπωλεία και ηλεκτρονικά καταστημάτα βιβλίου.

Εύχομαι κάθε αναγνώστης που θα ανοίξει αυτό το βιβλίο να βρει μέσα στις σελίδες

του κάτι από τη δική του φωνή. Γιατί, τελικά, αυτό είναι το πιο όμορφο ταξίδι που

μπορεί να προσφέρει η ποίηση.

Ζητείται φωνή

Άννα Σιμιτσοπούλου

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΚΧΙΚΟΝ


Η διάγνωση του γιατρού
το αναφέρει ξεκάθαρα:
«Τα αναπάντεχα σφιξίματα
οφείλονται στην κατάποση…
φωνής».
Απαραίτητη η πολυφωνία,
κουραστική η παραφωνία
όμως, εντέλει, η αιτία είναι
ζήτημα σιωπής και θανάτου.
Ατομικής και συλλογικής, μάλιστα, σιωπής.
Θα επιβιώσουν οι αρνητές της.

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η Άννα Σιμιτσοπούλου είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΕΚΠΑ, με μεταπτυχιακές σπουδές στις Νευροεπιστήμες στην Εκπαίδευση, και στην Εκπαιδευτική Ψυχολογία. Είναι επίσημη συνεργάτιδα για την ίδρυση και θεσμοθέτηση της Παγκόσμιας Ημέρας Καβάφη (29 Απριλίου) με τον φορέα International Art Academy, και συμμετείχε στο Διεθνές Επιμελητήριο Συγγραφέων και Καλλιτεχνών CIESART Greece στη δράση για την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά ημερολόγια, συλλογικές εκδόσεις και λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ έχει λάβει τιμητικές διακρίσεις σε ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς.

Η ποιητική συλλογή Ζητείται φωνή τιμήθηκε με το βραβείο Απόλλων ως ανέκδοτη συλλογή στον 9ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Καβάφη το 2023, και είναι το πρώτο της βιβλίο.

#ποιηση
#ΕκδοσειςΒακχικον
#ΖητειταιΦωνη
#BookInterview
#GreekPoetry